zaterdag, augustus 14, 2010

Kan dit nog landen ?

Je krijgt de indruk dat de volledige preformatie in de krant wordt afgedrukt. En dat het niet de goede kant uit gaat (Nederlandstalige citaten uit DS 14.VIII, tenzij anders aangegeven).

Voka is mijn echte baas, als Voka niet tevreden is, ben ik niet tevreden', stelde hij donderdag doodleuk tijdens het gesprek tussen de Vlamingen en Di Rupo.
(de krant ziet het bovenstaande als een teken van 's mans humor...)
Lors de la concertation entre partis flamands, Bart De Wever a dit qu’il fallait limiter dans le temps les allocations de chômage : deux ans garantis par le fédéral. Après, les Régions décident ce qu’elles font de "leurs" chômeurs. "Onaanvaardbaar", ont dit les autres.
(Francis Van de Woestyne, La Libre Belgique, 14.VIII)

Zoveel voor het socio-economisch beleid. La Libre rapporteerde gisteren dat De Wever de werkloosheidsuitkeringen "drastisch" wil verlagen. Vandaag gaat het dan weer over een "Vlaams surplus" bij een federale basisuitkering. Ervan uitgaande dat hij de federale middelen zo kan verminderen, dat die basisuitkering wel niet anders dan miserabel kan zijn ? CD&V en N-VA zijn niet tevreden met 13 miljard euro aan bevoegdheden en willen "beleidsruimte". Dat geld kan je alleen maar halen op het federale niveau. Alle bevoegdheden die federaal blijven, zullen met krappe budgetten moeten rondkomen. Dus ook een eventuele federale werkloosheidsverzekering, als de Franstaligen De Wever zijn zin niet willen geven om ze volledig te regionaliseren. Netto resultaat voor wie een uitkering ontvangt: welvaartsverlies.

N-VA werkt volgens de Baert-doctrine, tot ergernis van de Franstalige partijen. Die doctrine houdt in dat een staatshervorming niets mag opleveren dat de uiteindelijke onafhankelijkheid van Vlaanderen belemmert. Daarom dat elke versterking van Brussel via de gewesten voor de N-VA moeilijk ligt, want zo laat Vlaanderen de hoofdstad meer en meer los.

Kans op een akkoord met Milquet: nul komma nul. En dan zou ze nog niet eens ongelijk hebben. De Baert-doctrine komt erop neer dat je België enkel mag afbreken als je het hervormt. Wat gebeurt er met de reglementering op de nachtvluchten (cf. in 2007 was N-VA tegen een herfederalisering van die bevoegdheid) ? Of de plannen voor een federale kieskring ?

Gennez heeft na drie jaar SP.A-voorzitterschap voldoende onderhandelingservaring. Maar ze zit geprangd tussen haar alliantie met de PS en haar alliantie met de Vlaamse partijen. Ze kan in haar partij terugvallen op sterke figuren met technocratische inslag als Frank Vandenbroucke, Johan Vande Lanotte en John Crombez. Maar die volgen ook een eigen weg. ‘Ze heeft de neiging lang aan het woord te blijven, eens ze het krijgt. En we hebben niet altijd de indruk dat ze alle technische aspecten van elk dossier beheerst', stelt een tafelgenoot.

Gezellig, gezellig. Laat ons er maar van uitgaan dat deze sneer komt van een van de partners in de Vlaamse regering. Wanneer gaan we eens iets horen over de onervaren N-VA-onderhandelaars ?

Preformateur Di Rupo legde donderdagavond de ingrediënten voor een BHV-compromis op tafel. Hij wil de kieskring splitsen zonder territoriale verruiming van Brussel. In ruil zou er een ‘Communauté urbaine' komen waardoor randgemeenten toch kunnen samenwerken met Brussel. De Franstalige inwoners van de zes faciliteitengemeenten mogen voor Brusselse lijsten stemmen (‘inschrijvingsrecht'); hun faciliteiten worden ruimer, onder meer door een versoepeling van de rondzendbrief-Peeters (ze zouden niet telkens opnieuw Franstalige formulieren moeten aanvragen) en er zou ‘een oplossing' komen voor de drie balorige Franstalige burgemeesters (die niet benoemd raken omdat ze weigeren de taalwetgeving na te leven).
Meteen nam Joëlle Milquet het woord om dit van de tafel te vegen en ‘absoluut' een uitbreiding van Brussel te eisen en, als dat niet kon, veel méér compensaties voor Franstaligen in veel méér Vlaamse gemeenten.


Al enkele weken gonst het bij de vijf andere onderhandelende partijen van geruchten dat N-VA en PS – Bart De Wever en Elio Di Rupo – een principiële deal hebben over BHV en over de herfinanciering van Brussel. De Wever en Di Rupo bevestigen dit niet. Ze zullen wel opnieuw de violen moeten stemmen na de uitval van Milquet.

"Madame non" kampeert nog altijd op haar posities, zo laat De Standaard het toch uitschijnen. Dat lijkt in lijn met een analyse die door een "anoniem onderhandelaar" in Knack van vorige week werd gemaakt: ze voelt niet aan wanneer ze moet ophouden. Jammer, want het voorstel-di Rupo lijkt evenwichtig.(zonder uiteraard de details te kennen). Wat gaat de cdH uiteindelijk wél aanvaarden ? Intussen voert Le Soir de druk op: "Bruxelles n'est pas à vendre". "Bruxelles sera devenue propriété flamande". Binnenkort bij u in de buurt: "Touchez pas à Bruxelles". (zie ook dit onderhoud aan de koffie-automaat met Béatrice Delvaux, die duidelijk niet op "semaine familiale" is)

Le nord du pays réclame depuis des mois un déplacement du centre de gravité du pays et des compétences fédérales : ils sont en passe de le décrocher. Les Francophones ont fait une énorme et très difficile part du chemin en acceptant cette réforme copernicienne.


Si, par contre, l’objectif réel des Flamands est l’indépendance du pays via l’annexion de Bruxelles, il faut le dire clairement et ouvrir la négociation franche et directe de la scission du pays.


Mais dans ce cas, il vaut mieux le savoir : les Francophones n’abandonneront pas Bruxelles. Par principe et par intérêt économique et culturel. Habitée à 90 % par des Francophones, Bruxelles ne deviendra jamais une ville en Flandre.
(édito, Le Soir 14.VIII)

Er komt té veel in de pers. Aan beide kanten van de taalgrens. Willen de uitersten, De Wever en Milquet wel tot een akkoord komen ?
- aan Franstalige kant moet Olivier Maingain de slagen maar tellen. Als het mislukt, is de PS de partij van de "verrader" Di Rupo, die Brussel heeft willen uitverkopen aan Vlaanderen. De Wever zal dat ook wel weten.
- in Vlaanderen is er nog altijd het spook van een nieuw samengaan tussen CD&V en N-VA: 44% van de stemmen, het zijn bijna Beierse toestanden. Een machtsblok zonder weerga, dat gemakkelijk het politieke landschap van een onafhankelijk Vlaanderen zal domineren.

Geen opmerkingen: