woensdag, augustus 18, 2004

Gerhard Schröder adopteert een kindje

Gerhard "Verrader van het Socialisme" Schröder, Bondskanselier van de Duitse Bondsrepubliek (ons grootste buurland), heeft het de laatste tijd moeilijk. Hij heeft nochtans een historische opdracht meegekregen. Vraag ons niet van wie. Maar zijn opdracht is er. De Duitse economie, ooit de Cycloop die elf kleine Grieken, Spanjaarden en Portugezen op zijn rug droeg over het pad naar de economische welvaart, moet uit haar winterslaap worden gehaald. De groei moet terugkeren, want nu is die bijna nul. Redelijk schaamtelijk in vergelijking met de goede cijfers van Groot-Brittannië en de Verenigde Staten en eigenlijk helemaal beschamend als je naar de Chinese Boom kijkt.

Oorzaak van de trage groei moet "onvermijdelijk" (There Is No Alternative) de overheid zijn, volgens de heren die Gerhard zijn opdracht meegaven. Te veel overheid is te weinig groei. Zo simpel is het. Dus moet de overheid krimpen. De mensen krijgen hun belastinggeld terug en de overheid geeft minder centjes uit. Probleem is wel dat sommige mensen meer terug krijgen van de overheid dan die overheid hen eigenlijk afneemt. Maar dat is geen probleem voor de opdrachtgevers van Gerhard. Zij krijgen namelijk àltijd meer terug. Als de vennootschapsbelasting daalt, is dit een goede zaak voor wie aandeelhouder is in een Duitse onderneming. Als de personenbelasting procentueel daalt, is dit in absolute cijfers een groter voordeel voor een rijke, dan voor een arme Duitser. Voor een West- dan voor een Oost-Duitser bijvoorbeeld.

Als de overheid geldt terugneemt, kan ze dat doen op drie grote posten. Als je voor België bijvoorbeeld de cijfers samenneemt van de Federale en de Vlaamse begroting, dan zie je dat de overheidsuitgaven te herleiden zijn tot
1. Onderwijs (scholen, leraars, lesmateriaal...)
2. Pensioenen ('t pansjoen, menier)
3. Sociale Zekerheid (werkloosheid, ziekte, arbeidsongeschiktheid...)

Probleem nu voor de overheid ! Waar moet ze krimpen ?
1. Als de overheid krimpt, is het om iets over te laten aan de vrije markt, waar de glunderende vennootschap en haar bestuurder (manager) van opportunity naar opportunity huppelen en, als het even meezit, er zelfs een generaties overlevend familiebedrijf of wereldwijd machtscentrum mee kunnen opbouwen
2. De onderneming kan echter alleen een activiteit langdurig op een markt volhouden, als die winstgevend is, anders gaat ze op de fles

In welke sectoren kan een onderneming winst maken ?
1. Onderwijs ? Mogelijk voor een beperkte elite (boarding schools in Engeland, Universiteiten in Amerika): veel inschrijvingsgeld vragen, en dan gaat het. Maar alle Duitse kindjes laten betalen voor de school ? Dan kan je geen winst maken.
2. Pensioenen: Mogelijk, in theorie zelfs voor iedereen. Maar hier stuit de politicus op een groot probleem. Demografisch verdringt de bejaarde -en dus gepensioneerde of aanstaand gepensioneerde- kiezer de minder bejaarde kiezer. Gerhard weet zeer goed dat als hij de pensioenen op de privé-markt gooit (je spaart voor je eigen pensioen), dit katastrofaal uitdraait voor de meeste gepensioneerden (ofwel raak je niet aan een baan, ofwel word je gewoon te weinig betaald door je werkgever om nog te kunnen sparen)
3. Blijft over: sociale zekerheid: makkelijkste stuk: de werkloosheidsuitkeringen ! Welke werknemer ergert zich niet blauw aan al die luiaards uit het Oosten die al acht jaar stuctureel werkloos zijn, terwijl ze evengoed aan vijf euro per uur zijn tuin kunnen doen ? Hier kan Gerhard gemakkelijk snoeien. Werklozen zijn niet echt georganiseerd en weinig talrijk, het is toch de bedoeling dat er zo weinig mogelijk van zijn (het zijn er in elk geval minder dan mensen met schoolgaande kinderen of bejaarden).

Probleem voor Gerhard: Duitsland bestaat nog altijd uit twee staten: Oost en West. In het Oosten valt een langdurig werkloze van 500 euro (wat nog niet veel is om rond te komen, als je weet dat het gemiddelde appartement op 500 euro huur komt) op 330 euro (je kan er niet mee op kot in Gent). En o ja, hij behoort tot een Socialistische Partij. Een partij bestaat om de gelijkheid van alle mensen en om niets anders. Oeps, hoe gaat Gerhard dat uitleggen ?

Hij kan drie dingen doen:
1. De hervormingen zijn noodzakelijk. Doen wij ze niet, dan is het de oppositie. En die gaan nog veel erger snoeien dan wij. De gewone man is beter af met een half-socialistische dan met een volledig-conservatieve boterham. Bovendien moet ik mijn belastingskortingen betalen.
2. Een oorlog beginnen (liefst tegen een klein maar onsympathiek land)
3. Ontslag nemen

Het zal wel bij het eerste blijven. Gerhard hoopt alvast dat de storm wat luwt. Een beetje sympathiek overkomen bij de bevolking kan helpen. Vandaag lekte het nieuws uit dat hij een 3-jarig Russisch weesje in huis heeft genomen. Na de deelname van zijn broer aan Big Brother worden kennelijk de drastische middelen bovengehaald.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/3572122.stm

Blijft eigenlijk de vraag of de druk van de overheid de Duitse economie verlamt. The answer is Yes... and No. Uw nederige dienaar is uiteraard geen geschoold economist, maar hij herinnert zich uit de autobiografie van Karel Van Miert (Mijn Jaren in Europa) het verhaal van het gevecht tussen de Europese Commissie en de Duitse Bank- en Industriewereld. Vastgeroest tot en met. Raffeisenkassen, Sparkassen, Betonbedrijven, allemaal kunstmatig met elkaar verstrengeld. Een nachtmerrie voor de consument (overgeleverd aan ouderwetse monopolies), "slechte markten" in leven gehouden met overmatige staatssteun. Om de haverklap gelobby van Helmut Kohl en zijn opvolger. Misschien moeten we daar eens in gaan snoeien, Gerhard ? Of zijn het net die mensen die je korting hebt gegeven op hun belastingen ?

Geen opmerkingen: