zaterdag, juli 18, 2009

Leterminable op Buitenlandse Zaken

Schitterend stukje van Tom Naegels in DS vandaag (hoewel het waarschijnlijk wel niet overeenstemt met de realiteit, Leterme gaat prat op zijn buitenlandse contacten als premier, die hij het meest aangename stuk van de job vond; je kan natuurlijk wel vragen stellen bij zijn ongelooflijke G20-blunder, gesignaleerd door Bernard Bulcke en een beetje lager op deze blog geciteerd)



SPIJKERSCHRIFT TOM NAEGELS — Ze doen dat echt expres hé, ministers een portefeuille geven waar ze niet de minste affiniteit mee hebben, ja, die zodanig haaks staat op hun interesses, expertise en persoonlijkheid, dat ze haast zouden hopen op de val van de regering. Misschien is het omdat Herman Van Rompuy met zo'n tegenzin premier geworden is, dat hij zijn ministers al evenmin een pleziertje gunt. Zeker weet je zoiets nooit.
Zo'n Yves Leterme bijvoorbeeld. Geef hem Landbouw, Kmo's of Ambtenarenzaken, geef hem Begroting of Justitie desnoods, en die man leeft op. Nee, wat krijgt hij? Buitenlandse Zaken. Buitenlandse Zaken! Waarom niet meteen Grootstedelijk Beleid? Het is dat de buitenlanders minder snel een vrije tribune krijgen in De Morgen dan Erwin Mortier, of Joke Schauvliege zou het nieuws zelfs niet gehaald hebben. Zo luid zou het protest geklonken hebben. De meest aan klei en polder verknochte politicus van zijn generatie; de man die zijn partij haar overwinningen bezorgde door zich visceraal af te keren van dat kosmopolitische, flamboyante, veel te wereldse paars; de anti-Verhofstadt, Vlaams, dorps en doodgewoon; een man die zelfs Waregem een nest vol dikkenekken vindt, waar ze neerkijken op de gewone mens uit Sint-Jan-Ieper - uitgerekend die man gaan ze naar de VN sturen. En naar Congo. En naar Obama. Ik kijk nu al uit naar zijn maideninterview in Terzake. 'Weet u nog wanneer u voor het laatst in het buitenland was?' 'Dat moet zes maanden geleden geweest zijn, met de wielervrienden naar Madurodam. Ook dat is buitenland, laat ons daar niet op neerkijken.'

Begrijpt u dat nu? Zonder twijfel is Leterme een bekwaam bestuurder. Voor een technisch departement. Zet hem op Financiën, welja. Maar dit is geen post voor hem, dat voelt toch een kind? Lees wat hij deze week vertelt in Radikaal, het ledenblad van de CD&V-jongeren: 'Politiek is veel eenvoudiger dan mensen denken. Wat mensen verwachten van de politiek, is dat problemen zoals verkeersveiligheid en financiën opgelost geraken.' Ziedaar de politieke horizon van Yves Leterme. 'We hebben nu vooral nood aan mensen die op het terrein het verschil maken, zoals ik destijds deed op landbouw.' Verwachten we echt dat zo'n man het conflict in Oost-Congo helpt oplossen? Dat hij met Ahmadinejad in de clinch gaat? Dat hij op audiëntie gaat bij Khadafi? 'Beste kolonel, ik zal u eens vertellen hoe ik dat destijds deed op landbouw.' 'Vriend Kabila, noemt gij dàt goede dingen voor de mensen?'

En dan heb ik het nog niet over zijn gebrek aan diplomatie. Ik weet dat Karel De Gucht ook niet de meest tactvolle minister was, maar bij hem had je nooit het gevoel dat zijn botheid voortvloeide uit persoonlijke wrok. Bij De Gucht was er visie, verontwaardiging, een oprechte ethische drive. Leterme daarentegen hebben wij, Belgen, achttien zenuwslopende maanden lang meegemaakt als een achterdochtige, sociaal gehandicapte zuurpruim. Een man die met veel tamtam onmogelijke eisen stelde, en dan kwaad was wanneer ze niet ingewilligd werden. Een man die zijn eigen falen permanent afwentelde op anderen: de Walen, de liberalen, de pers, de RTBF. Een man die hallucinante scheld-sms'jes stuurde aan journalisten. Een man die slechts één zin kende: 'Er is mij onrecht aangedaan.' Misschien denkt hij dat mensen dat vergeten zijn, maar ik ben dat niet vergeten. Ik weet dat hij zich warmt aan de gloed van zijn voorkeurstemmen, en het is waar: wie de martelaar speelt, wordt hier keer op keer beloond. Maar een goed minister word je er niet mee. Als je zelfs geen akkoord kunt sluiten met Milquet, wat denk je dan eigenlijk te bereiken in Europa?

Soit. Bij de regionale zender WTV zullen ze zich de komende jaren mogen bijscholen, met al die vreemde namen die ze zullen moeten leren uitspreken. (En met zoveel h's!) 'Exclusief in onze studio's, Sint-Jans-Ieperling Yves Leterme, een gewone jongen die goede dingen doet voor de mensen, en die komt vertellen hoe Ahhma-Agmie... de dictator van Iran weigerde in te gaan op zijn nochtans redelijke eisen, waarop hij geen duimbreed zal toegeven, omdat de linkse Iraanse pers onze Yves heeft gedemoniseerd. Vertel eens Yves, klopt het dat de Iraniërs intellectueel niet in staat zijn om onze democratie te aanvaarden? En dat hun staatszender je doet denken aan Radio Mille Collines? Heb je daar echt per ongeluk het Israëlische volkslied gezongen? En is het waar dat de VRT onze beelden zal moeten gebruiken, omdat je ook hén niet meer te woord wil staan?'

Waarna hij zich opnieuw kan voordoen als slachtoffer van een complot. Een internationaal dit keer. En zo heeft hij ook zijn volgende verkiezing weer gewonnen. En de volgende. Tot in het eindeloze oneindige.

Tom Naegels is schrijver.

Spijkerschrift verschijnt elke zaterdag.

Geen opmerkingen: