zaterdag, december 15, 2007

Elisabeth: The Golden Age



Na een week naarstig werken, werd ik gisteravond door een aantal landgenoten meegetroond naar Elisabeth: The Golden Age. Recent uitgekomen film, over Elisabeth I van Engeland. Twee uur ontspanning aan de zachte prijs van € 7,4 (Parijs studententarief).

Voor de film zijn duidelijk kosten noch moeite gespaard. De "Virgin Queen", symbool van een ontluikend nationaal gevoelen op het eiland en onverzettelijke weerstand tegen de Spaanse katholieke agressor, wordt vertolkt door Cate Blanchett. De materiële reconstructies zijn bijzonder goed geslaagd. Westminster, het Escorial, de Spaanse vloot... glitteren als in de wildste dromen van Violet-le-Duc. "Mèèrrie queen of Scots" spreekt met authentiek accent, Filips II haalt zijn beste luguber Castiliaans boven.

Helaas was het geld voor een goede scenarist niet beschikbaar. Hoewel een aantal politieke gegevens uit de periode (bijvoorbeeld de aanwezigheid van de jonge Karel van Steiermark, de jongere broer van Maximiliaan II, die de stamvader wordt van de aparte Habsburgse tak die vanuit Graz zal heersen over Steiermark, Karinthië, de Kraijna en Gorica; de jonge infanta Isabella, de latere aartshertogin die over de Nederlanden zal heersen met Albrecht van Oostenrijk) zeer goed kloppen, is het algemene beeld van de Europese situatie op zijn zachtst nogal partijdig.



1) In een oceaan van katholicisme zou Elisabeth de enige zijn die weerstand biedt aan Filips II.
Hallo godsdienstoorlogen ? Dertien jaar na de "nuit St-Barthélémy" is het in Frankrijk alleszins nog verre van een uitgemaakte zaak wie het nu precies voor het zeggen heeft (pacificatie komt er pas in 1598 met het Edict van Nantes, dat geenszins een eenheidsgodsdienst afkondigt, in tegendeel). Voor het Heilig Roomse Rijk zal de situatie zodanig evolueren, dat men met de wapens in de Dertigjarige Oorlog er niet uitgeraakt, om in 1648 "cujus regnum, ejus religio" te bevestigen. Van de opstand in de Nederlanden heeft men blijkbaar ook niet gehoord. Farnese wordt wel vermeld, maar er wordt gewoon gezegd dat hij zich in Frankrijk bevindt met een invasieleger van 10 000 man (wat toch wel aan de lage kant is, als je weet dat Alva met meer dan 60 000 man vanuit Italië naar de Nederlanden getrokken is).

Filips II wordt dan weer voorgesteld als de maffe leider van een horde sardonische rode kardinalen, die met Engeland heel Europa wil onderwerpen. De taal die men zijn ambassadeur in de mond legt "de piraten die u in uw bed uitnodigt", had hem waarschijnlijk wel zijn hoofd gekost. Diplomatieke immuniteiten waren nog niet zo denderend gevestigd in de 16de eeuw.

2) Aan het einde van de film verwijst men naar een "tijdperk van welvaart en vrede" dat intreedt voor Engeland na Elisabeth. Hallo? Elisabeth wordt opgevolgd door de halve Schot James Stuart. De Engelsen snijden het hoofd van zijn zoon Karel I eraf. Zijn zoon moet de benen nemen naar Frankrijk, terwijl Cromwell na de burgeroorlog een dik decennium de dictator uithangt. Nadat de nieuwe Karel II terugkomt, wordt hij opgevolgd door de katholieke James II, die op zijn beurt wordt buitengegooid en vervangen door de protestant Willem van Oranje. Engeland is voortdurend in oorlog met Spanje, de Verenigde Provinciën, Frankrijk... maar wordt pas echt dominant op commercieel gebied in de decennia die volgen op de Vrede van Utrecht (1713). Dat is nu niet direct na de 16de eeuw.



Hoewel een groot stuk uiteraard wordt ingenomen door de slag in het Kanaal tussen de Armada en de kleinere Engelse vloot, krijg je de helft van de film eerder de psychologische problemen van een ongetrouwde koningin te zien. Ondersteund door de nodige bombastische muziek en onbereikbare-liefdesintriges, uiteraard. Ik heb het toch meer voor de "Queenie" van Blackadder. Dat is zeker niet correct, maar tenminste grappig :). Alatriste (paar maand eerder uitgekomen, over het "Ejercito de Flandes" van Filips IV) lijkt me met iets meer respect voor de geschiedenis gemaakt. Desondanks de moeite voor de decors.

Geen opmerkingen: