zondag, januari 31, 2010

La méthode Couet, over de kracht van positief denken

Jean-Noël Jeanneney levert deze week een schitterende radio-uitzending
af. Telkens wanneer je denkt dat het onderwerp echt te banaal is om een
uur "conférence" aan te wijden (cf. de vorige uitzending over de
Mexicaanse griep, met Jean Delumeau), slaagt hij erin om samen met een
historicus-expert de link te maken tussen ogenschijnlijk marginale
fenomenen en de grotere maatschappelijke tendenzen binnen een gegeven
historische, dikwijls comparatieve, context.

Nu spreekt hij met een specialist over de "Méthode-Couet", die eruit
bestaat dat je jezelf elke avond moet zeggen dat het goed met je gaat,
in alle opzichten. Iets wat enkel bij intellectuelen en gekken niet
werkt :-). Ontworpen door een apotheker uit de Elzas tijdens de meest
uitzichtloze uren van WOI, kende de methode een revival rond de
beurscrash van 1929. Ze werd in 2005 opgevist door Jean-Pierre Raffarin,
die op dat ogenblik zijn zwanenzang beleefde als eerste minister.
"Positief denken", "ne pas prendre la vie par les épines", en alles zal
ook beter gaan.

In de psychologie is de band met het onderbewuste en de theorieën van
Freud duidelijk, politiek gezien wordt deze methode aangevallen door
links, omdat ze mensen ertoe kan brengen de realiteit (die gekenmerkt is
door machtsongelijkheden) niet te erkennen. Volgens Jeanneney is er ook
een band tussen het (Angelsaksische) protestantisme en de ideeën van
Couet, die als een ster onthaald werd in de VS, tot bij de president. De
muziekjes die tussendoor gespeeld worden over "het einde van de crisis",
klinken familiair in de oren. Het gebruik van de positief-denken-ideeën
is ook gelinkt aan de opkomst van nationalistisch extreem-rechts in
Frankrijk tijdens het interbellum, wat toch ook wel stof tot nadenken geeft.

Geen opmerkingen: