maandag, juni 11, 2007

Wat een ramp



Het heeft even geduurd voor ik een zinnige reactie op de verkiezingsuitslag kon produceren. Terecht. Bij een dergelijke afstraffing duurt het even voor de volle "ampleur" tot je doordringt. Na een goede twaalf uur resultaten vreten, laten bezinken en herkauwen... een (voorlopig) oordeel).

1. sp.a-Spirit is met de grond gelijk gemaakt
- We verloren meer dan de PS.
9 zetels eraf (23=>14). Niemand had dit kunnen voorspellen. De val van de socialisten in Wallonië kan voor een stuk meespelen, maar het kan onmogelijk alles verklaren. Het heeft er alle schijn van dat een groot stuk van onze achterban naar Lijst Dedecker is gemigreerd. Groen, PVDA+ en CAP nemen een stukje weg, maar Open VLD en de partij van de populist wellicht nog meer. Karel De Gucht en Guy Verhofstadt (bijna een half miljoen voorkeurstemmen voor de Senaat) hebben voor een stuk de sp.a doodgedaan. Zeer vreemd. Normaal verliezen we kiezers links, nu is het rechts.

==> Mag ik de uitspraak van Vande Lanotte in oktober 2005 nog eens in herrinering brengen?
"Wie links de rug toekeert, kijkt naar rechts" Hebben niet veel mensen precies dat gedaan gisteren? Maar heeft de sp.a daarvoor de schuld niet bij zichzelf te zoeken?

- Onze boegbeelden hebben ondergepresteerd.
Illustratie: Renaat Landuyt: min ACHT procent in West-Vlaanderen, nog nooit heeft sp.a in deze provincie zo laag gestaan (ZELFS IN 1999 NIET!!!!!). Lijst Dedecker is er even groot als sp.a in zetels.
Freya houdt nog bijna 60.000 voorkeurstemmen over (= min 28.000 t.o.v. 2004, min 45.000 t.o.v. 2003). Dat is veel (meer dan ik eigenlijk verwacht had, gezien het geaccidenteerde parcours). Waarschijnlijk houdt ze persoonlijk nog een stuk van de sp.a-score intact, maar toch verliezen we ook in Oost-Vlaanderen bijna zeven procent en opnieuw twee zetels. Bruno Tuybens (14.000 stemmen) en Dirk Van Der Maelen (20.000 stemmen) zijn de enigen die met Freya naar de Kamer mogen.
Het wit konijn doet het al bij al nog redelijk in Antwerpen. Gesteund door Janssens (hoewel die niet direct een fenomenale score haalt, min 35.000 t.o.v. 2006, min 30.000 t.o.v. 2004, min 50.000 t.o.v. 2003) blijven we nog boven de 16%. Niet schitterend, maar afin (in 1999 was het 2% minder).
In Limburg is de achteruitgang in procenten dramatisch, maar er gaat slechts één zetel verloren. Peter Van Velthoven scoort behoorlijk (40.000 stemmen, de helft van Stevaert maar evenveel als Vanvelthoven sr. in 1995), ondanks de uitslag in Hasselt (15% naar beneden)
Leuven en BHV zijn zéér slecht. Amper 15% van de Nederlandstalige kiezers in Brabant stemt voor ons. Dat is 7 procent minder dan in 2003. Bruno Tobback verliest 5 procent, Hans Bonte is ook al niet schitterend. Ter illustratie: Frank Vandenbroucke zakt in BHV van 32.000 naar een schamele 8.000 stemmen.

De Senaat is persoonlijk voor Johan iets beter (300 000 stemmen is wel minder dan de helft van Stevaert in 2003, maar beter dan Tobback in 1999 én Mia De Vits in 2004) maar globaal boeren we 8% achteruit.

Dit is gewoon een ramp. Niemand van Spirit is verkozen (behalve Geert Lambert in de Senaat, maar dat telt eigenlijk gewoon niet). We zijn terug met evenveel socialisten als in 1999. 14 zitjes. Zes zetels kleiner dan de PS (<=> nu 23, twee kleiner dan de PS). Vier zetels kleiner dan de VLD, 17 zetels minder dan CD&V/N-VA. Drie zetels kleiner dan Vlaams Belang.

- De ronduit belachelijke JA!-campagne (cfr. het filpje wat lager op mijn blog) zal daar zeker geen goed aan gedaan hebben. Mijn advies: spindoctors, opiniepeilende zeveraars en marketeers buiten en meer "onder de mensen" komen, de partij links herbronnen en met nieuwe mensen naar de verkiezingen van 2009/2011 gaan.

2. Hoe moet het nu verder?
Aangezien de PS (ondanks de mooie score van Di Rupo - die meer voorkeurstemmen haalt dan Inge Vervotte, in een kleinere kieskring dan Antwerpen- en Michel Daerden, die gelijk blijft waar de MR een zetel verliest in Luik) niet langer de grootste Waalse partij is, kan maar een conclusie passen: oppositie. De Socialisten hebben te veel verloren om nog eens het risico van een regeringsdeelname, in een rechts overwicht te overleven.

Geen opmerkingen: