woensdag, augustus 19, 2009

Houtkappingen

De actualiteit moet zowat een godsgeschenk zijn voor docenten proces- en zekerheidsrecht. Tal van instructieve voorbeeldjes zijn immers te bedenken rond de casserollen van voorzitster De Tandt. Neem nu het volgende artikel van de site van Het Laagste Nieuws:



Luc Vergaelen, de zakenman bij wie rechter Francine De Tandt voor 540.000 euro in het krijt staat, is vorig jaar door haar benoemd tot gerechtelijk expert bij de Brusselse rechtbank van koophandel. De Tandt kon moeilijk weigeren. Sinds 2002 kan Vergaelen - als hij dat wil - met één vingerknip de magistrate, haar broer en hun hoogbejaarde moeder uit hun woningen zetten.

Half miljoen euro terugbetalen
De redactie van De Morgen kon de hand leggen op het vonnis waarmee de rechtbank van eerste aanleg in Oudenaarde op 16 december 2002 Francine De Tandt, haar broer Marc De Tandt en diens echtgenote veroordeelde tot terugbetaling van 526.512,67 euro aan Luc Vergaelen. Het daarin vermelde feitenrelaas is verbijsterend.

Schatrijke accountant
De Tandt was ten tijde van de lening, eind 1998, ondervoorzitter van de rechtbank van koophandel. Luc Vergaelen, een schatrijke accountant uit Asse, was in die tijd consulair rechter. Hij zetelde geregeld aan de zijde van De Tandt in dezelfde rechtbank. Hij zou dat blijven tot 2000, toen toenmalig voorzitster Anne Spiritus-Dassesse hem tot ontslag dwong.

Afrikaanse oplichter
De lening, zo staat er, had tot doel om Marc De Tandt "een zeer gunstige goudconcessie te doen verkrijgen" in Ivoorkust. Volgens het vonnis hadden broer én zus zich het hoofd op hol laten praten door een Afrikaanse oplichter zoals die zich tegenwoordig vooral manifesteren via kettingmails op internet. Het geld, 21,6 miljoen frank, werd door Vergaelen cash uitbetaald. 13,9 miljoen frank kwam van zijn bedrijf Valérie Invest, 7,7 miljoen uit zijn andere bedrijf, Fiduver.

De Tandt gedagvaard
Volgens de tekst van het vonnis was het niet de broer, maar de magistrate zelf die Vergaelen "kwam opzoeken met de mededeling dat haar broer een zeer gunstige goudconcessie kon verkrijgen". Het vonnis: "De heer Vergaelen zou zeer goede relaties gehad hebben met eerste verweerster (Francine De Tandt), met wie hij jarenlang gezeteld had." Binnen de kortste keren verdween het geld in de zakken van de Ivoriaanse fraudeur, waarna enkele vergaderingen werden belegd, onder meer in de woning van Francine De Tandt. Het overleg leidde tot niets, en Vergaelen daagde de magistrate en haar broer voor de rechtbank.

Alleen Cassatie kan De Tandt afzetten
De Tandt is overigens niet van plan een stap opzij te zetten. "Heel de rechtbank en de balie steunt me. Waarom zou ik een stap opzij zetten? Moet je een stap opzij zetten als iemand je wil vernietigen", vraagt ze zich af in Le Soir. Wat het strafrechterlijk onderzoek tegen haar betreft, ziet ze geen probleem. "Als men zich niets te verwijten heeft, waarom zou er dan een probleem zijn?" Ze wijst er nog op dat enkel het Hof van Cassatie haar kan afzetten.

Kid Cool
Over het dossier Kid Cool, waarin haar naam valt, toont ze zich verontwaardigd en haalt ze uit naar de pers. "De pers fantaseert over gelijk wat. Wij hebben een deontologie die we moeten respecteren, jullie ook. Maar bij jullie is er niemand die die resprecteert" (belga/vsv/dea)


Bewarend beslag dient om de schuldeiser (de persoon die geld eist van een ander), na een veroordeling van zijn schuldenaar (de persoon die het geld moet) er van te verzekeren dat deze laatste zijn geld niet zal verduisteren, of zijn patrimonium verkwanselen, zodat er niets meer overschiet om hem te betalen. Indien nodig kan het worden omgezet in een uitvoerend beslag: de goederen in kwestie worden verkocht en de schuldeiser wordt betaald met de opbrengst. Voorzover er natuurlijk geen andere "zekerheden" op het goed liggen: als er in dat geval niet genoeg geld is om alle schuldeisers te voldoen, komt er een voorrangsregeling aan te pas (art. 1442 GerW: bewarend beslag schept geen voorrang). Als mevrouw De Tandt een hypotecaire lening is aangegaan (bij de Fortis, om maar een voorbeeld te noemen), dan zal de bank voorgaan op Vergaelen.

In tussentijd legt bewarend beslag een aantal beperkingen op aan de handelingsvrijheid van de beslagene:

Zo mag mevrouw De Tandt niet overgaan tot houtkappingen zonder toestemming van de beslagrechter (art. 1443 GerW). Ze mag wel haar huis blijven bewonen: om het in stand te houden mag ze alle daden van beheer verrichten (ze mag het dus bijvoorbeeld verhuren) en de vruchten ervan verkopen, maar ze kan het niet meer van de hand doen.

Het beslag geldt maar voor drie jaar, en moet worden hernieuwd door de schuldeiser, via een verzoekschrift aan de beslagrechter (art. 1437 GerW). De schuldeiser moet dan wel gegronde redenen hebben. Anders is bewarend beslag een interessant drukmiddel dat je eeuwig kan blijven aanhouden zonder rechterlijke controle. De Tandt is in 2002 veroordeeld, maar er zal waarschijnlijk wel een beroepsprocedure op gevolgd zijn (dat werd toch door de VRT gemeld, vorige week).



Misschien is het beslag dus al eens hernieuwd: Vergaelen vindt het de moeite niet om De Tandt uit haar huis te zetten (ze kan de lening nog steeds niet terugbetalen, het gaan om veel geld). Het is dan interessanter om haar nog wat te laten spartelen... en de interessante functie van gerechtelijk expert binnen te halen (dat is toch wat het krantenartikel suggereert). Als accountant moeten de dossiers die in Brussel passeren (zetel van veel grote vennootschappen), hem doen watertanden. Niets houdt hem overigens tegen om zijn bewarend beslag om te zetten in een uitvoerend (art. 1491 Ger.W.) en het huis alsnog te doen verkopen.

Het lijkt er toch wel sterk op alsof mevrouw De Tandt nogal beïnvloedbaar is. Misschien wat te veel voor de voorzitter van de belangrijke handelsrechtbank van België. "Justice must be seen to be done."

Geen opmerkingen: