donderdag, januari 27, 2011

Een avondje Parijse politiek met Delanoë


Vanavond ging ik nog eens luisteren naar Bertrand Delanoë, burgemeester van Parijs sinds 2001 en een van de beste politieke redenaars in Frankrijk (meteen dus ook in Europa). Hij legde rekenschap af voor de eerste helft van zijn nieuwe mandaat (2008-2014) en deed dat met veel flair. Een mooi voorbeeld van populaire consultatie. De meeste vragen op dergelijke gelegenheden zijn meestal niet bijzonder interessant voor de professionele politici, die elke dag met dossiers bezig zijn, maar de kunst bestaat erin om de zaken zo uit te leggen, dat de burger in kwestie iets bijleert en zich gecharmeerd voelt dat je wil antwoorden...


Delanoë was erg geïnspireerd en vertelde met veel bravoure over de lange termijn-tendenzen in zijn beleid, waar de woningnood veruit het belangrijkste dossier is. Tijdens de Chirac/Tibéri-jaren vluchtten 61 000 mensen de stad uit (jaren 90), onder Delanoë zijn er 81 000 bijgekomen. 16 500 mensen zijn erin geslaagd een apartement te kopen met renteloze leningen van de stad. Per jaar komen er 6 000 sociale woningen bij (waarbij de stad vier keer zoveel geld geeft als de centrale overheid), wat grote stukken van arrondissementen diversifieert en de vreselijk hoge huurprijzen (tot € 40 per vierkante meter, doorgaans betaal je € 35 per vierkante meter in het centrum) toch een beetje naar beneden haalt (cf. sociale woningen van € 9-€ 12 per vierkante meter tot € 17 voor wie in de middenklasse valt). Voor de rest blijft de klemtoon liggen op economische innovatie (van 5000 naar 45 000 vierkante meter voor start-ups en technologiebedrijven), wetenschappelijk onderzoek (1 miljard euro van de stad Parijs op zes jaar), en de constante vergroening (24% minder auto's op tien jaar).


Links kwam in 2001 voor de allereerste keer aan de macht. Grotendeels omdat de kiezers het aan corruptie en belangengroepen-bevoordeling lijdende bewind van Jacques Chirac hebben afgestraft. Chirac verschijnt in maart overigens voor de rechter, voor een opeenhoping aan zwendels (fictieve jobs uitgedeeld aan vrienden, misbruik van gemeenschapsgoederen...). Delanoë wil ook in 2014 winnen en Parijs ingrijpend veranderen. Wat hij zelf wil doen na 2014 is minder duidelijk. Hij heeft expliciet vermeld zijn pensioen zeker niet te willen nemen, laat staan zijn politiek pensioen.


Delanoës 'Dauphine', Anne Hidalgo (de vrouw in het bruin leren pakje met halflang zwart haar), moet in 2014 de lijst trekken, waarschijnlijk tegen een rechts zwaargewicht. Delanoë heeft de kans gehad in 2001 op te komen tegen een verdeeld rechts, en in 2008 tegen een karikatuur van een tegenkandidaat (de wereldvreemde en oubollige Françoise de Panafieu). Hidalgo is relatief onbekend. Het is dan ook de vraag of ze gaat kunnen opboksen tegen François Fillon (eerste minister), van wie al lang gezegd wordt dat hij in 2014 de mairie wil pakken (Chirac deed het hem voor in de jaren '70) als springplank naar het presidentschap in 2017. De regionale verkiezingen in maart vorig jaar vielen goed mee: als lijsttrekker voor Parijs haalde ze 58% in de tweede ronde (nog een procent meer dan Delanoë in 2008).


Vanavond was ze excellent: ze heeft drie grote werven onder zich: de vernieuwing van het schreeuwlelijke shoppingcenter Châtelet-Les Halles (tegelijk met 800 000 reizigers per dag het grootste metrostation van Parijs), het autovrij maken van de kades van de Seine (Unesco-werelderfgoed; wie nu met de auto komt, moet naar een vernieuwde regiotrein, of de voet gaan) en de bouw van een tenniscourt aan de Porte d'Auteil, om te verhinderen dat Roland Garros naar Versailles vertrekt. Alle moeilijke vragen werden makkelijk beantwoord. Ze slaagde er zelfs in om in het laatste dossier, waar geprotesteerd wordt tegen de verhuis van de serres aan de Porte d'Auteil, tegelijk met de voorhamer op traditioneel rechts (was al tegen het gratis maken van de serres in 2001) en conservatief links (groen, klagen over de verhuis van planten die hoe dan ook al in een pot staan) te slaan. Klasse !

Delanoë is al een paar keer van 'Dauphin' en van PS-voorzitter voor de federatie Parijs veranderd (de laatste functie werd in 2008 omgegooid, toen bij de voorzittersverkiezingen bleek dat zowaar de motie van de hysterische Ségolène Royal meer stemmen haalde dan de zijne). Rémy Féraud, federaal secretaris van de PS-Parijs (en burgemeester van het 10de arrondissement, een van de buurten die er sterk op vooruit is gegaan de laatste jaren, zwart haar met bril op de foto's). Féraud bracht het er uitstekend vanaf bij de obligate lastige vraag van de avond, eentje over de verloedering van het 14de arrondissement aan de Rue Raymond Losserand. De vraag had knap lastig kunnen worden, maar de geënerveerde vraagsteller was zo onhandig de hele tijd de arrondissementsburgemeester als persoonlijke schietschijf te nemen, wat een elegante uitweg bood om hem een beetje aan te branden en af te wimpelen.


Er zit met andere woorden muziek in de Parijse PS. Het is eens wat anders dan de zoveelste heruitzending van de succesvolle VRT-reeks "De knoeiers van de Wetstraat".

Geen opmerkingen: