zondag, juli 16, 2006

Tuur Van Wallendael


C'est parti. Nog minder dan drie maanden tot de gemeenteraadsverkiezingen en het Cordonthema komt weer op tafel. De heer Tuur Van Wallendael, schepen voor de sp.a in Antwerpen, vindt het Cordon een vergissing. Dat maakt hij kond in een interview met het christelijke opinieblad "Tertio" (12/7). Uiteraard volgt een afkeurende reactie in De Morgen (14/7).

Ik denk dat het niet anders kan, al zal ik daar persoonlijk niet aan mee doen. Het zou in elk geval democratischer zijn nu ze de grootste partij zijn geworden. We hadden het al eerder moeten doen, toen ze nog kleiner waren. Ik ben geneigd om te zeggen: laat ze maar meedoen.

Zeer cynisch. "Ze" mogen meedoen, maar "ik" zal daar persoonlijk niet aan meehelpen. "Laat" ze maar meedoen...

Ik dacht dat het programma van de sp.a en het Blok volstrekt onverenigbaar waren? Bedoelt Van Wallendael dat de verschillen in Antwerpen niet zo groot zijn? Toegegeven, de burgemeester doet zijn uiterste best om te doen vergeten dat hij lid is van een socialistische partij, maar zo ver heb ik zelfs die man niet horen gaan. Het lijkt erop alsof mijnheer de schepen van Intercommunales de gemeenplaats overneemt als "alle politiekers dezelfde" zouden zijn. Bijzonder betreurenswaardig. Vooral omdat "Tuur" een profiel heeft dat politiek ongeïnteresseerde kiezers kan aantrekken.

Dit is toch wel een valse noot aan het einde van een mooie politieke loopbaan. Tuur van Wallendael was eerst journalist voor de BRTN en dan ombudsman, om in 1995 met meer dan 30 000 voorkeurstemmen het Vlaams Parlement in te duiken. In het debacle van 1999 kon hij niet vermijden dat de partij in Antwerpen naar een schamele 12% zakte, met een persoonlijk verlies van 14 000 "bolletjes". Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2000 haalde hij 2 000 stemmen en werd hij in het college geposteerd.

Van Wallendael overleefde de VISA-crisis, hij had namelijk, zoals de meeste schepenen, niets gedaan. Zelfs het VB vond het niet de moeite om de man aan te vallen, "want ga zaa nog ne goeie, gaa". Van perceptie gesproken... Bij de federale verkiezingen haalde hij nog 24 000 stemmen op de Senaatslijst. In 2004 waren het er -als lijstduwer bij de opvolgers voor het Vlaams Parlement- nog 6 000.

Over dat andere droevige afscheid, van Norbert De Batselier (toch wel de vader van het Mestactieplan), zullen we het later nog hebben.

Geen opmerkingen: