donderdag, mei 08, 2008

De klucht gaat terug in de koelkast



We dus gaan een tijd niets horen van BHV. Op zich uitstekend nieuws. Het is de meest redelijke oplossing voor een crisis die toch alleen maar tot chaos en ellende kon leiden. Het gezond verstand heeft gezegevierd. Mijn vorige, oppervlakkige, analyse was overigens niet compleet. Zoals de hele Vlaamse pers, blijkbaar (maar dan wel onbewuster dan bij de journalisten), was ik vergeten dat er nog kan geamendeerd worden in de plenaire vergadering van de kamer, om het hele boeltje naar de Raad van State te versturen (wat, luidens art. 2 §2 van de gecoördineerde wet op de Raad van State, kan met een derde van de leden van een parlementaire vergadering...). Que le cirque continue... Tot er een oplossing is. Er is nog tot 2011 om er een te vinden.

Alleen jammer dat het Vlaams Kartel er weer mee weggeraakt om tegelijk wit ("wij stemmen de splitsing") en zwart ("oh, maar bent u tegen de verhoging van uitkeringen en het verlagen van belastingen?" - Sarkozy zou het niet beter hebben kunnen zeggen) te zeggen. N-VA moet zich toch wel heel erg belachelijk voelen, niet? Ik verafschuw de partij en denkbeelden van Gerolf Annemans, maar zijn interventie was wel perfect wat er nu nodig was. De intussen toch wel heel erg belachelijke uitspraken van Leterme ("vijf minuten politieke moed") en Bourgeois ("niet in de Vlaamse regering als het federaal parlement BHV niet splitst") uit 2004 worden best zo veel mogelijk herhaald. Hoe veel dieper kan je gaan, dan op je knieën de Franstaligen smeken om een vertragingsmanoeuvre uit te voeren?

Het doet toch allemaal een beetje denken aan de ruzie tussen Onkelinx en Verhofstadt, vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Alles op voorhand afgesproken? Het lijkt wel zo. Verandert natuurlijk niets aan de triestige toestand waarin ons land na de federale verkiezingen beland is. Politici tonen eens te meer hun irrelevantie aan. Wat heeft de overheid nog voor belang in België ? Een permanente regering van lopende zaken of een regering die beleid voert, het lijkt allemaal geen verschil te maken. Echte beslissingen worden elders genomen. Maar ook dat is een politieke kwestie, natuurlijk.

3 opmerkingen:

Peter Dedecker zei

Idd een ferme klucht, en idd ferm laag om de Franstaligen te smeken een vertragingsmanoeuvre uit te halen. Straks moeten we daar nog een prijs voor betalen, stel u voor. Tsjeven, onbetrouwbaar tot en met.

(bemerk dat N-VA allesbehalve aandrong op vertragingsmanoeuvres en zelfs het voorstel van VLD/Leterme (om het parlement uitstel te vragen tot 15 juli) kelderde wegens de onzinnigheid ervan)

Echt onnozel dat men het nog altijd niet door heeft dat er gewoon geen onderhandelde oplossing kan zijn: je kan een kieskring niet half splitsen. "Een lepel suiker" moet wel kunnen, maar het is nu gewoon compleet ridicuul aan het worden om enkel te onderhandelen over vertragingen en nooit over de grond van de zaak, laat staan om gewoon het democratische proces te volgen. Er zijn al genoeg beslissingen genomen meerderheid tegen minderheid die de minderheid mag slikken, een waarbij die meerderheid Vlaams is en die minderheid toevallig Franstalig, mag daar geen uitzondering voor zijn, zoals Bart Maddens het deze week zo goed verwoordde. Een beetje federale loyauteit alstublieft.

Men heeft al sinds 10 juni de tijd gehad om te onderhandelen. Ofwel heeft men die tijd niet goed gebruikt, ofwel is een onderhandelde oplossing gewoon onmogelijk.

Anoniem zei

Frederik, niet terecht uw opmerking over de N-VA. Uiteindelijk weet iedereen dat B-H-V in het totale beeld niet zo belangrijk is. Alleen als symbooldossier kan het tellen. Een geschil dat gesteund is op de discriminatie van de Vlaamse burgers, en duidelijk in het voordeel van de Franstalige politici "kan" niet opgelost worden zonder een prijs te betalen. Dit kadert duidelijk in de klassieke tactiek van de Walen : als je grote hervormingen erdoor drukt moet je nooit akkoord zijn en altijd een detail onafgewerkt laten. Jaren nadien kan je zodoende het debat nog eens openen en alles nog eens overdoen. En het demonstreert het politieke niveau van België : een prijs is nooit een prijs, hij is nooit definitief en wordt altijd maar opnieuw herzien. Zodoende is het wetgevend werk nooit optimaal maar altijd het tweede beste.

BHV demonstreert hoe weinig belang de Franstaligen aan de grondwet hechten, of zelfs aan het Belgenlandje.

België bestaat overduidelijk enkel en alleen omdat het in het belang van de Brusselaars en de Walen is. Met als gevolg dat er geen "recht" gesproken wordt in de Kamer, of geen plaats is waar rechtvaardige wetten gemaakt worden, maar het parlement is een plaats geworden waar er bedisseld wordt hoeveel je moet betalen voor je rechten.

En natuurlijk waren de "vijf minuten" van Leterme overdreven. Maar dat was "verkiezingspraat" om de medestanders aan te zetten en hen voor te spiegelen om er werk van te maken. Zoals Bart De Wever het gisteren stelde op VRT : die vijf minuten waren nodig om de politieke moed samen te schrapen om er werk van te maken en de parlementaire weg niet te ontzien. Dat er nadien nog veel tijd nodig is om tot een goed eind te komen is overduidelijk.

Waar iedereen best eens zou bij stilstaan is dat het "cordon sanitaire" nu duidelijk in de kaart van het VB speelt : allen samen voeren we de verrottingsstrategie van het VB uit. Met een "democratisch" VB (dus niet uitgesloten) zou er gemakkelijk langs Vlaamse kant een eenduidige stroming ontstaan waarbij men veel sneller dergelijke wantoestanden zou kunnen beslechten. Door het cordon is het Kartel onvoldoende krachtig om tot daden over te gaan, door het cordon is de SPa verscheurd want die partij zit enerzijds in de Vlaamse regering en moet de eenheid van de Vlamingen steunen, maar anderzijds in het federale stramien moet ze de Vlaamse premier bekampen. Door de uitsluiting van het 20% der kiezers van het VB zijn de Waalse politici verhoudingsgewijs oppermachtig en kunnen zij tal van zaken altijd maar opnieuw in hun voordeel beslechten. Samengevat : het "cordon" holt ons bestuurlijk systeem uit.

Om echt geloofwaardig te zijn en de kiezers te overtuigen zou SPa beter zich onthouden van commentaar te geven en vanuit de federale oppositie de Vlaamse regering te steunen en duidelijk te stellen dat BHV moet opgelost worden, definitief. Idem voor het VB. Maar van die partij weet je eenvoudig dat zij helemaal geen boodschap hebben aan het vinden van oplossingen.

De vraag is dus : Wil de SPa constructief meewerken (= zonder nog maar eens eigen voordelen af te willen pingelen) in het BHV verhaal of niet ?

Ook voor SPa en VB is er maar vijf minuten politieke moed nodig. Maar doordat het VB de oppositie verkiest en telkens afhaakt om toch maar de problemen niet opgelost te krijgen en nadien te staan leuteren, zijn ze uitgesproken dubbelzinnig. Wil de SPa diezelfde weg opgaan ?

Frederik Dhondt zei

Haha. Je reactie illustreert alleen maar hoe ver het gekomen is met het Vlaams Kartel. Als ze niet in staat zijn om hun ridicule beloftes in te lossen... is het de schuld van een ander.

sp.a moet hier juist geen klop voor uitsteken. Het is aan de partijen in de regering om een onderhandelde oplossing te vinden. We hebben het geprobeerd toen we in de regering zaten, maar toen was het niet goed genoeg voor de Vlaams-Nationalist van dienst (Geert Lambert).

Dan kan je twee keuzes maken: 1) we raken er niet uit en we vinden het erg genoeg om alles voor te laten vallen <=> 2) we raken er niet uit... wel, het is dan maar zo, er zijn belangrijker dingen

Mag ik opmerken dat Leterme eigenlijk juist hetzelfde gedaan heeft? Met het verschil dat bij sp.a WEL in het programma stond dat je BHV niet kan oplossen door een parlementaire stemming.

Samengevat: jullie zitten in de regering. Los het nu maar op. En verlies uw gezicht. Liefst zo hard mogelijk.