dinsdag, september 19, 2006

Leona strikes back


opiniestuk van La Detiège in DM vandaag:

Terug naar Antwerpen, beste Patrick

door Leona Detiège
Leona Detiège heeft vragen bij de 'presidentiële campagne' van Patrick Janssens
'We moeten ons niet richten tot de leden, we moeten ons richten tot de potentiële kiezers' is jouw adagium. Ik ben het daar voor honderd procent mee eens en je hebt schitterend bewezen dat je zo'n strategie kunt implementeren. Maar geef ondertussen wat er ís en waaruit het allemaal is gegroeid niet zomaar op. Patrick, wees een beetje liever voor de oude militanten.

Bovendien ben je bevlogen. Je hebt fantastische ideeën. Maar je werkt ze soms uit met een mentaliteit van: 'wie niet mét ons, is tégen ons'. Als je die gecrispeerdheid van je kunt laten afglijden, kun je een groot burgemeester worden."
Ik weet het: niets is zo hovaardig als uit eigen tekst citeren. Maar deze keer moet het maar, vind ik. Bovenstaand citaat komt uit 'Brief aan Patrick en Steve', een hoofdstuk uit Kroniek van een aangekondigd ontslag in september 2003. Vandaag schrijven we precies drie jaar later en niets zet mij ertoe aan die voorwaardelijke wijs te laten vallen.
Zeker, hij heeft zich geprofileerd als een 'sterk' burgemeester. Om zwaargewichten als Marc Van Peel en zeker ook Ludo Van Campenhout uit de zon te houden moet je er een perfecte timing op na houden. Dat dit alles gebeurde om de zo geprezen eenheid in het college te etaleren, doet niet terzake. Het resultaat is dat de kiezer misschien wel de indruk heeft dat het de goede weg op gaat - wat naar mijn mening zeker ook het geval is - maar dat ze bij God niet zouden weten wie wat gepresteerd heeft. Financiën gezond? Duurzaam Ruimtelijk Structuurplan gerealiseerd? Boomende haven? Bruisende cultuur? Op de een of andere manier komen die eieren allemaal in het hetzelfde mandje terecht.
De volgende stap was dan ook voorspelbaar. Enkele maanden geleden kondigde Patrick op een plaatselijk congres aan dat er twee campagnes zouden zijn: een voor de lijst en een voor hem. Dat er toen duidelijk gezegd zou zijn dat de naam sp.a er niet op zou voorkomen, is mij ontgaan. Maar goed, het ging erom het de kiezer gemakkelijk te maken: maakt niet uit voor wie je vroeger stemde, als je wilt dat het van goed naar beter gaat, stem dan Patrick.
In Aardkerke heet zoiets de 'Lijst van de Burgemeester' maar in Antwerpen, met 460.000 inwoners, mag je dan spreken over een 'presidentiële campagne' of een 'Amerikaanse burgemeesterscampagne'. Waarbij men dan vrolijk voorbijgaat aan het feit dat in Amerika de winnaar geen coalitie sluit, maar zijn schepenen uit eigen rangen aanstelt en dat die schepenen regionale bevoegdheid (een deel van de stad) over álles krijgen en niet één bevoegdheid, bijvoorbeeld cultuur over de hele stad. Op die manier is de burgemeester de baas over álles in zijn stad. Wie neemt het Patrick kwalijk dat hij dit model genegen is.
Er is echter een maar. Om zo'n onderneming tot een goed einde te brengen moet je een voldoende grote kritische massa hebben opgebouwd. Met andere woorden: je moet er zeker van zijn dat je meer stemmen wint dan je verliest. (Dit is overigens voor mij de enige, unieke verklaring voor verkiezingswinst). Om dan wetens en willens een potentieel deel van je kiezers - de partijmilitanten - te negeren, en zelfs te schofferen, moet je vermetel zijn. En zo ben ik opnieuw bij mijn citaat van daarnet. Ik volg Patrick in zijn keuze voor een gepolariseerde campagne, maar zelfs de meest gehaaide benchmarker zal ergens op de verpakking nog de naam van de eigenaar-multinational plaatsen.
De vraag is: beschikt hij over voldoende kritische massa? Dat hij op de goede weg is om die te verwerven, lijdt geen twijfel, maar volstaan drie jaar? Dát is de hamvraag. Reden te meer om je oude 'matras' aan boord te houden.
Maar stel: het lukt. Een college zoals het huidige krijgt hij nooit meer op de been. Zijn coalitiegenoten zijn immers eveneens verkozen en niet aangesteld, en hoe groot hun aanleg tot samenwerken ook moge zijn, zij krijgen van hun hoofdkwartier in Brussel het dwingend advies mee de vleugels van de would-be president te knippen. En dat zul je de huidige schepenen, die vakkundig in slaap gewiegd naar deze verkiezingen trokken, geen twee keer moeten zeggen.
Vooruitlopen op de uitslag wil ik niet. Maar je hoeft geen topanalist te zijn om te weten dat het met een versterkte of verzwakte CD&V niet prettig kersen eten is, dat een gefrustreerde of zelfvoldane VLD scherpe klauwen heeft en dat Groen! aan welke uitslag ook profileringsdrang zal onttrekken.
Patrick wil afrekenen op basis van het resultaat van 1999. Dat was het absolute dieptepunt met de dioxinecrisis en bovendien geen gemeenteraadsverkiezing. Zo kan ik het ook. Je moet vergelijken met de vorige gemeenteraadsverkiezingen in 2000. Dat scheelt 5 procent en dat kan een eventuele overwinning minder eclatant maken.
Ik hoop ook dat men bij een aantal andere vragen even heeft stilgestaan. Wat gebeurt er als Patrick zelf een uitstekende beurt maakt, maar niet kan beletten dat de partij minder zetels haalt? Wie gaat er uit als de partij een schepenambt moet inleveren? Een vrouw, maar welke?
Ik vraag geen antwoorden, ik wil geen debat aangaan... maar wat als het niet lukt? De teneur van het artikel in Knack loog er al niet om: het woord genadeloos dreigt een nieuwe dimensie te krijgen.
Lees ik als een verbitterde ex? Nee hoor, ik maak het uitstekend, dank u! Maar afstand ordent de zaken. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het lukt, dat het een verpletterende overwinning wordt, dat het grote gelijk wordt gehaald. Want daar wordt de sp.a beter van. En dan roep ik persoonlijk, in een nieuw opiniestuk, Patrick uit tot de burgemeester van alle Antwerpenaren én van alle sossen. Beloofd!
Leona Detiège (sp.a) is ereburgemeester van Antwerpen.

Geen opmerkingen: