dinsdag, april 16, 2013

Hartz-IV: onvoltooid zonder minimumloon ? (Les Enjeux internationaux)


(betoging tegen Hartz-IV, Wikimedia Commons)

Vanochtend een interview met Hans Stark, adviseur van Schröder bij de Hartz-IV-hervormingen, die al jaren controversieel zijn. De concurrentiekracht van Duitsland versus sociale ongelijkheid en "hamburgerjobs". Duitse export naar Zuid-Europese landen versus schulden aan Duitsland (cf. de theorie van Sinn over de Target II-vorderingen tussen de nationale banken onderling). Verantwoordelijkheidsgevoel van een staatsman versus een verdeelde SPD.

Opinies over het Duitse systeem zijn meestal sterk pro of contra, omdat het een voorwerp van interne politieke discussie is geworden in het kader van de economische en financiële crisis. Denk maar aan België (waar de N-VA het Duitse model naar voor schuift als dichter bij de Vlaamsche Volksaard <=> de vakbonden en de meeste andere partijen, die de lage lonen onverkoopbaar vinden), of Frankrijk (waar de vergelijking met Duitsland, tien jaar terug de "zieke man van Europa", gemaakt wordt door veel observatoren). Les Enjeux internationaux geeft de micro aan een van de auteurs van de hervorming.

Stark legt uit wat er precies gebeurd is (werkloosheidsuitkeringen beperkt tot 1 jaar, € 400 basisinkomen als vloer; in ruil steun aan beroepsopleiding, kleine ondernemingen en R&D), wat het heeft opgeleverd (werkloosheid fel gedaald, Duitse export sterk gestegen) en wat de nadelen zijn (sociaal heel hoge prijs: een deel van de bevolking wordt eigenlijk uitgesloten van een behoorlijke levensstandaard, omdat  laaggeschoolden niet beschermd worden door een minimumloon).

Ook het oordeel van een van de vaders van de Duitse loonkostendaling is dus niet onverdeeld positief. Hoewel wordt aangevoerd dat het leven in Duitsland goedkoper is dan bijvoorbeeld in Frankrijk, is er één centraal punt waar niemand om heen kan (ook Sinn niet, die vindt dat het tijd is om de binnenlandse vraag te stimuleren). De invoering van een minimumloon (wat Steinbrück vandaag voorstelt, en wat de CDU ook al een paar keer heeft gesuggereerd) lijkt er dus aan te komen... met tien jaar vertraging tegenover de hakbijl in de werkloosheidsuitkeringen. Wat intussen is afgeroomd aan koopkracht, kan nu natuurlijk niet meer worden gecompenseerd.

Zeer interessante en relevante uitzending. Link naar de podcast hier.

Geen opmerkingen: