zondag, september 02, 2007

FiHP/Working Class Night/Crammerock

De vakantie dient traditioneel niet alleen om op reis te gaan, maar ook om muziek te beluisteren op weides doorheen het Vlaamsche land. Het is alvast menslievender dan het eng-nationalistische gegordel rond Brussel door mannen met overgewicht in nauw aansluitende splitsingstruitjes, dat onze schermen ook dit jaar teistert.

Uw dienaar heeft het "lokaal" gehouden. Feest in het Park wordt georganiseerd op een goede 8 kilometer van diens ouderlijke woonst. Zaterdag was er een zeer goede Admiral Freebee (vooral Living for the Weekend kwam er schitterend uit) om een van de twee grote tenten in brand te steken. Ook de set van 4T4 op de Charlatan-stage mocht er zijn.

Het hoogtepunt vond ik de all-out-assault van An Pierlé&White Velvet op de dansspieren van het publiek. Ik had ze nog nooit live gezien, kende eigenlijk enkel Mud Stories van haar. Maar in dit optreden had ze wel erg veel van Els Pynoo, de andere blonde muze van de Belgische muziekscène. Hyperkinetisch rondhuppelend in korte witte botjes, voorovergebogen kreunend en roepend ("ik heb een zomergriep, waardoor ik vandaag heel sensueel zing vandaag; nog iemand een zomergriep?") en zelfs een cover van Paris s'éveille.



De man van 31 was goed, maar niet uitzonderlijk. Een Welgemeende blijft nog steeds zijn lekkerste nummer. Nieuwe plaat gaat netjes voort op de oudere. Mercury Rev stond veel te luid en slaagde er niet in om iets over te brengen op het publiek.

Vrijdag ging het dan naar de Culture Club, voor Working Class Night, een coproductie van het jong-ABVV en JIMtv, in een ontelbaar aantal zalen op "hippe" lokaties. Nooit gedacht dat de vakbond mij voor de tweede keer in mijn leven naar iets met de reputatie van de CC zou krijgen (de eerste keer was zeer incidenteel, n.a.v. een bal van de Rechten, dat ik grotendeels hangend in de champagnebar in de belendende champagnetent heb doorgebracht). Het lijkt me dan eigenlijk ook een zeer fout idee om daar iets te organiseren als jong-ABVV.



Ik heb me wel heel goed geamuseerd (dank voor de gratis kaart, ook), maar het merendeel van het opgedaagde publiek bestond gewoon uit het vaste publiek van de "club". Waarom eigenlijk ook een fuif geven waar je € 19 betaalt voor twee wodka-red bulls? Nu goed, zoals gezegd, de muziek in de main room was best te pruimen en de bijhorende videootjes best wel leuk (beelden van mei '68, vervormde gezichten van Sigrid Spruyt en Ivan Ollevier, Ratzinger... met af en toe een logo van ABVV-Metaal ertussen :)), maar dit lijkt me toch een investering met een zeer lage return. Je kan ook gewoon een miljoen door het raam gooien.

Gisteren tenslotte naar Crammerock geweest in het uiterst landelijke Stekene. Een festival onder de kerktoren, zowaar. Gesponsord door de plaatselijke apothekers, bakkers, dakwerkers, gemeenteraadsleden... Maar toch met een heel goede affiche, met de grootste Belgische namen. Voor slechts € 18 hét festivalkoopje van deze zomer. Ik had geen € 69 euro over voor 1 schamel dagje Pukkelpop, maar dit kon er nog wel af.



Uiteindelijk zeer goed optreden gehad van Vive La Fête (Els Pynoo blijft zo denderend goed). Spijtig dat haar benen onzichtbaar bleven voor het publiek, door de lange tent met twee podia waarin de optredens doorgingen. Die tent is ook de oorzaak van een ander ongenoegen, m.n. de slechte geluidskwaliteit. Alles weergalmde van voor naar achter, wat sommige nummers (bv it's so unreal van Zornik) compleet onverstaanbaar maakte. Ook hier weer Flip Kowlier, met dezelfde nummers als op FiHP, alleen in een licht andere volgorde.

Het allereerste optreden dat ik gezien heb van de Dolfijntjes XXL is misschien ook wel het laatste. Wim Opbrouck deed nogal vulgair. Hoewel de sfeer er best wel inzat. Ik heb niets tegen zingende West-Vlaamse boeren, maar je moet ook niet overdrijven.

Zornik is het laatste optreden dat ik actief heb bijgewoond. Hun laatste cd is echt slecht. Afgezien van "the backseat" (dat m.i. de vergelijking met hun vorige hits niet echt kan doorstaan) en "black hope shot down" is hij zijn geld echt niet waard. Hun optreden op de Lokerse Feesten vorig jaar was ontgoochelend. Ook op Crammerock leek het die richting uit te gaan. Het optreden van Flip Kowlier was enigszins uitgelopen, waarop de Fun Loving Criminals nog eens hun best deden om op hun beurt ook over tijd te gaan. Na nog eens een kwartier wachten kwam er alleen maar oorverdovend gekraak uit de boxen. De geluidsinstallatie leek dit optreden de doodsteek te geven voor het goed en wel begonnen was. De eerste nummers waren dan ook maar slapjes en inspiratieloos (i.e. je maakt veel lawaai met je gitaar en roept er af en toe een paar lettergrepen tussen; genoeg om de talrijk opgekomen 14-jarige fans op de eerste rijen te betoveren, en tegelijk de anderen weg te jagen).

Het uitgedunde publiek kreeg dan eindelijk "Believe" te horen. Punt waarop het hele optreden verbeterde. Hoe meer ze van hun tweede en eerste cd speelden, hoe beter ze gewoon ook klonken. Afsluiter was -zoals het hoort- Goodbye. Schrap die laatste plaat en doe terug normaal, anders wordt dit een groep voor pubers. Het charisma van Koen Buyse (Kwoon Buzze, in het taaltje van Kowlier) is er zeker wel nog, maar je hebt echt de indruk dat ze aan het einde van hun verhaal zijn. I.p.v. een zachte (Alien Sweetheart) en een "harde" (Crosses) plaat te maken, doen ze misschien beter van de eerste keer een goede bij de volgende. Ze hebben "het" echt wel, maar de inspiratie is blijkbaar even met vakantie.

Geen opmerkingen: