donderdag, februari 07, 2008

Nieuws uit Parijs

U heeft zich de voorbije weken misschien afgevraagd of ik überhaupt nog leefde. Maak u geen zorgen, ik heb gewoon de tijd of de juiste inspiratie niet gevonden om iets te bloggen.

Nu ook de punten van het eerste semester binnen zijn (iets wat uiteraard, net als het einde van de examens, gevierd zal worden), verkeer ik voltijds in hogere thesissferen. Getuige daarvan de prentjes van mijn bezoek vandaag aan de BNF, sites Arsenal (Place de l'Arsenal, net over de Seine voorbij het Ile St-Louis, vlakbij het Hôtel de Sully) en Richelieu (pal in het centrum, niet ver van de Opéra Garnier en het Palais-Royal). In zijn boek over Mitterrand doet Jacques Attali het verhaal over het ontstaan van de BNF-site François Mitterrand (Tolbiac). De presidentiële adviseur beweert dat het zijn idee was om, naar Amerikaans (embryonaal internet-) voorbeeld ook in Parijs een referentiekenniscentrum uit te bouwen, dat zou toelaten om de volledige collectie van de oude BNF (eerst Bibliothèque du Roi, dan overgenomen door de republiek) vanop afstand toegankelijk te maken, waar dan ook ter wereld. Helaas werd het project stap voor stap ondermijnd door de revindicaties van het gilde van de "Professeurs d'université", die op zoek waren naar een moderner alternatief voor hun aftandse leeszalen. Waar Attali de verhouding internet/gebouw/personeel op 1:1:1 wou zetten, is dat geslonken naar 5% <=> 95% voor de laatste categorieën samen.

Het is er vandaag nog aan te zien. De site op Tolbiac is architecturaal fantastisch. Zeer modern, met alle comfort voor de lezer. Helaas draait de cataloog er nog trager dan de website van de Gentse vakgroep Burgerlijk Recht. Om er binnen te geraken (toch voor wat het onderzoeksgedeelte en de oudere sites betreft), moet je door een intake-procedure, met persoonlijk interview door een bibliothecaris, en een bibliografie die aantoont dat je je werken in geen enkele andere Franse bibliotheek kan vinden. Nu goed, na de examens heb ik de horde genomen (een ingescand en gemaild attest vanuit Gent en een paar zeldzame 18de-eeuwse werken waren voldoende om een strenge man met bril in een van de loketten te doen plooien). Eens je binnen bent, is de BNF een plezier om te werken. Attali kan het jammer vinden dat er te veel geld naar het gebouw ging, maar het is zo aangenaam en modern, dat je bijna zou vergeten dat je in Frankrijk zit. Alles blijft ook open tot acht uur 's avonds, wat het mogelijk maakt om tot 11 of 12 uur in bed te blijven liggen, en toch nog zes uur per dag op je bronnen te kunnen werken! Aanvragen van een plaats kan elektronisch (<=> Vincennes: telefoneren, 15 dagen op voorhand), stukken idem.

De "studiebibliotheek" van de BNF is al even aangenaam: je loopt er binnen met een identiteitskaart en kan er in een boek duiken in bijzonder comfortabele omstandigheden: grote, ruime én verwarmde plaatsen mét voldoende licht, wat in schril contrast staat met de rammelende stoelen, de beperkte banken, de voortdurende tocht en het gebrek aan licht in de Sorbonne en Sainte-Geneviève. Bovendien zijn zeer veel titels beschikbaar in "libre accès": je loopt tussen de rekken en je neemt wat je nodig hebt. Enkel voor specifieke werken moet je een half uur wachten. Eén minpunt: ze hebben geen Wifi (verrassend genoeg wél in Sainte-Geneviève, zij het heel slechte verbinding).

Een aantal zaken (een in Amsterdam gedrukt boekje uit 1711 over de "histoire métallique" van de campagnes uit 1708 en 1709; een paar kaarten en gravures) zaten in de oudere locaties. Driewerf helaas. Fotograferen is verboden. Reproducties kunnen aangevraagd worden aan de zachte prijs van € 10 per foto (jpg of tiff), of € 0,46 per pagina (pdf). Ik hoop dat het laatste iets geeft, anders komt alles uit Vincennes. In elk geval zijn het Arsenal en de Richelieu-site ook best wel indrukwekkende gebouwen. Bovendien is het personeel er heel vriendelijk (een unicum !). Ze beginnen zelfs spontaan fouten in de cataloog te verbeteren (in de Sorbonne mag je daarvoor een formulier invullen, dat binnen de 4 maanden behandeld zal worden). Met de Archives Nationales, de Quai d'Orsay en de andere geciteerde instellingen moet ik zo stilaan de voornaamste zaken bezocht hebben (afgezien van de Bibliothèque Mazarine).





Gesticht door de D'Argensons (belangrijk 18de-eeuws ministersgeslacht)


Place de l'Arsenal, met zicht op de Seine en het Ile St-Louis.


Opéra Garnier.


Tentoonstelling van onze landgenoot, fotograaf Carl De Keyzer, in de BNF Richelieu (waar de fotocollecties bewaard worden).


Onderzoekers en studenten worden verzocht uiterst nederig te trap te bestijgen.






Comédie Française - Palais Royal

Geen opmerkingen: