maandag, juli 31, 2006

Het gevaar van Free Record Shop










Voor ik het vergeet, moet ik op deze blog nog mensen waarschuwen voor de promoties van Free Record Shop (ze lopen nog tot eind van de dag denk ik, dus ze kunnen nog slachtoffers maken :)). Uw dienaar wandelde onlangs in de Antwerpse vestiging aan de Lange Wapper buiten met zes cd's voor 50 euro... Bezint eer ge begint!!! Het kan u geld kosten...

Een andere geldverslindende aangelegenheid zijn abonnementen bij de boekenclub ECI. Een jaar of drie geleden liet ik mij zoiets aansmeren in de Veldstraat (nooit doen, nooit doen) en vandaag steekt alweer een dreigbrief in de bus, dat ik dringend moet overgaan tot het verrichten van kwartaalaankopen, of dat ik anders de immer walgelijke kwartaalselectie in de bus krijg... We zijn dan maar gegaan voor "Onder Professoren" van W.F. Hermans en "1830: de scheiding van België, Nederland en Luxemburg" van Rolf Falter. Maar het begint me stilaan de keel uit te hangen telkens in het (vrij oninteressante) aanbod van de boekenclub te moeten graaien. Misschien eens het moment om gebruik te maken van de nieuwe opzegtermijn bij stilzwijgend verlengde contracten.

Louis Michel in De Morgen

Uit het interview op p.11 van De Morgen vandaag:
(na een heel stuk over Congo en Libanon, waagt de EU-commissaris zich aan uitspraken over de binnenlandse politiek)

Om af te sluiten: een korte vraag, dicht bij huis. In wie hebt u het meeste vertrouwen, in Elio Di Rupo of in Yves Leterme?

"(lacht) Ik ken Di Rupo. Leterme ken ik... minder. Maar ik heb alleen vertrouwen in Verhofstadt en Reynders."

Wie wordt dan de volgende premier?

"Verhofstadt. Hij is absoluut de man die België nodig heeft."

De VLD scoort wel abominabel in de peilingen.

"Als Verhofstadt campagne begint te voeren zal hij dat wel oplossen. Drie weken geleden was ik zeer verwonderd toen ik een expert van Microsoft op CNN hoorde verkondigen dat België, naast India en Ierland, het land is met de beste jobvoorwaarden. Ik verkondig dat niet omdat hij een goede vriend is. Hij is een breekpunt in de Belgische politiek."

Misschien scoort hij wel in het buitenland, maar in het binnenland loopt paars op zijn laatste benen.

"Paars, paars, paars. Het gaat niet zo slecht. Verhofstadt heeft de socialisten doen aanvaarden dat competitiviteit een parameter is en daarin is hij geslaagd zonder ouderwetse maatregelen te nemen tegen de arbeiders. En vandaag hebben wij een modern, economisch apparaat. Hij heeft ook het stof gezogen uit de oude, morele beginselen van dit land."

Komt er een tripartite?

"Paars zal verder gaan. De tijd voor een andere coalitie op federaal vlak is nog niet gekomen. Zij moet kunnen profiteren van de zeer moeilijke beslissingen die zij heeft genomen. In 1999 was het tijd voor een paarse coalitie. Eigenlijk hebben wij één basiswaarde gemeen: moderniteit. We zijn niet bang voor de toekomst of voor hervormingen, wat wel het geval is bij de christendemocraten. Maar ik verwijt hen dat niet, ze zijn altijd zo geweest."

Sommige delen van de PS zijn nochtans niet hypermodern te noemen.

"U hebt gelijk. We hadden nog beter gescoord als de PS moderner zou zijn. Maar niet de hele PS is archaïsch. Het gerecht doet nu zijn werk."

Zal de MR de vruchten plukken van de schandalen bij de PS?

"De MR heeft dat niet nodig. Mijn partij werkt zeer goed, volgt een duidelijke lijn, die Reynders heeft uitgezet. De partij zal scoren op het imago van Reynders."

De belastinghervorming, Tax-on-web, het loopt nochtans niet van een leien dakje.

"Louter technische problemen, prullerij, die niks te maken hebben met de politiek. Als dat het enige is wat de regering te verwijten valt, ben ik zeker dat Verhofstadt de volgende premier wordt."

