zondag, november 25, 2007

De blog van Louis Van Dievel

Een aanrader! Journalist schrijft grappige commentaarstukken over Belgische politiek. Zonder zuur te zijn of mensen (herhaaldelijk) persoonlijk te pakken (Koen Meulenaere). Alles op http://multiblog.vrt.be/louisvandievel/.

Citaat (16/10):

"De Rode Duivels

Ik hoop dat het er in uw brein anders aan toe gaat, maar bij mij kwamen al die herinneringen naar boven toen ik op de maatschappelijk verantwoorde sportpagina’s van De Standaard het commentaar las van Luc Van den Bossche over de huidige gang van zaken bij de Rode Duivels. Héhé, dat was een zin die er qua lengte mocht zijn.

Het NTG

Overigens had ik nauwelijks een maand eerder ook al diep de wenkbrauwen gefronst toen ik in dezelfde Standaard las dat Luc Van den Bossche het Gentse theater NTG ging saneren. En tegelijk samen met Johan Simons een paar kaskrakers zou gaan regisseren. Hoe gaat het daar overigens in Gent? Alles prima in orde, mag ik geredelijk veronderstellen?

Trainerspraat

Hopelijk beter dan met de Rode Duivels. U moet echt niets van voetbal afkennen om te weten dat het vaderlandse voetbal niets meer voorstelt, dat we niet eens kunnen winnen van voetbaldwergen als Kazakstan. Dat is allemaal de schuld van a) de voetbalbond en b) de trainer. Ik vat de teneur van het artikel in De Standaard enigszins ruw samen, maar het komt er wel op neer.

Dat soort uitspraken komen doorgaans van voormalige trainers van de Rode Duivels, die al dan niet voortijdig en onvrijwillig het veld moesten ruimen voor een nieuwe en een betere. En zo ook in De Standaard: Walter Meeuws zit erbij, Wilfried Van Moer, Aimé Anthuenis en Robert Waseige. The usual suspects, quoi.

Maar dus ook Luc Van den Bossche. Nu werd die op een blauwe maandag wel genoemd als voetbalbobo, net als Jean-Luc Dehaene overigens, maar hier moet toch meer achterzitten.

Veel zal u duidelijk worden

Als ik één uitspraak van Luc Van den Bossche citeer, zal veel u duidelijk worden: ‘Vandereycken (de coach dus, noot van de blogger) beschermt zijn spelers te veel door telkens het positieve te benadrukken. Daardoor worden we soms een beetje naïef. Als het crisis is, kom je eruit door ook het negatieve te durven uitspreken. Nu ontwijkt men te veel wat fout loopt.’

Of met andere woorden: iemand moet die verwende spelers van de nationale ploeg eens goed afblaffen, hun misplaatste zelfvertrouwen ondermijnen, hun veelvuldige fouten in de verf zetten, de teamspirit de grond inboren, jong tegen oud opzetten, zwart tegen blank en Waal tegen Vlaming. Pas na een louterende scheldtirade van Luc Van den Bossche kunnen de Rode Duivels als feniksen uit hun as verrijzen.

De Parijse situatie evolueert inmiddels als volgt:
1) Tramstaking: gedaan. Alles rijdt terug zoals het hoort. Geen foefjes meer voor archieven, bibliotheken en ander instellingen om twee uur vroeger te sluiten. Arbeit muss sein! De commentaar van Les Guignols (klikken op de uitzending van donderdag 22/11) op de afloop van de onderhandelingen is overigens van een ongekend hoog niveau ("le calendrier" de la RATP) en zegt m.i. wel ongeveer waar het op staat.


2) Studentenblokkade: niet duidelijk. Sorbonne gesloten tot morgenochtend wegens geweldplegingen vrijdag vroeg. Het is alweer niet duidelijk wat daar gebeurd is, maar naar verluidt is het blokkerings-comité slaags geraakt met anti-blokkeringsstudenten. Waarop het rectoraat maar besloten heeft om alles gedurende het weekend dicht te doen (wat de afgelasting van de meeste evenementen van het Envie d'Amphi-festival heeft veroorzaakt). Door de sluiting van de bibliotheek van de Sorbonne is er natuurlijk een overrompeling in de Sainte-Geneviève (wachtrijen van een goede 40-50 meter buiten). Er is intussen ruzie gekomen binnen de nationale studentenkoepel. Het UNEF (een van de studentenvakbonden) wordt er door de collega's van verdacht te weinig radicaal te zijn, omdat het wenst te onderhandelen met de minister van Onderwijs. Zwaar aangedaan door de verdachtmakingen hebben de mensen van Bruno Julliard de deur dichtgeslagen. Als je googlet op Julliard vind je overigens direct een verwijzing naar zijn actieve lidmaatschap bij de MJS (jongeren van de PS). Ik gok erop dat hij gewoon te maken heeft met een fractie van de studenten (als ik me op die van de Sorbonne kan baseren) die gewoon zodanig radicaal is, dat er ook voor socialisten niet mee te praten valt. Niets lonender bij de achterban dan het verlies van de "strijd" toe te schrijven aan een "verrader" uit het eigen kamp, omdat hij wil onderhandelen over een wet die misschien toch net niét het einde van het huidige systeem zal betekenen...


3) De PS houdt inmiddels een congres dat door de eigen mensen onder vuur wordt genomen. Er wordt links (Laurent Fabius) en rechts (Manuel Valls) gezegd dat de partij eigenlijk niet meer bestaat en dat de consensusstandpunten van François Hollande ertoe leiden dat ze niet gehoord wordt in het debat rond de stakingen. We zien wel. De eerste stap naar de wederopstanding van de PS is de eliminatie van de krokodillen à la Fabius. Wat het inhoudelijke discours betreft, zal het wel juist zijn dat het huidige compromis allesbehalve bevredigend is. De vraag is natuurlijk of de mensen die zich op een gebrek aan inhoud beroepen, dat niet gebruiken als een schild om hun eigen zwaktes te verbergen... Zoals dat wel vaker het geval is in politieke bewegingen.

Geen opmerkingen: