donderdag, april 09, 2009

Quand Benoît XVI écrivait pour une revue facho (rue89)

(http://www.rue89.com/2009/04/08/quand-benoit-xvi-ecrivait-dans-une-revue-facho)

Un député autrichien a déterré un vieux texte de 1998 signé du cardinal Ratzinger dans une publication pangermaniste.

Le pape au Vatican le 11 février 2009 (Giampiero Sposito/Reuters).

Janvier 2009. Karl Öllinger, un député écologiste autrichien qui s'est spécialisé dans le combat contre l'extrême droite florissante dans son pays, tombe sur un hors-série de la revue Die Aula, paru à l'occasion du 150e anniversaire de la révolution allemande de 1848.

Au milieu des affabulations de négationnistes de députés d'extrême droite et de membres du parti néonazi allemand NDP, il tombe - éberlué - sur un texte signé du cardinal Ratzinger et intitulé « Freiheit und Wahrheit » (« Liberté et Vérité »).

En fait, une charge virulente contre les libertés individuelles et le système démocratique, qui aujourd'hui encore, peut être consultée à Vienne, au Centre de documentation et d'archives sur la résistance (DÖW), un organisme chargé de surveiller les mouvements extrémistes.

Embarras de l'Eglise

Dans un premier temps, le diocèse de Vienne a affirmé que le cardinal Ratzinger n'a jamais donné son feu vert pour une publication dans Die Aula : « Liberté et Vérité » était en fait un vieux texte datant de 1995, publié pour la première fois dans une revue chrétienne conservatrice.

Pas de bol, celui qui avait à l'époque négocié la publication avec le secrétaire du cardinal a gardé tous les échanges de leurs lettres : le cardinal a bel et bien, à l'époque, donné son accord par écrit pour une reproduction.

Aujourd'hui encore, les milieux extrémistes germaniques considèrent Benoît XVI comme l'un des leurs et se flattent que le souverain ait publié dans leur revue. Le hors-série est d'ailleurs en vente sur Internet !

Die Aula défend les négationnistes

Cette information éclaire d'un jour nouveau le tournant idéologique du Vatican depuis que Benoît XVI a été nommé pape. L'homme, bavarois de naissance, peut en effet difficilement expliquer aujourd'hui n'avoir pas su ce qu'était Die Aula en 1998, la revue étant publiée en langue allemande. Elle soutenait alors clairement l'ascension de Jörg Haider et sa triste notoriété dépassait les frontières de la petite Autriche.

Die Aula défend les négationnistes et ceux qu'elle nomme les « victimes de la liberté d'expression », à savoir les hommes politiques d'extrême droite qui sont condamnés pour offense à l'islam. Elle critique les lois qui répriment les propos révisionnistes, flirte très souvent avec l'antisémitisme et tente de réécrire l'histoire récente de l'Autriche. Lors de la nomination de Benoît XVI, elle avait bruyamment fait part de sa joie.

3 opmerkingen:

Adhemar zei

Dat dogma en religie doorheen de geschiedenis niet alleen liefdadigheid en positieve krachten heeft voortgebracht, maar ook uiterst negatieve gevolgen heeft gehad, betwijfel ik geenszins. Ook de Katholieke Kerk heeft veel boter op het hoofd.

Als atheïst hecht ik geen geloof aan de vele dogma’s en andere onzin van de Kerk; maar evenmin heb ik nood aan het dogma “de paus is slecht, ongeacht wat hij doet” als substituut. De recente aanvallen op de paus zijn onterecht en kinderachtig.

Eerst werkt er heisa gemaakt omdat de paus een excommunicatie ongedaan maakt. Ja, Richard Williamson ontkent het historische feit van de Shoah. Maar dat had niets te maken met de excommunicatie, waarom zou het een rol moeten spelen in de Wiedergutmachung? Val Williamson aan op zijn standpunten, maar schrijf ze toch niet onterecht toe aan de paus.

Dan veroordeelde de Kamer een uit de context gerukt zinnetje tegen condooms. Nu ben ik het ook niet met zijn uitspraak eens. Critici zouden wel eens een punt kunnen hebben dat dit zinnetje gevaarlijk is en het probleem kan verergeren, maar die schuld moet ook worden gedeeld met de pers die het stuk over katholieke waarden als huwelijkstrouw gewoon wegknipt. In ieder geval, eens of oneens, een parlementaire veroordeling is echt overkill.

En nu gaan we de paus aanvallen omdat hij toelating gegeven heeft zijn tekst te publiceren in een blad waar ook minder eerbare artikelen in staan. Waar slaat dat op?

Een korte Google-zoekopdracht leert ons dat Freiheit und Wahrheit oorspronkelijk verscheen in Internationale Katholische Zeitschrift Communio, nummer 24 (1995), blz. 527–542. Maar zelfs als de tekst eerst in Die Aula verschenen zou zijn, wat maakt het uit? Bekritiseer de paus voor de onzin die hij uitgesproken en geschreven heeft. Ik ben het ook niet met alles in Freiheit und Wahrheit eens. Maar bekritiseer hem toch niet omdat degene die de tekst wilde publiceren, er andere meningen op nahoudt.

Nu ken ik Die Aula niet maar het valt mij op dat Rue 89 geen enkele aantijging van antisemitisme aan het adres van Die Aula kan hard maken, gezien ze het houden op “flirten met antisemitisme”. Wat zou dan inhouden? Het eens aandurven kritiek te geven op de joden? Ook de aanhangers van het judaïsme zijn niet altijd heiliger dan de paus!

Verder durft Die Aula het aan de vrijheid van meningsuiting te verdedigen en het op te nemen voor zij die die vrijheid ontzegd worden. Voltaire en zo. Het zegt meer over de nauwdenkendheid van Rue 89 dan over Die Aula als iedereen die de vrijheid van meningsuiting ook op laakbare opinies (als negationisme) van toepassing vindt, automatisch het label “extreem-rechts” opgekleefd krijgt.

Frederik Dhondt zei

1) Het beknopt verslag van het Kamerdebat: http://www.dekamer.be/doc/PCRA/pdf/52/ap092.pdf geeft aan dat er toch wel een zeer grondig debat is voorafgegaan aan de veroordeling van de pauselijke uitspraken. Ik kan er met mijn gezond verstand niet bij dat N-VA het hier nodig vindt om Benedictus te verdedigen, terwijl zelfs cdH en CD&V de resolutie (die is afgezwakt om een zeer gematigd punt te bereiken) hebben meegestemd.

"Sa sainteté Benoît treize-et-trois" is m.i. compleet onverdedigbaar.

2) Die Aula: Rue89 zou er beter aan doen de brontekst volledig te citeren. Ze zijn inderdaad nogal slordig met hun artikel.

Voor de rest mag Benedictus schrijven wat hij wil. Het kan alleen geen kwaad dat het geweten is wat hij schrijft, en in welke blaadjes dat gepubliceerd wordt.

Frederik Dhondt zei

Tweede stuk over de affaire:

http://www.rue89.com/2009/04/10/quand-benoit-xvi-ecrivait-bien-dans-une-revue-facho-2