De laatste keer dat Michel zoiets gedaan heeft, was in 2004. No need to say wat de verkiezingsuitslag toen gegeven heeft :). Let overigens op het "mijn" partij over de MR.

zondag, juli 30, 2006

The Rise and Fall of Tony Blair, the sequel...

Artikel uit The Telegraph van vandaag. Grappig hoe internationale en binnenlandse politiek telkens weer aan elkaar worden geknoopt. De continue speculaties over het aftreden van Blair waren de laatste maanden weer wat verminderd. Een internationale crisis later staat er alweer iemand anders aan de poten van zijn stoel te zagen. Een "gedumpte" minister van Buitenlandse Zaken dan nog. Over een onderwerp waarin hij in het verleden nu niet direct dezelfde posities innam als nu. Wie heeft Jack Straw (net als zijn baas een vurig voorstander van de invasie in Irak) immers horen oproepen tot een reactie op Israël toen hij zelf nog minister was? Het gevecht over de controle binnen Labour na Blair gaat onverminderd voort. Misschien hoop Straw -aangezien Gordon Brown alleen maar de volgende verkiezingen kan verliezen- om zelf die plaats te kunnen vervullen...

Straw leads revolt against Blair over Israel crisis
By Patrick Hennessy in San Francisco

(Filed: 30/07/2006)

Jack Straw, the former foreign secretary, is leading a growing Cabinet revolt against Tony Blair's handling of the Middle East crisis.

Mr Straw heaped pressure on the Prime Minister by describing Israeli attacks on Lebanon as "disproportionate" and accusing Israel of escalating an already dangerous situation.


Jack Straw
Jack Straw: 'Concerns'

But Mr Blair, who is on a five-day visit to the United States, refused to utter any criticism of Israeli aggression and even rewrote a speech to make it clear that he pins the blame for the crisis solely on Hezbollah terrorists.

His position appeared increasingly difficult as an array of ministers called for a different response.

Mr Straw, demoted to Commons Leader by Mr Blair, sent out by far the strongest condemnation of Israel. In a statement to Muslim leaders in his Blackburn constituency this weekend, he said: "Disproportionate action only escalates an already dangerous situation.

"One of many serious concerns I have is that the continuation of such tactics by the Israelis could further destabilise the already fragile Lebanese nation."

He acknowledged the right of the Israelis to defend themselves against terrorists and expressed sympathy for Israeli victims of the conflict - but also for the "10 times as many" Lebanese civilians killed or injured.

It is the most serious rebellion over foreign policy Mr Blair has faced since two Cabinet ministers - Robin Cook and Clare Short - resigned over the 2003 Iraq war.

Condoleezza Rice, the United States secretary of state, was back in Israel last night to again try to broker an end to the bloody conflict.


Condoleezza Rice and Ehud Olmert
Condoleezza Rice and Ehud Olmert

Miss Rice, who dined with Israel's prime minister, Ehud Olmert, said she hoped for agreement on the main conditions for a ceasefire which would be outlined in a UN resolution tabled early this week.

"I expect the discussions to be difficult, but there will have to be give and take," she said. "I assume and have every reason to believe that leadership on both sides of this crisis would like to see it end."

In an address tonight to executives at Rupert Murdoch's News Corporation in Pebble Beach, California, Mr Blair will warn that the West has done too little to stamp out the "underlying cause" of the Lebanon conflict - Islamic terrorism.

The Prime Minister, who during his visit has stood shoulder to shoulder with President George W Bush on the crisis, will make no excuses for the Iraq war and claim that Middle East bloodshed will get worse if the West goes into "waiting mode".

His rhetoric will alarm Cabinet ministers openly protesting that Britain's stance towards Israel is too weak.

Mr Blair won't 'apologise for being a friend of the US'

Relations between Downing Street and the Foreign Office are said to be at a very low point. Margaret Beckett, the Foreign Secretary, has protested publicly about America's unauthorised use of Prestwick airport as a stop-off point for planes carrying bunker-busting bombs to Israel.

President Bush apologised personally to Mr Blair, but this weekend, two more flights carrying "hazardous" cargoes bound for Israel were refuelling at Prestwick.

Hilary Benn, the International Development Secretary, has told MPs that Israel's decision to bomb Lebanese power stations was "not a proportionate response" while two of Mr Blair's strongest Cabinet supporters - David Miliband, the Environment Secretary, and Lord Grocott, the Labour chief whip in the Lords - said at a Cabinet meeting that Britain should adopt a tougher line towards Israel.

Mr Blair last night tried to play down the split. Speaking on US television, he said: "There was a perfectly good discussion at the Cabinet actually and it certainly wasn't a divisive discussion at all."

But he again refused to condemn Israel, saying: "I will never apologise for being a friend of the United States."

Mr Blair's isolation could bring forward his exit from No 10 - which had been expected in a year. One Cabinet-level source said: "Tony badly needs friends on this - and he hasn't got many."

29 July 2006: Bush and Blair agree on ceasefire, but don't say so
28 July 2006: You're all targets, Israel tells Lebanese in South
28 July 2006: Diplomats argue as all of south Lebanon is targeted

Leader: Blame terror
Matthew d'Ancona: Master and servant
Niall Ferguson: Superman returns
Dilip Hiro: Old enemies
War with Syria edges closer
US pursuit of 'new Middle East'
'We're ready to strap explosives to our children'
Soldiers' tale of Bint Jbail bloodbath
US gunman shoots six Jews

Information appearing on telegraph.co.uk is the copyright of Telegraph Group Limited and must not be reproduced in any medium without licence. For the full copyright statement see Copyright

zaterdag, juli 29, 2006

Nobert De Batselier


Ik had het beloofd in een eerdere post, dus zal ik het meteen maar doen ook. Terugkomen op het afscheid van Norbert De Batselier als voorzitter van het Vlaams Parlement. Want De Batselier verdient beter dan wat hij deze zomer over zich gekregen heeft. Akkoord, het is niet verstandig om een uittredingsvergoeding te houden waar je bij een overstap naar vergelijkbare functies afstand van moét doen. Als het vleesgeworden chagrijn van zijn assemblée, de heer Eric Van Rompuy er zich nog eens op stort, krijg je natuurlijk het ideale recept voor wat emotionele krassen, bloempottengooien en verwijten.

Toch mogen we niet vergeten dat "Bats" in de eerste plaats een inhoudelijk politicus was. Iemand die manifesten schreef en zich niet schaamde om zich eens ideologisch te laten gaan over de SP.A. Iemand die ook in zijn beleid niet bang was om gevestigde waarden en heilige huisjes te trotseren. Ik herinner me nog hoe ik als kind naar de heroïsche strijd met Luc Van Den Brande, gesteund door een des duivels te keer gaande landbouwlobby, luisterde op het radionieuws. De Batselier stond -in een tijdperk van genereuze overbemesting- voor de witte ridder die er niet voor terugdeinsde om de sector op zijn verpletterende verantwoordelijkheid voor ons milieu te wijzen. Gelukkig zijn de geesten ook bij de landbouw intussen al flink gekeerd. Maar in 1995 was daar nog geen sprake van. Men leefde in de overtuiging Europese milieudoelstellingen te kunnen blijven aanvechten tot in het oneindige. Vlaanderen werd quasi integraal ingekleurd als "zwart" gebied, en dat zou de spreekwoordelijke doodsteek zijn voor de landbouw. As if...


Ook zijn werk met wijlen Maurits Coppieters (Het Sienjaal) was baanbrekend. Ondanks de lauwe interesse van het toenmalige agalev en de ook al niet bijster enthousiaste Louis Tobback, brachten figuren als De Batselier en de respectabele VU-man het idee van progressieve frontvorming (dat nooit weg is in de Belgische politiek) weer naar voor. Om te waarschuwen tegen een rechts-liberale hergroepering (die er ook nooit gekomen is), maar ook om in een veranderende maatschappelijke context de zinloze verdeeldheid van linkse mensen over ACW, Groen, SP.A en zoveel andere organisaties aan de kaak te stellen. Hoeveel beslissender kan een groot blok immers niet zijn, dan al die belangengroepen samen. Het vormde tegelijk ook een aandringen bij het ACW om eens kleur te bekennen. Wat primeert voor zo'n beweging? Het christelijke of het progressieve?


Electoraal succesnummer De Batselier zorgde ook voor een doorbraak van jarenlange CD&V-hegemonie in zijn stad Dendermonde. Bij de parlementsverkiezingen was hij in zijn arrondissement steevast goed voor 20 000 of meer voorkeurstemmen.

Het is toch vervelend als je tijdens de middagpauze van je vakantiejob in de Franstalige krant Le Soir (niettegenstaande 's mans nogal regionalistische ingesteldheid) een heel lovend artikel leest. Terwijl de Vlaamse commentatoren over elkaar vallen om het scherpst hun verontwaardiging uit de drukken over de woorden "grabbelcultuur" en "graaisocialisme". De carrière van een verdienstelijk politicus verdient een waardiger einde.

vrijdag, juli 28, 2006

Gemeenteraadsverkiezingen (bis)


Van de verkiezingen van 1982 naar die van 2006! Vierentwintig jaar later wordt Zingem bestuurd door het kartel "Samen", dat ontstond uit een samenkomen van CVP-GMB, SP en een deel van de VU. Na overwinningen in 1988, 1994 en 2000 en een indrukwekkende reeks realisaties, trekt Samen voor de vierde keer naar de kiezer.

De vader en inspirator van het project, Jean Pierre Cnudde, komt dit keer niet meer op. Na 24 jaar burgemeesterschap laat hij de scepter aan de volgende generatie. De SP is intussen SP.A geworden en nieuwe mensen staan klaar om de lijn verder door te trekken. Waaronder uw dienaar, die zich op plaats 12 aan de kiezer presenteert. Hou dus deze blog regelmatig in de gaten voor vers-van-de-naald-campagnenieuws.

zondag, juli 23, 2006

De gemeenteraadsverkiezingen van 1982


Een mens rommelt al eens in de kasten thuis en ontmoet dan wel een paar verrassingen. Zoals een half uur geleden, een bundeltje campagnemateriaal uit 1982. Al meer dan 150 jaar is de liberale partij, dan de PVV, aan de macht in mijn gemeente Zingem. Ook na de fusie met omliggende gemeenten Huise en Ouwegem blijft de liberale dominantie. De christendemocratische lijst CVP-GMB bijt in het zand in 1976.

Vreemde eend in de bijt is dit keer de lijst Anders. Onder de grappige slogan "Anders, dus beter!" trekt een bont allegaartje van rood, geel en onafhankelijk naar de kiezer. Tussen de stemmenkanonnen van de liberale partij en de CVP haalt Anders net genoeg stemmen om een patstelling te creëren: 7 zetels voor de CVP, 8 voor de PVV. Geen meerderheid (gemeenteraad bestaat uit 17 zetels) mogelijk zonder de "Anders"-mensen. Enige twee rechtstreekse verkozenen: Marc Rogge (lijsttrekker, SP, 445 stemmen) en Jean Pierre Cnudde (tweede plaats, SP, 448 stemmen).


Wie wordt burgemeester? Jean Pierre Cnudde. En niet de liberale uittredend burgemeester Marcel Cnudde (1 428) of de CVP'er Roger Heyse (999). Dankzij drie stemmen meer dan de eerste man, en de onmisbaarheid van "Anders". Blijkbaar charmeerde zijn profiel als "eerstaanwezend" assistent in de wetenschappen aan de Rijksuniversiteit Gent, lid van het federale SP-bureau, lesgever bij het vormingsinstuut van het ABVV, voorzitter van de lokale SP, lid van de nationale SP-raad, expert bij de E.E.G. en ex-kabinetard op Economische Zaken voldoende mensen om er als nieuwkomer meteen bij te zijn. En hoe...

De nieuwbakken burgemeester behaalde overigens een betere Dewachterscore dan de andere niet-PVV-kandidaten, wat ook een verklaring kan zijn voor het omgorden van de sjerp: 448*100/770 + 448/500 = 59,1 en meteen meer dan bijvoorbeeld Heyse, die met 999 stemmen wel een lijst van 1912 kiezers moest dekken (54)/

Wat je natuurlijk doet, als je een kopie van een proces-verbaal met de verkiezingsuitslag bekijkt, is eens opsporen welke andere "gekende" gezichten van toen nu nog meedraaien. Dat blijken er toch niet zo veel te zijn als gedacht. Huidig VLD-gemeenteraadslid Michel Meirlaen (771 stemmen) veroorzaakte behoorlijk wat opschudding door zijn overstap van de CVP naar de PVV (waardoor Jean Pierre een minderheidsburgemeester werd). De geruchtmakende "transfer" gaat niet ongemerkt voorbij; een aanzienlijk aantal persknipsels becommentarieert de omstandigheden... niet altijd in lovende termen. Men insinueert onder andere dat de man in kwestie nooit zijn "ontslagbrief" zelf had kunnen schrijven, maar onder druk is gezet...


