zondag, mei 15, 2011

DSK, ça alors...


Uw dienaar heeft zich vanmiddag bij het brunchen zwaar verslikt in zijn fruitsap. Niets vermoedend wandelde ik een goedkoop Parijs etablissement aan de rue des écoles binnen, iPad in de hand, klaar om met een croissant en een stuk stokbrood nog wat boven de diplomatieke correspondentie van het Congres van Soissons (1728-1729) te hangen. Tijd om na een drukke week in voorbereiding naar de derde (en - voor zover dit als organisator geoorloofd is- zeer geslaagde) 'rencontres d'histoire du droit de la Fondation Biermans-Lapôtre' terug te keren naar de 'bron'.

Maar goed de verleiding is altijd daar om eens te grabbelen in de Franse pers. Toevallig zat de journal du Dimanche eerst in de krantenbak... 'DSK ARRÊTÉ À WASHINGTON'.

Enfin, welke flauwe plezante zet nu zoiets op de cover ? Ik las een verhaal dat zo had kunnen verzonnen zijn door Les Guignols de l'Info... Of door Sarkozy. Een tijd terug hadden de Guignols het verloop van de socialistische primaires als volgt voorspeld:
- DSK wint met gemak de primaires
- vijf dagen later publiceert de UMP foto's in compromitterende posities
- DSK trekt zich terug, en wordt enthousiast vervangen door Martine Aubry
- Martine Aubry laat zich inmaken door Sarko bij het traditionele debat tussen de twee rondes
- Sarko herkozen

Het bleek toch wel niet waar te zijn, zeker ? Een aantal bedenkingen kwamen spontaan op
1. DSK is hier in Frankrijk altijd makkelijk mee weggekomen (de mores van de Fransen rond huwelijkstrouw zijn legendarisch, kijk ook naar de recentste Woody Allen: je kan perfect van twee mensen tegelijk houden, zolang de intensiteit maar verschillend is), zelfs zijn eigen vrouw vindt overspel geen probleem

2. Iemand dwingen tot betrekkingen (cf. NY Post: 'sodomizing'), molt de carrière van DSK compleet. Zelfs in Frankrijk zijn er geen excuses voor dit soort van machtsmisbruik

3. Aubry heeft de plicht om kandidaat te zijn. Zij, DSK en Laurent Fabius hebben een pact gemaakt om de PS terug in handen te nemen (2008) en de verkiezingen te winnen. Aubry maakt nu meer dan ooit consensus.

Naarmate de dag vorderde, kwam echter 1 centrale bedenking boven: en als het nu eens niet waar was ?

Ik verklaar me nader:
1. DSK heeft de steun gekregen van de meest moralistische van alle Franse politici: Christine Boutin van de conservatieve christen-democraten. Volgens haar is het opgezet spel. Ofwel uit het IMF (waar DSK niet geliefd is omwille van zijn étatisme en zijn uitgesproken weerzin om in sociale uitgaven te snijden bij 'patienten'), ofwel uit het Élysée, ofwel uit de PS.

2. DSK is misschien een vrouwengek en een machtswellusteling, maar hij is toch niet dom ? Op een jaar van de presidentsverkiezingen, wanneer je hoog in de peilingen staat en je al een verleden hebt voor dit soort dossiers... Dan doe je dit toch niet ?

3. Ondanks de onherroepelijke imagoschade, gaan de advocaten van DSK voor 'not guilty' (in het andere geval had hij simpel kunnen settlen en was het opgelost) Afhankelijk van de materiële bewijzen, kan dit neerkomen op een zaak van woord tegen woord (bemerk dat Adecco een onderzoek gestart heeft naar het personeelslid dat gelekt heeft). Het proces wordt waarschijnlijk wel moeilijk, omdat de leden van de Grand Jury de media volgen... Nu goed, DSK moet zich wel de lokale Jef Vermassen kunnen veroorloven.

(Denk ook eens even moreel na: wat als DSK ten onrechte beschuldigd is in deze affaire ?)

In elk geval lijkt Aubry de geknipte persoon:
1. Ze stoot de DSK-sceptische linkervleugel niet af en is de enige die links kan verenigen
2. Ze is een vrouw
3. Ze is ernstig en op persoonlijk vlak volkomen onberispelijk
4. Ze heeft ervaring en sérieux

En wat als ze het niet doet ? Er wordt gefluisterd dat Fabius dan uit het bos zou komen. Opnieuw zeker geen slechte kandidaat, maar misschien wat te misprijzend en intellectueel.

Geen opmerkingen: