zaterdag, juni 16, 2007

Ségolène is back

Ségo voert hard campagne voor de tweede ronde van de parlementsverkiezingen. Het blijft een plezier om naar te kijken. Ze lijkt weer scherper en gevatter dan bij de presidentsverkiezingen.


Nog een socialistische glorie: Louis Tobback op ActuaTV over de verkiezingsnederlaag van sp.a. Zegt wat velen denken. Vande Lanotte had beter eens met hem gebeld op 11 juni.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

En wat houdt de analyse van de keizer van Leuven dan wel in?

Peter Dedecker zei

Ik ben ook benieuwd. Geen videootje beschikbaar?

Anoniem zei

Louis Tobback over de verkiezingsnederlaag van sp.a

in hippe fabriekspanden'
'Paars zal eindigen in bont en blauw.' Tot vervelens toe heeft Louis Tobback de voorbije weken zijn profetische woorden opnieuw gehoord. Wat Tobback niet had zien aankomen is dat zijn eigen sp.a uiteindelijk de zwaarste tol zou betalen. 'Ik heb maar één goede raad voor mijn vrienden-partijgenoten. Ga allemaal met vakantie, lik je wonden, en blijf rustig. Niemand heeft ons de eerste maanden nodig.'

Door Yves Desmet en Bart Eeckhout / Foto Tim Dirven
Louis Tobback: "Wij hadden het niet zien aankomen, de concurrentie ook niet, en allen die hun brood verdienen met de Wetstraat waar te nemen al evenmin. Ik heb dit nooit meegemaakt, zelfs in 1999 niet. Er zijn er die zich nu bijna komen verontschuldigen, omdat zij zo zwaar gewonnen hebben. (grijnst, niet voor het laatst)

"Iedereen is stomverbaasd. Dat is geen troost, maar men zou er bij ons wel de les uit moeten trekken dat je dit niet in een dagje verklaard krijgt. Iedereen die nu met zogenaamde verklaringen rondzeult, moet ook toegeven dat hij niet voorzien had dat het zou gebeuren. Bescheidenheid zou ons nu allen even sieren. Ik had de hoop en de verwachting dat we wat achteruit zouden gaan, dat we zeker het Stevaertwonder van 2003 niet zouden evenaren, maar ik had ingezet op iets tussen 2003 en 2004, rond de 20, ja. En met mij zowat iedereen. Misschien is dat al een van de verklaringen: dat we er te gerust op waren. Onze militanten zowel als onze kiezers.
"Na de gemeenteraadsverkiezingen is de partij stilgevallen: iedereen is uitgeput. Van oktober tot 1 januari geeft dat enige excitatie: wie erbij is, is bezig met zijn nieuwe speelgoed, wie eruit gevallen is, zit down, ligt in de touwen en heeft niet de goesting er weer aan te beginnen. Als je dan denkt, het komt allemaal wel in orde, we zijn er hoe dan ook bij, dan heb je niet de drive van CD&V, die voelden dat ze een historische kans hadden om een overwinning te halen. Die hele machine van de christelijke zuil is niet meer wat ze twintig jaar geleden was, maar ze bestaat nog, en ze kan nog mobiliseren, zeker als ze zich in een winning mood voelt. De militanten van Open Vld, die hebben zich geweerd als een duivel in een wijwatervat om hun voorspelde dood in de peilingen alsnog af te wenden. Daar was de inzet veel groter dan bij ons. Ik kan me indenken dat zoiets ook bij de kiezer is gebeurd: de sp.a zit er toch bij, dus waarom zouden we?
"Voor de rest zijn er veel verklaringen en waarschijnlijk zijn ze allemaal juist. Dat men uitgekeken was op paars is ook de reden waarom Open Vld zware klappen heeft gekregen. Ze zakken minder diep, maar krijgen evenveel slaag. Negentien jaar onafgebroken regeringsdeelname is ongetwijfeld wat veel geweest. Dat is ook goed voor een procent. Laten we rondom ons kijken en niet in onze navel: in West-Europa gaat de mood niet richting progressieve partijen, toch? Het zat slecht in West-Duitsland, Frankrijk, Nederland, het ziet er voor Gordon Brown slecht uit...
"En denk je nu dat de gebeurtenissen bij Volkswagen, Opel, dat dat allemaal geen gevoel geeft van 'hoe lang duurt dat hier nog?' We zijn ongerust, wie geeft ons bescherming, zekerheid? Ze hebben gestemd voor saai, degelijk, ze hebben niet gestemd voor de termen van ons wonderkind van 2003. Het was deze keer niet hip en leuk en trendy, het was zelfs niet gezellig. Zeker en rechts, dat moest het zijn."
U had de ministers van Werk en Pensioenen, die hadden toch zekerheid kunnen beloven?

Louis Tobback: "Maar tegelijk zit men in Vlaanderen niet te vragen om meer werk. Er is al werk te veel, het is niet dat het patronaat geen werk aanbiedt. Voor de meesten die meestemmen, is er te veel werk. Wanneer je je dan helemaal concentreert op het activeren van de werkloosheid, dan gaat dat eigenlijk over een kleine groep, die u dat bovendien niet eens in dank afneemt. Al degenen die je met de riek in de rug naar een openstaande betrekking drijft - en ik doe daar zelf aan mee, ook morgen, met overtuiging zelfs - die gaan u daar electoraal niet voor belonen, integendeel. De rest is daar niet bang voor, die zijn bang om van werk te moeten veranderen, maar daar zeg je dan tegen - ook al terecht - dat je vindt dat ze flexibeler moeten worden. Maak u geen illusies op dat punt, daar win je in deze toestand geen verkiezingen mee. Je moet die dingen doen, al was het maar om de sociale zekerheid te kunnen blijven betalen, maar misschien moet je er minder over praten. Dat is geen wervend thema.
"Voor de pensioenen zeg je ook al terecht: 'Je zult langer moeten werken'. En merk je als troost op dat ze wel mogen stoppen op de huidige pensioenleeftijd van 65 en we dat niet zullen verhogen tot 67. Maar die grens van 65 bestaat allang niet meer in de geesten van mensen die het normaal zijn gaan vinden er rond hun 58ste mee te stoppen."
Het was een te hard socialisme. Werken, en nog langer ook, zei de strenge professor.

"Maar dan heb ik mij ook vergist. Toen Johan de plaats innam van Stevaert heb ik ergens gezegd: het is misschien tijd voor ene met een baard. Sommigen in de partij zullen mij dit kwalijk nemen, maar hij heeft misschien niet genoeg de klemtoon gelegd op die 'ene met een baard', met wie het nu allemaal zo hard en taai en droog zou zijn. Is zijn politieke tegenstrever overgekomen als een leutige, hippe kerel? Het zijn niet de hippe jongens en meisjes die gewonnen hebben. Als er één hoop is die ik uitspreek, dan wel dat we nu misschien kunnen ophouden met wat ik het 'afgedankte-fabriekshallensyndroom' noem. We hebben het de laatste jaren trendy en hip gevonden partijcongressen te houden in afgedankte fabriekshallen. Ik vind dat een symbool, misschien als enige, maar ik vind dat een symbool. In een normale zaal, met propere stoelen waarop je kunt zitten, konden we niet meer vergaderen. Mócht niet, dat was te... (proeft het woord) saai. Bon, dat is een reactie van een oude zak, zeker?"

Leterme is saai, maar streelt ook geiten, zit op elke wielerkoers aan de streep, zegt op Rerum Novarum dat ze zullen letten op de kleintjes, dat de combinatie arbeid-gezin te zwaar is geworden en dat hij daar iets aan zal doen. Naast saaiheid zit er ook warmte in.

"Ja, daar zit iets in, maar ach, dat is allemaal beschouwing achteraf, natuurlijk."
Dat is net de bedoeling van dit therapeutische gesprek.

"We hebben niet de toon gezet van deze verkiezing; in het verleden wel. Maar dat heb je niet in de hand. Als de publieke opinie en de media je thema's niet oppikken en de voorkeur geven aan een thema dat de tegenstrever op de agenda zet, sta je daar vrij machteloos tegenover. 'Uw sociale zekerheid' was, naar het schijnt, destijds een geniale zet. Ja, en wat als ze daar destijds allemaal eens vrolijk mee gelachen hadden? Je kon met die affiche evengoed de gek houden. Je bent daar geen baas over. Ik zeg niet dat het de schuld van de media is, maar ik stel wel vast dat het niet is omdat jij een richting uit wil, dat iedereen met je meeloopt. En dan loop je met de kop tegen de muur."

JA! leek ons niet meteen ook de duidelijkste marsrichting.

"Martens heeft een gelijkaardige campagne gevoerd eind jaren tachtig. Ze hebben daar niet mee verloren. 'Samen werkt', wat wil dat zeggen? Dat is nu een schitterende campagne, want ze hebben ermee gewonnen. Het strelen van geiten als ultieme campagnewapen. (lacht) Ik wil daar niet zurig over doen, het past bij Leterme. Moet ik nu de volgende keer ook geiten gaan strelen, gesteld dat ik nog terug wil komen? Allez, komaan. Wat maakt dat je niet in de markt ligt, wat zet je buitenspel?"
De associatie met de PS, het te weinig afstand nemen, bijvoorbeeld.

"Zonder enige twijfel. Als heel de sociaaldemocratie in West-Europa tegenwind krijgt, en als er dan nog eentje in je eigen land in een bijna karikaturale toestand van slecht bestuur terechtkomt, natuurlijk loop je dan schade op. Het gaat niet eens over wat we in 1995 met Agusta hebben meegemaakt. Hier staat de PS echt symbool voor slecht bestuur. Die socialisten verknoeien het hier allemaal, die gedachte, de corruptie is zelfs bijzaak. Natuurlijk straalt dat op ons af. Ik maak me daar niet kwaad over, Di Rupo heeft er de hoogste prijs voor betaald. Maar als dat dag in dag uit door het Belang en de N-VA gepusht wordt en je kunt daar als toetje nog eens de 28 ontsnapten in Dendermonde aan toevoegen..."
Het gaat verder. Er is nooit eerder zo communautair gestemd: hoe Vlaamser, hoe meer stemmen, hoe Belgischer, hoe minder.

"Klopt en dat had ik ook niet zien aankomen. Het is voor de eerste keer in de naoorlogse geschiedenis dat een staatsbehoudende partij, wat de CVP toch altijd geweest is, van het communautaire thema zo'n belangrijke inzet heeft gemaakt. Ofwel mislukt dat, want ik denk dat de gemiddelde Belg én Vlaming niet voor separatisme zijn, en in dat geval krijgt CD&V daar de gevolgen van gepresenteerd. Het tegenovergestelde is gebeurd, en we hebben achteraf allemaal een probleem, want CD&V moet dat ook waarmaken. Lukt dat niet, dan hebben ze het Belang nog maar eens straffer gelanceerd bij de volgende verkiezingen.
"Het doet me denken aan Sienna, waar je in het Palazzo Publico de fresco's kunt bekijken over de gevolgen van het goede en het slechte bestuur. We hebben bijna een verkiezing gehad in die geest. Met in het oude tableau paars, geaccentueerd door Charleroi. En aan de andere kant de mantra en de zogenaamde belichaming van het goede bestuur. Op een bepaald moment gelooft die publieke opinie dat ze slecht bestuurd wordt en vaak weet ze niet eens waarom. Maar de icoon van dat goede bestuur laat zich op weg naar zijn premierschap nu wel voorafgaan door, en ik citeer zijn eigen tekst, 'de slechtste minister van Financiën die de Belgische staat ooit gekend heeft'. Ik neem aan dat die opeens weer tot goed bestuur op Financiën in staat moet zijn, dan?"
Nog een verklaring: er groeit een kloof tussen stedelijk en landelijk Vlaanderen.

"We hebben dat ook op 8 oktober gezien. In de steden hebben we het toen uitstekend gedaan, in landelijke gebieden totaal niet. Dat soort tegenstelling groeit, zonder twijfel. Het lijkt een paradox: net daar waar je echt iets zou kunnen zeggen over de negatieve gevolgen van multiculturaliteit en onveiligheid blijft de schade beperkt. In het rustige Vlaanderen daarentegen, waar een allochtoon voor kijkfiles zorgt, is er de roep naar veiligheid, respect, zekerheid. Wel, in de steden voelt de kiezer al sinds enige tijd dat men vooruitgaat. In de steden is er een indruk - Mechelen , Leuven, Kortrijk, Antwerpen op kop, om er burgemeesters van de drie partijen in te betrekken - dat er goed bestuurd wordt, dat de dingen kenteren. Op de buitens heeft men niet de overtuiging dat er slecht bestuurd wordt, alleen willen ze niet dat de bestuursstijl van Charleroi de hunne wordt en dan is dit daar een soort vaccinstem tegen. De buiten is geen landbouwgrond meer, dat zijn residentiële wijken, en daar zit de 'culture of contentment': mensen die het goed tot zeer goed hebben, maar die malcontent zijn, omdat ze terecht of onterecht voelen dat hun welstand bedreigd wordt. En dus reageren ze richting Dedecker, Belang of in de richting van de partij waar hun moeders en vaders altijd voor gestemd hebben, die zij even beu zijn geraakt en waarvan ze nu zeggen: als hij het heeft over alle boeven die in de bak moeten, dan heeft hij eigenlijk wel gelijk, want die inbraak hier twee straten verder, daar hebben ze nog altijd niemand voor opgepakt.
"Allez, negen maanden geleden zaten we in Leuven aan 38, haast 39 procent. Voor Tobback, die niet hip en trendy is, die geen geiten kweekt en nauwelijks huisbezoeken aflegt. Waarom nu Leterme? Ongetwijfeld charisma, maar wat is dat? Een van de onrechtvaardigheden van de laatste jaren is dat men voor iemand als Mark Van Peel, die minstens even hard werkt en even verstandig is als Leterme, niet wilde stemmen, wat die mens ook deed. Dat kwam ons goed uit in Antwerpen, maar het bleef een onrechtvaardigheid en ik kan het niet verklaren. Waarom stemde men wel voor Johan acht maanden geleden in Oostende en nu niet meer?
"Ook zoiets: we hebben onze groene kant afgedekt en onze rechterkant open laten liggen. Diegenen die Mark Elchardus op zijn beruchte schalen zal benoemen als de fans van normen en waarden, het groepsgevoel, de angstigen voor migratie, de zoekenden naar veiligheid. Ook weer terecht, iedere rationele analyse bevestigde dat we in 2003 zeer veel gewonnen hadden van Groen! en dat we beducht moesten zijn dat opnieuw te verliezen. Dus we hebben die kant afgedekt. Wel, ik beweer dat een van de verklaringen voor ons relatief kleiner probleem in Antwerpen stad de hoofddoeken zijn. Degenen die geloven dat wij door die hoofddoekenproblematiek verloren hebben, dwalen; we hebben er juist beter door standgehouden. Wat je daar nu ook ten gronde over denkt - en in Leuven hebben we geen hoofddoekenverbod voor alle duidelijkheid - het heeft stemmen bijgehouden in Antwerpen. Of we daar nu gelukkig over moeten zijn, is nog een andere vraag. Maar schrijf op dat we door de hoofddoeken meer stemmen hebben behouden dan we er verloren zijn."
Intellectueel links, destijds de vijand van Stevaert, want die was te populistisch, en nu plots de vijand van Janssens, want de hoofddoek...

"Maar ik ga hier niet kappen op intellectueel links, daar zitten ook slimme mensen bij. Elchardus en Deschouwer zijn intellectuelen, zelfs linkse, geen probleem. Maar tussen die anderen die zichzelf de enige echte intellectuele progressieven noemen, zijn er al die zeggen: Elchardus, dat is geen echte linkse. Onder verstaan: ik dus wel. Dat is het probleem. Het gaat over diegenen die zelfverklaarde intellectuelen zeggen te zijn. Ik heb me bij de hetze tegen Janssens toch de bedenking gemaakt dat wanneer je sommigen tot vriend hebt je geen vijanden meer nodig hebt."
Tom Lanoye, om hem niet bij naam te noemen.

"Wie is dat? (lacht) De namen waaraan ik denk, zal ik u niet verklappen. Maar sommigen steunen u om zichzelf interessant te maken en wachten vervolgens op een gelegenheid om zich weer interessant te maken ten koste van u. Dat is weer datzelfde probleem: als men het niet oppikt, kun je je alles veroorloven. Wil men het wel, dan is uw thema, uw mantra, onaantastbaar. Ik heb Leterme toch duidelijk horen zeggen dat de hoofddoeken niet kunnen, omdat de overheid neutraal moest zijn, omdat hij zijn Vlaams Belangzijde wou afdekken? Niets mag die neutraliteit in het gedrang brengen. Ah bon, ik dacht dat ik de Gilbert Temmerman van tien jaar geleden opnieuw bezig hoorde. Die zei net hetzelfde, alleen had hij het over de kruisbeelden in stadslokalen. Toen was welmenend links toch bovenop de tafel gaan staan om te applaudisseren? Maar het schijnt dus alleen op katholieke symbolen te slaan, begrijp ik nu. Toch raar, nee? En nu zegt Leterme dat ook. Dus ik heb mijn college gevraagd of ik op mijn kantoor nog wel die Sint-Pieter en die Heilige Maagd als beschermers van de stad mag laten hangen. Want volgens Yves Leterme respecteer ik eigenlijk niet langer de neutraliteit van de overheid. Gelukkig voor Sint-Pieter en de Heilige Maagd zijn ze geklasseerd en zo beschermd tegen de voornemens van Leterme. Maar niemand pikt dat op, ik begrijp dat zelfs, maar je ziet hoe relatief de dingen zijn.
"Neem nu de samenstelling van de lijsten. Wij zetten als thema dat onze Vlaamse ministers geen lijsten trekken. Wij bedriegen de kiezer niet. Wat heeft de kiezer zich daarvan aangetrokken? Niets, integendeel, hij heeft Vervotte en Leterme, die tegen al hun verklaringen en hun heilige eden in het schip verlaten, vorstelijk beloond. We hebben het eerlijk gespeeld en we zijn daarvoor afgestraft. De conclusie die je daaruit moet trekken is eigenlijk te gruwelijk om ze te uit te spreken. Want intellectuele oneerlijkheid wordt beloond."
De verleiding om het nu ook zo te gaan spelen wordt groot.

"Ja, zeker, maar gelukkig geef ik daar op mijn leeftijd niet meer aan toe."
Alsof de uitslag nog niet genoeg was, kwam de vaudeville over Freya Van den Bossche er nog eens bovenop. We begrijpen dat we niet over een existentiële crisis mogen praten, maar toch...

"Dat is niet echt goed gespeeld, nee, in de emotie van het moment... In 1999 wisten we dat we slaag zouden krijgen en niet zo'n klein beetje ook. Dan kun je je mentaal voorbereiden. Maar nu loop je om de hoek en je knalt tegen een uppercut vanuit het niets aan. Dat is iets moeilijker om te verwerken. En dan doe je in een eerste opwelling misschien niet de slimste dingen. Dat kattebelletje en zo, met wat zijn we bezig? Als je op de grond ligt in het boksen is het ten strengste verboden nog op de tegenstander in te slaan. In de catch mag dat wel, omdat iedereen weet dat het afgesproken spel is. In politiek is het wel trappen om te raken. Het dier is gewond en er staan er altijd gereed om het af te slachten.
"Ik zal mij permitteren één kritiek te formuleren: men is te rap geweest, je moet in die omstandigheden je tijd nemen. Ik versta volkomen dat Johan zegt dat hij de verantwoordelijkheid neemt. Dat heeft Verhofstadt zondagavond ook gedaan, met een snik in de stem en een traan in zijn oog. En 's anderendaags was hij daar al terug. Tot dat soort spelletjes moet je je niet lenen. Met de rest had men beter wat gewacht. Ook met Caroline, die ik overigens volop steun als de beste kandidate. Het probleem is alleen dat men zal vinden dat het weer boven de hoofden is gebeurd. Statutair zul je hoe dan ook een oproep voor kandidaten moeten doen. Wel, doe het Caroline niet aan om als kandidate van het bureau het vuur te worden ingestuurd, maar laat haar daar binnendragen door de militanten en de leden. Overtuig de mensen dat zij de meest geschikte kandidaat is. Laat ze een ronde van Vlaanderen doen, zodat al die leden hun zak eens leeg kunnen maken. Want anders kan een niet eens bestaande Wielklem Peters misschien wel 49 procent als tegenkandidaat oprapen. Bij de VLD kunnen ze daarvan meespreken. En we hebben voorlopig toch niets anders te doen."
Waar gaan we naartoe met dit land?

"Ik denk dat we naar rooms-blauw gaan. Ik ben nog altijd een diepe denker, zoals u ziet. De MR is in een mood van: dit is de kans. In hun plaats zou ik het ook zijn. De unieke kans om de PS eruit te zetten: dat is net hetzelfde sentiment als in 1999 bij ons om het eindelijk eens zonder CD&V te doen, eindelijk die paarse droom te verwezenlijken. En de enige methode om dat te verwezenlijken, zou dan zijn door meer bevoegdheden aan de PS te geven? Reynders is niet zot, hé. Binnen de christelijke beweging zijn er zeker die oprecht spijt hebben dat het zonder ons niet kan. Ook al omdat ze zeer grote risico's zullen moeten nemen, omdat ze voor een triomferende MR komen te staan, die ook nog eens belet dat ze de VLD kunnen uitlachen. Want dankzij de MR blijven die inderdaad de grootste familie. In Vlaanderen is het patronaat nu minstens even euforisch als de MR in Wallonië. Daar zijn ook alle trossen los. Van Eetvelt is er zelfs van geschrokken in zijn Unizo, schrikt van wat hem nu allemaal te beurt zou kunnen vallen. En ook bij VOKA en VBO worden ze zot als ze deze kans niet zouden gebruiken."
Alleen lukt een staatshervorming dan niet zo best.

"Maar iedereen die er zit, wij of de anderen, zullen eerst B-H-V moeten oplossen, omdat je anders zelfs geen rechtsgeldige verkiezingen meer kunt uitschrijven. Je moet dat dus splitsen, het kan niet anders. En als je dat splitst, zelfs al smijt je er een stuk geld voor de Franstaligen tegenaan, zal dat door de N-VA altijd als een gigantische overwinning voorgesteld worden, waardoor je tijd koopt om de rest van je staatshervorming uit te stellen tot na de verkiezingen van 2009. Binnen zes maanden begint daar immers de verkiezingscampagne voor en geen Franstalige zal dan bewegen. Uiteindelijk zullen de Franstaligen dat willen splitsen, voor de droom van een regering zonder de PS. Maar er zal een compromis, een prijs moeten zijn. Hoeveel randgemeenten? Eén, twee, drie? Want om de zaken te complexeren: na deze uitslag is het nog veel duidelijker dat je een bijkomende bescherming voor de Brusselse Vlamingen moet inbouwen, want die zijn onderhand met minder dan er Franstaligen in de periferie stemmen. Laat ze mij eerst eens zeggen hoe ze dat rond krijgen, wetende dat FDF'er Maingain de grootste winnaar en stemmentrekker in Brussel en omstreken is. Ten tweede, laat ze die nachtvluchten een keer oplossen, of de staat gaat failliet aan dwangsommen. Zo'n oplossing kan perfect met een gewone meerderheid. Rooms-blauw kan dat, nog voor je over de staatshervorming spreekt (zet een engelengezicht op), waarvoor wij dan ongetwijfeld een constructieve bijdrage zullen leveren. Wij gaan niet kinderachtig doen en in een staatshervorming waar we niets op aan te merken hebben, gaan we mee. Tegenspartelen zou ons trouwens toch niets vooruithelpen.
"Ik vraag me alleen af of ze beseffen waar ze mee bezig zijn. Toen ik de avond nadien naar het voorzittersdebat keek, wist ik niet wat ik zag. Het congres van Wenen moet zoiets geweest zijn. Olijke en vrolijke vrienden bijeen, lachen, gieren, brullen. Geven die zich nog wel rekenschap van waar ze mee bezig zijn? Is dat misschien wat ze noemen dansen op een vulkaan? (grijnst) Ik word oud, zeker?"
Hebt u nog een goede raad voor uw partij?

"Hou u even gedeisd, wacht tot ze u nodig hebben. Lik uw wonden, ik doe dat ook, en dat is geen gezicht voor het brede publiek. Doe nu eens drie weken, zelfs drie maanden alsof je niet bestaat, ga met vakantie, verdwijn even uit dit ondankbare land. En dan zien we wel weer. In oktober hebben we gewonnen, in 2003 zelfs onwaarschijnlijk veel, we zitten nog altijd boven 1999. Dus niemand bij ons heeft ooit meer kletsen gekregen dan Tobback. Wel, zelfs dat overleef je."
U bent bedankt.

"Het was deze keer niet echt graag gedaan."
Degenen die geloven dat wij door die hoofddoekenproblematiek verloren
hebben, dwalen; we hebben er juist beter door standgehouden'Samen werkt', wat wil dat zeggen? Het strelen van geiten als ultiem wapen. Dat is nu een schitterende campagne, want ze hebben ermee gewonnen.

Bron: de morgen
Iets in die trant waarschijnlijk...

Frederik Dhondt zei

Goh, Tobback vindt vooral dat hij de militanten de kans had moeten laten om "het ne keer te zeggen". De mening van VDL daarover is nogal kort: "gene cafépraat om de verkiezingsnederlaag te duiden, maar een sociologische studie...".

Tobback vindt daarentegen "dat we dat hier niet gaan verklaren met een of ander sociologisch studietje" en "dat er best nog zinnige dingen gezegd worden bij de militanten".

Voorts vindt hij dat we low profile moeten blijven voor een paar maand om de oppositie tegen een rechtse regering voor te bereiden. Hij waarschuwt ook voor de krachten die in dit land loskomen wanneer blijkt dat een regering zonder socialisten mogelijk is en denkt dat de staatshervorming op die manier wel eens "rap gepasseerd" zou kunnen zijn: cd&v-nva krijgt BHV, de liberalen de sociale zekerheid.

Nu ja, het is natuurlijk op zijn Tobbacks, maar hij voelt in elk geval beter aan wat er leeft "aan de basis."