Huidig Samen-schepen Nadine Polfliet was toen nog met haar prille 27 jaar het gezicht van de CVP-jongeren (488 stemmen). Bij zijn eerste verschijning haalde familielid "nonkel" Felix Vermeiren als VU-man op de Anders-lijst 170 stemmen (het begin van een lange politieke loopbaan in de Zingemse gemeentepolitiek). Samen-lijstduwer bij de volgende verkiezingen en ex-schepen Achiel De Ruyck versierde 707 kiezersharten, ex-SP-voorzitster Marie-Jeanne Vandendriessche 244. Huidig onafhankelijk ocmw-raadslid Piet Vandenhove stak ook in 1982 de neus aan het venster (met een opvallend onsamenhangend opstel over levensduurte én te hoge belastingen...) en 173 mensen bleken daar brood in te zien.

Een ander kleurrijk "onafhankelijk" figuur, Walter Ghezels van de VU, die in 1994 als "A.L.L.E.E.N." naar de kiezer trok, haalde in 82 238 stemmen, nog een goede twintig meer dan bij zijn poging om het "alleen" te doen. Opvallende kandidaat in 1982 was Lieven De Vleeschouwer-Potvin. In de knipselmap vond ik een flyertje met het profiel van de 21-jarige CVP-kandidaat: "jongste kandidaat van Zingem"; "jongste kandidaat van het arrondissement"; "jongste kandidaat van België" "licentiaat in de wiskunde". Meteen goed voor 903 stemmen (en later een schepenzetel). Verder ook nog gesignaleerd: huidig VLD-raadsleden André De Wulf (toen al 925 bolletjes) en Rita De Vuyst (niet verkozen, maar toch nog 723...).

De woorden van de voordrachtsakte van Jean Pierre liegen er niet om. De strijd heeft in alle hevigheid gewoed en wederzijdse verwijten vliegen een paar weken na de verkiezingen (21.10.82) nog als Hezbollahraketten heen en weer: "Het is te Zingem algemeen bekend dat de houding van de huidige burgemeester, de heel Marcel CNUDDE, tijdens de voorbije legislatuur van die aard was dat hij zich totaal onmogelijk had gemaakt bij de GMB-CVP-gemeenteraadsleden en hun sympathisanten. Ter zake verwijzen wij naar de talrijke klachten die deze groep aan het Provinciaal Bestuur richtte.

... volgt een stuk verwijten aan het adres de PVV in de zaak Meirlaen om aan te tonen dat er weldegelijk een meerderheid bestaat voor de kandidaat-burgemeester en dat de "overloper" het enkel heeft gedaan omdat de liberalen hem zouden "broodroven"; dat Meirlaen al de omgekeerde beweging van PVV naar CVP had gemaakt voor de verkiezingen, omdat "hij zich onmogelijk met de PVV-handelswijze kon verzoenen"...

In de geest van het wetsvoorstel Coppieters, was het duidelijk dat men korruptie
(sic) terzake niet kan en mag honereren..."

Overigens, uit de laatste folder voor de verkiezingsdag (cover: zie bovenste van deze post) van dezelfde Meirlaen, het volgende citaat:

Goeiemorgen, "leider",

U weet het al geruime tijd: ik sta zondag niet aan uw kant. Gij moet zelfs niet voor mij op uw knieën gaan zitten, zoals die keer in de WC van het gemeentehuis -enkel emaanden geleden- toen gij mij, vijf minuten voor de gemeenteraad, smeekte om toch maar met U mee te stemmen. Het zal niet helpen...

Gij moet mij zelfs niet komen bedreigen. Net zoals op die zaterdagavond in de winter van '80, toen gij met een stuk in uw kraag bij mij thuis aan de deur stond te waggelen. "Als ik kon, stak ik u direkt in den bak", wauwelde gij toen.

En, "leider", vanaf dat merkwaardige moment begreep ik u perfekt: het enige wat gij wilt is een groep ja-knikkers. Baron Cnudde
(bedoeld: de liberale toenmalige burgemeester Marcel Cnudde, voor alle duidelijkheid) -voorheen beter bekend als baas Ganzendonck - (tiens, vanwaar kennen we dat?) domineert Zingem. Alleen "de leider" voert in het schepencollege het woord en neemt er de beslissingen.

En wie in uw partij durft praten, krijgt boel met de "baron".

En toch loont het vaak de moeite om te praten, "leider". Maar dan praten over U. Of liever: over uw stommiteiten

(... volgt een opsomming van concrete gevallen...)

De opvolger van wijlen de heren Amelot en De Smet
, die zo spaarzaam waren, gooit het mooie geld van alle Zingemnaren buiten langs deuren en vensters. Want hij wil zijn waanzinnige projecten kost wat kost doordrukken.

In heel Vlaanderen danst men de vogeltjesdans. in Zingem echter de miljoenendans.

Pas op, beste Zingemnaren. Laat u door "uw leider" niet beetnemen. Want hij is sluw als een vos, maar gevaarlijk als een hyena.

Daarom: maak een eind aan deze tirannie. Stem bewust voor de GMB-CVP. Voor een beter Groot-Zingem."


1982 was dus blijkbaar een behoorlijk legendarische en pittige stembusslag. In 1988 volgde overigens een afstraffing voor de PVV (dit keer in kartel met een stuk van de VU): min negen procent, een zetel kwijt. De nieuwe lijst Samen had het licht gezien en stoomde meteen naar 11 zetels op de 17 en 60% van de stemmen...

zondag, juli 16, 2006

Tuur Van Wallendael


C'est parti. Nog minder dan drie maanden tot de gemeenteraadsverkiezingen en het Cordonthema komt weer op tafel. De heer Tuur Van Wallendael, schepen voor de sp.a in Antwerpen, vindt het Cordon een vergissing. Dat maakt hij kond in een interview met het christelijke opinieblad "Tertio" (12/7). Uiteraard volgt een afkeurende reactie in De Morgen (14/7).

Ik denk dat het niet anders kan, al zal ik daar persoonlijk niet aan mee doen. Het zou in elk geval democratischer zijn nu ze de grootste partij zijn geworden. We hadden het al eerder moeten doen, toen ze nog kleiner waren. Ik ben geneigd om te zeggen: laat ze maar meedoen.

Zeer cynisch. "Ze" mogen meedoen, maar "ik" zal daar persoonlijk niet aan meehelpen. "Laat" ze maar meedoen...

Ik dacht dat het programma van de sp.a en het Blok volstrekt onverenigbaar waren? Bedoelt Van Wallendael dat de verschillen in Antwerpen niet zo groot zijn? Toegegeven, de burgemeester doet zijn uiterste best om te doen vergeten dat hij lid is van een socialistische partij, maar zo ver heb ik zelfs die man niet horen gaan. Het lijkt erop alsof mijnheer de schepen van Intercommunales de gemeenplaats overneemt als "alle politiekers dezelfde" zouden zijn. Bijzonder betreurenswaardig. Vooral omdat "Tuur" een profiel heeft dat politiek ongeïnteresseerde kiezers kan aantrekken.

Dit is toch wel een valse noot aan het einde van een mooie politieke loopbaan. Tuur van Wallendael was eerst journalist voor de BRTN en dan ombudsman, om in 1995 met meer dan 30 000 voorkeurstemmen het Vlaams Parlement in te duiken. In het debacle van 1999 kon hij niet vermijden dat de partij in Antwerpen naar een schamele 12% zakte, met een persoonlijk verlies van 14 000 "bolletjes". Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2000 haalde hij 2 000 stemmen en werd hij in het college geposteerd.

Van Wallendael overleefde de VISA-crisis, hij had namelijk, zoals de meeste schepenen, niets gedaan. Zelfs het VB vond het niet de moeite om de man aan te vallen, "want ga zaa nog ne goeie, gaa". Van perceptie gesproken... Bij de federale verkiezingen haalde hij nog 24 000 stemmen op de Senaatslijst. In 2004 waren het er -als lijstduwer bij de opvolgers voor het Vlaams Parlement- nog 6 000.

Over dat andere droevige afscheid, van Norbert De Batselier (toch wel de vader van het Mestactieplan), zullen we het later nog hebben.