woensdag, augustus 30, 2006

Louis Tobback: "Stop met zagen, Freya, Patrick en Yves!"


De man die zegt wat u denkt... Louis Tobback. Wat al lang had moeten gebeuren, doet hij nu toch: een scherpe uitval naar juffertjes-politici die te pas en te onpas debiteren hoe moeilijk hun beroep wel niet is en hoe vlug ze er wel niet uit zullen wegzijn. Dames en heren, als u het niet aankan, vertrek dan toch gewoon! U wordt verkozen om een functie uit te oefenen, dat impliceert dat u zich kandidaat heeft gesteld en er zelf voor kiest om dat te doen. Er zijn er genoeg die met u zouden willen ruilen.

(interview uit DM vandaag, p.3)

Dat politiek een hondenstiel zou zijn, je hoort het wel vaker. Maar Louis Tobback (sp.a) kan het liedje niet meer horen. 'De enige mens in dit land die mag klagen, is de kroonprins. Die is inderdaad veroordeeld tot een job waar hij niet voor gekozen heeft.'

door Filip Rogiers

Leuven l De burgemeester van Leuven heeft zich geërgerd aan recente ontboezemingen van Patrick Dewael (VLD), Freya Van den Bossche (sp.a) en Yves Leterme (CD&V), die ten behoeve van Het Laatste Nieuws journaliste Frieda Joris meenamen in hun reiskofffer. En die haar dan op hun vakantieadres onderhielden over hoe zwaar de politiek wel is, en hoezeer ze door de stiel geleefd worden.

Louis Tobback is dat dus spuugzat. Al die politici die uitpakken met hun milde depressie of midlevencrisis. Hij roept in een gesprek met De Morgen zijn collega-politici dan ook op om "te stoppen met klagen en zagen".

"Wie verplicht hen om deze stiel nog een dag langer te doen als ze het dan toch zo'n hondenleven vinden?", zegt de burgemeester van Leuven. "Ik heb altijd aan politiek gedaan met volle goesting. Ik denk dat ook mensen als Jean-Luc Dehaene, Willy Claes, Karel Van Miert, Herman De Croo of Guy Verhofstadt geen dag níét graag aan politiek hebben gedaan."

"Dat Patrick Dewael, Freya en Leterme dus stoppen met mekkeren over hoe ze geen familieleven meer hebben, hoe ze er depressief van worden. Ik denk dat ze alle drie groot, sterk en intelligent genoeg zijn om iets anders te doen in hun leven. Dat ze zichzelf verlossen en ermee ophouden. Of je nu journalist, loodgieter of politicus bent, als je je job niet graag doet en er de ongemakken niet bijpakt, kap er dan mee."

Voor een midlevencrisis is het bij Tobback te laat, maar hij wordt naar eigen zeggen "op mijn beurt wel depressief van al dat gezeur". Tobback stoort zich ook aan de voelbare spinning achter menig emo-interview. "Allez, ze zeggen dat hun privéleven ondermijnd wordt, dat ze geen familieleven meer hebben, maar ze nemen dan wel journalisten mee op reis. Ze klinken alsof ze veroordeeld zijn tot de politiek. De enige mens in dit land die het recht heeft om daarover te klagen is de kroonprins. Die is inderdaad veroordeeld tot een job waar hij niet voor gekozen heeft. Maar verkozenen van het volk zijn dat toch allemaal geworden omdat ze kandidaat waren, niet?"

Volgens de burgemeester van Leuven dragen de ontboezemingen van zijn collega's bij tot de antipolitiek. "Op den duur durf je bijna niet meer te zeggen dat je gráág burgemeester van Leuven bent."

En dat is Tobback wel degelijk. Hij hoopt dat ook, in een coalitie met CD&V, te blijven na 8 oktober (zie pagina 4).