dinsdag, augustus 23, 2005

"Angie" ?

U gelooft het nooit, maar de (iets te) strak in het mantelpak zittende archaïsche fraulein uit Oost-Duitsland die de CDU-lijst trekt in september, heeft zowaar een hip idee gekregen. Angela "Das Mädchen" Merkel draait "Angie" van de Rolling Stones op haar meetings. Nu goed, de Rolling Stones zijn al even passé als de CDU zelf, maar van haar hadden we zoiets niet verwacht. Dat een gladde haai als Tony Blair, Wouter Bos of Steve Stevaert zoiets uithaalt, tot daaraan toe. Maar de rechten op een liedje gaan kopen zonder zijne losbandigheid Mick Jagger om de toestemming te vragen, hoort dat wel, Angela?

Nu goed, na eerdere desastreuze berichten over haar campagne (te saai, versprekingen, vluchten van debatten uit angst voor Schröder) heeft ze zich alvast kranig gehouden in het bij Sabine Christiansen op ard georganiseerde volkstribunaal. Een handvol rode professoren in de economie (Duitsland, waar Karl Marx geboren werd), een kritische zelfstandige ondernemer en een rood aanlopende fundamentalistisch-Beierse huisvrouw moesten de pretendent-kanselier in verlegenheid brengen. Het is hen niet gelukt. Bijna even indrukwekkend als Schröder vorige week, weerstond Angela het spervuur van vragen. Waar men onder haar vreselijk ouderwetse (bij de sp.a zou ze nog geen kans maken op de 11de opvolgersplaats in pakweg West-Vlaanderen) looks in het beste geval een wandelende robot verwacht, kwam ze met overtuiging en bijna aanstekelijke vlotte nuchterheid haar verhaal doen. Had je nog niet eerder van het CDU-programma gehoord, je zou bijna voor haar stemmen. De dingen eenvoudig uitleggen, publiek rechtstreeks aanspreken, retorische vragen, asyndetische tricola... de ingrediënten van de betere campagnespeech zaten erin. Dit zou best wel eens kunnen aanslaan. Alleen nog de chagrijnige ondertoon ("De SPD is verscheurd" "De kanselier spreekt niet over de echte problemen"- wat manifest onjuist is, als je Schröder één ding niet kan verwijten, is het toch wel dat...) wegknippen en niemand kan haar raken.
Toffe Gerhard ontpopte zich in zijn beurt bij de plaatselijke pitbull-journaliste (ze had wel iets van Phara) tot een waarlijk staatsman. We vergaten bijna dat zijn broer had meegedaan aan Big Brother. En dat zijn partij ongeveer alles verliest wat er electoraal te verliezen valt. Ondanks een regen aan pessimistische cijfers over werkgelegenheid, evolutie van dividenden (boom) en lonen (naar beneden), wist de kanselier-in-functie zijn harde beleid met een vaderlijke waardigheid te verkopen aan de Duitser. Gefrustreerde tegenstanders (overlopers naar de Linkspartei) werden correct gepareerd of subtiel het gras voor de voeten weggemaaid, over de CDU werd met geen woord gerept, behalve een paar subtiele prikjes naar het beleid van de regering-Kohl, waar ene schuchtere Angela M. ook deel van uitmaakte.

De peilingen van de laatste tijd gaven een licht herstel aan voor de SPD (die, zoals mooi werd aangetoond in de sessie van Schröder, van 40 naar 29 procent is gezakt onder zijn bewind) en een dito verlies voor het gematigd-tot-uiterst-conservatieve blok van de christen-democraten en Beiers. Het zou best wel eens omgekeerd kunnen worden in de volgende.

1 opmerking:

Peter zei

Merkel kreeg er gisteren ook nog eens goed van langs in De Standaard. Indien je geen abo hebt, laat je maar iets weten ;-)
The Economist: Duitsland is geen zieke man meer: Opsteker voor kanselier Gerhard Schröder
"Merkel gaat te ver"

Interessante lectuur en vooral interessant hoe Schröder zijn land weer de juiste koers kon laten varen, ondanks de zware malaise en door velen als associaal bestempelde maatregelen. Hij heeft het lang niet slecht gedaan volgens mij.