dinsdag, februari 19, 2013

Les caisses sont vides ?

Opvallend toch hoe het begrotingsdiscours de bovenhand neemt naarmate het mandaat van François Hollande vordert. Eerste minister Jean-Marc Ayrault lijkt compleet lamgeslagen door het vele slechte economische nieuws (grote ontslagen in de automobielsector, werkloze die zichzelf in brand steekt in Nantes, 75%-belasting afgeschoten door de Conseil Constitutionnel en eigenlijk min of meer begraven). Zijn twee "vice-premiers" (als ik dit woord kan gebruiken) Pierre Moscovici (Economie & Financiën) en Laurent Fabius (Buitenlandse Zaken), die het meeste tijd doorbrengen met hun Europese collega's, voeren regelmatig het woord over de economische politiek. Een mens zou al eens denken dat ze op zijn plaats zitten te azen, nietwaar ? Als je oude krokodil Fabius het algemene beleid hoort verdedigen, krijg je al eens de indruk dat hij dat zelf ook wel zou kunnen sturen (cf. Franse Grondwet: "le Premier Ministre conduit la politique de la Nation").

De grand écart kon moeilijk groter zijn: tijdens de campagne schoot de PS op het besparingspact van Merkel en Sarkozy. Kort na Hollande's verkiezing werd een "groeipakket" van meer dan 100 miljard euro "gevonden" op de Europese middelen. Nu Hollande in de Europese meerjarenbegroting zich heeft tevreden gesteld met een (grosso modo) behoud van de landbouwpolitiek, is dat groeipakket plots niet meer te bespeuren. Fabius en Moscovici komen nu op de radio eigenlijk uitleggen wat Baroin en Pécresse uit de regering-Fillon voor de maand april en mei kwamen zeggen: Frankrijk heeft te veel schulden en moet besparen.  Als je schulden hebt, ben je de gevangene van buitenlandse schuldeisers.


Laurent Fabius : "La France devrait réviser sa... door rtl-fr

Het is natuurlijk juist dat Sarkozy een zware verantwoordelijkheid draagt (500 van de 2000 miljard schuld zijn rechtstreeks terug te voeren op zijn beleid van belastingverlaging en nieuwe uitgaven). Minister van Arbeid Michel Sapin formuleerde het desondanks ietwat ongelukkig ("we hebben een totaal failliet land overgeërfd van rechts"). Toch krijg je de indruk dat verkiezingscampagnes, of ideologisch discours tout court, er niet veel toe doet in Europa vandaag. Het wordt bijzonder moeilijk voor de PS om uit te leggen dat een linkse president een andere oriëntatie kan geven aan Europa.  Fabius gebruikt bijvoorbeeld de vergelijking met een huismoeder, die ook moet besparen in haar budget om rond te komen. Het idee dat de staat volgens andere wetten leeft dan huishoudens of bedrijven, lijkt niet meer aanwezig (men kan bijvoorbeeld een beroep doen op het spaarwezen om de staatsschuld te financieren, maar dit is in Frankrijk al gebeurd voor de grand emprunt waarmee Sarkozy de universiteiten wou herfinancieren). Quid Gedelegeerd minister van Sociale Economie Benoît Hamon en diens ronkende boek "Tourner la page: reprenons la marche du progrès social" ? Merkwaardig uit de mond van Fabius, die zich in het recente verleden redelijk links profileerde (cf. één van de meest prominente "nonisten" bij het referendum over de Europese Grondwet in 2005).

Geen opmerkingen: