donderdag, november 13, 2008

Bu-reau-cra-tie !

J'en ai vraiment marre. De quoi ? De qui ? Des fonctionnaires parisiens, de leur incompétence tragique et de leur manque flagrant de politesse élémentaire.

12:00. Bibliothèque de la Cité Universitaire. Après m'être installé une heure et demie en avance (pour préparer un commentaire de texte pour cet après-midi avec deux bouquins qu'ils avaient là-bas), une amie de la maison belge, également présente, me demande de veiller sur ses affaires pendant qu'elle fasse des achats pour une soirée du comité. Je lui fais signe d'aller discuter dehors, question de ne pas irriter les autres qui bossent. Après 13 secondes, on revient.



Je veux reprendre ma place, mais les préposés m'interpellent. "Monsieur, en cas de sortie et de retour, vous êtes obligé de montrer votre justificatif de domicile!" Un peu agacé de cet interprétation imbécile du règlement d'accès (pour 13 secondes, quand ils nous ont vu sortir et revenir de la salle, ce qui implique bien que nous ayons montré le document requis en entrant...), je réplique que je me plierai de tout mon gré aux exigences de la bureaucratie. Suffisant pour déclencher un "sinon, je vous colle trois euros de droits d'entrée!" Tenté de rappeler à l'abruti que les fonctionnaires sont là au service du public, des citoyens, et non l'inverse, je regagne quand même ma place en tranquillité. Je quitte la salle une heure plus tard et laisse mon attestation de résidence dans ma chambre, avec mon ordinateur.

13:30. Forum des Halles. Piscine Suzanne Berlioux. Ayant décidé de faire un saut en piscine avant d'aller voir mon tuteur de mémoire et d'assister au cours de méthodologie, je regarde les horaires d'ouverture des piscines de la ville de Paris. Malheureusement, la plupart sont fermées à partir de 13:30. Non Suzanne Berlioux, à 12 minutes en RER de la Cité Universitaire.



Je ne suis pas sûr que mon abonnement (piscines municipales, € 16 pour 3 mois) soit valable, mais je l'emporte quand même. Question de fournir une preuve de domicile (une des deux conditions requises pour l'attribution du tarif réduit, l'autre étant l'âge). Après un petit tour au niveau -3 du complexe, j'arrive devant l'entrée, où un fonctionnaire assez gros, d'une cinquantaine d'années, m'attend. Regard cynique, chemise mal fermée.

"Bonjour Monsieur, je voudrais savoir si mon abonnement..."
"NON. C'est une concession, pas une piscine municipale. Ca fait 4 euros, Monsieur"
"Je suis désolé, mais j'ai droit au tarif réduit."
"Un justificatif de domicile !"
"Voici mon abonnement, qui mentionne que j'habite à Paris. Comme vous le savez sans doute, vos collègues des piscines municipales ne sont pas autorisés à vendre un abonnement avec cette mention si je ne leur avais pas présenté de justificatif..."
"Non. C'est écrit noir sur blanc sur le panneau. Justificatif de domicile !"
"Bin, je peux vous montrer la Carte Imagine-R, l'abonnement de piscine, la carte étudiant de Sciences Po..."
"Monsieur, je ne suis pas intéressé."

Entrent les nouveaux acteurs de la scène: de la queue qui se forme derrière moi, des voix de soutien s'élèvent, enjoignant l'homme grognard de m'attribuer un tarif réduit (€ 1,5).

Réaction: "GRMPF. Quatre euros, s'il vous plaît"
"En ce cas-là, allez vous faire foutre, Monsieur"
"Oui, voilà ! Exactement, comme vous ! Vous n'entrez pas la piscine"

Etonnant, quand même, toutes ces histoires de déclin français... Je me demande où ils vont chercher. Essayez juste de vous imaginer le gaspillage de temps, de papier et de personnel.

4 opmerkingen:

Layla zei

Echt niet fijn, zo'n toestanden!

Op onze faculteit moeten we nu ook een papier indienen dat we akkoord gaan met ons curriculum, terwijl ze zelf zeggen dat de goedkeuring automatisch gebeurt als je te laat indient... Ik zou denken dat ook zij genoeg werk hebben aan wat niet in orde is, zonder dat ze alles wat in orde is nog eens moeten controleren... Ach, zucht...

Anoniem zei

Incompetente mensen en bureaucratie agh, zelfs bij de gemeente hier nemen ze niet de meest briljante mensen in dienst. Onlangs wilde ik mijn Franse ID kaart laten vernieuwen (dat ding ziet er uit alsof het uit het jaar 0 stamt) en toen bleek dat mijn Franse geboorteakte geen vermelding van de Franse nationaliteit te hebben(een document met veel moeite verkregen uit het depot in Nantes waar alle geboortes in het buitenland geregristreerd staan)... iets wat overigens ook niet op de geboorteaktes staat van mensen die in Frankrijk geboren zijn (heb bij mijn familieleden nagevraagd lol). Er was een probleem volgens de ambtenaar, want ik kon moeilijk "bewijzen" dat ik Frans was. Voor de wet ben je al Frans als een van je ouders de Franse nationaliteit heeft. Vervolgens vroeg hij wie van mijn ouders Frans is, mijn moeder dus. Waar is zij geboren? In Agadir. "Ooh dat ligt in Tunesie toch?" (Nee MAROKKO grrrrrr), en "is ze wel Frans?" (wat een stomme vraag!!) Ik had haar geboorteakte en ID kaart gewoon meegenomen. Toen vroeg hij door naar mijn grootouders, mijn opa is in Parijs geboren en mijn oma in Casablanca. Alsnog problematisch, vanwege mijn oma die in Marokko geboren was. Heb hem herhaaldelijk uitgelegd dat mijn familie vaak geexpatrieerd was en dat mijn oma altijd Frans is geweest en de Franse nationaliteit niet per huwelijk heeft verworven. Daarnaast had ik alle papieren bij me (paspoort en ID kaart)! Was niet voldoende dus ik moest door naar de Tribunal d'Instance in het 6e om een heuse certificaat van Franse nationaliteit aan te vragen. Dit is meestal een uitweg voor mensen die voor de EERSTE keer een ID kaart aanvragen en niet in het bezit zijn van de nodige papieren (nogmaals, wat een bureaucratie gezien het om een VERNIEWING ging). Gelukkig is zo'n papiertje wel geldig voor het leven, dus dat bespaart een hoop moeite (ik ben zo'n optimist). Eenmaal daar aangekomen speelde het hele verhaal opnieuw, en deze ambtenaar wilde wel helemaal door naar mijn overgrootouders om te bewijzen dat ik inderdaad Frans was (allebei waren in Frankrijk geboren). Ik denk dat ik zo'n naar gezicht trok dat hij van gedachten veranderd was haha. Hij stelde voor om gewoon om op basis van deze transcript-documenten (doc uit Nantes en die van mijn moeder) het certificaat voor de Franse nationaliteit op te stellen. Ik moest daarnaast ook een hoop andere documenten leveren. Het leek alsof ik een bankrekening aan het openen was haha. Blijkbaar komt er een verklaring/uitleg op dat certificaat hoe je Frans bent. He he!! Serieus ik kwam er niet bij hoe debiel dit was (naast de tijdverspilling), ik denk dat die 2e ambtenaar het ook inzag. Ik kon de 1e ambtenaar het ook niet vergeven dat hij dacht dat Agadir in Tunesie lag lol....Enfin, voor de vergelijking had ik rond dezelfde tijd mijn eerste Nederlandse ID kaart aangevraagd en dat ging zo snel (binnen 1 week ontvangen)! Dit was alweer 3 maanden geleden en heb tot heden niets ontvangen of vernomen van de gemeente haha!

Sorry voor het lange verhaal, maar zo heb ik ook mijn irritatie geuit aan deze gedeelte van de beroepsbevolking...

Wereldse groeten,
Olivia

Jean-Benoit zei

C'est ça la France... ;) Prochain défi, arracher un sourire aux caissières du Resto U!

Groeten,

jb - et bonjour à la FBL!

Olivia zei

Hoi Frederik!
Raad eens, ik heb vandaag van de Tribunal het schriftelijk verzoek ontvangen om alsnog de geboorteakte van mijn overgrootvader te leveren. Nu hebben ze het wel over enkelvoud (vader) maar ja mijn moeder heeft natuurlijk twee opa's gehad! Dus we schieten niet echt op. Dit alles alleen om mijn ID kaart te vernieuwen *diepe zucht*! Nu vermoed ik dat hier een ander ambtenaar achter zit, die dus geen weet heeft van mijn vorige bezoek...hihi!
Groetjes,
Olivia