maandag, juni 06, 2011

Bedenking bij de Portugese verkiezingen...



Na de nederlaag van de Portugese socialisten valt een van de laatste linkse premiers van Europa. Als in 2012 ook Spanje stemt (acht jaar na de bomaanslagen in Atocha die Aznar verdreven), is het gedaan met de laatste socialistische premier van een grote lidstaat. De Europese toppen kunnen dan evengoed op het hoofdkwartier van de EVP worden gehouden.

Met andere woorden: de verantwoordelijkheid van de Franse PS als stilaan enige hoop wordt er alleen maar groter op. Slagen zij er niet om Sarkozy te delogeren in 2012, dan zijn er in Europa enkel nog rechtse regeringen (met uitzondering, heel misschien, van een eenzame en onstabiele Di Rupo in België, of een door de financiële markten gegeselde Papandreou in Griekenland... 20 miljoen burgers van de 500).


Dat hoeft natuurlijk geen hopeloze zaak te zijn. In de jaren '60 was rechts ook overal aan de macht (de Gaulle - Adenauer - Macmillan) en zijn toenmalige oppositieleiders uiteindelijk regeringsleiders geworden (Mitterrand - Brandt - Wilson). Het tijdsgewricht is nu wel anders: in plaats van economische boom en "trente glorieuses", druipt de etter van de financiële crisis over de sociale zekerheidssystemen. Brown, Zapatero en Socrates werden impopulair door opgelegde besparingsmaatregelen... die enkel nog harder worden overgedaan door hun vervangers of uitdagers. 

Het socialistische échec in Spanje en Portugal is bovendien ook een electoraal argument voor rechtse regeringen die voor verkiezingen staan: "zie eens wat links ervan terecht brengt in Engeland en in het Zuiden". Aubry haalde tijdens de eerste crisisjaren de goede voorbeelden aan van Gordon Brown (weggestemd) en Zapatero (on his way out). Bovendien herinneren de Fransen zich nog het échec van Mitterands economische ommezwaai in 1981 (massieve herlancering van de economie via de consumptie), die al snel tot gaten in de rekeningen en een terugkeer naar het voorgaande beleid tot gevolg had. De sterkte van de Franse PS zal van het eigen programma moeten komen, niet van vergelijkingen met het buitenland... (hoewel dat in Frankrijk nooit een slecht argument is, cf. de verkiezing van Mitterrand in 1981, toen zowel Europa als de VS naar rechts draaiden)

Geen opmerkingen: