vrijdag, september 28, 2012

Samen blogt !

 
De Samen-website bevat ook een blogmodule, die vanaf vandaag actief is. Onze burgemeester, Kathleen Hutsebaut, geeft alvast de aftrap met een inspirerend filmpje. Voor meer, klik hier.

Huisbezoekenseizoen


Gisteren ging de Samen-brigade de straat op voor de eerste ronde huisbezoeken. Startplaats was Zingem-centrum. Algemeen kregen we veel positieve reacties: de mensen zien dat er gewerkt is (cf. ons programma).

dinsdag, september 25, 2012

Eerste steenlegging sociaal woonproject "De Braemt" (Ouwegem)

Vlakbij de deur, tussen de Oost Beertegemstraat en de Ouwegemsesteenweg, wordt gebouwd aan een sociaal woonproject, dat we al begin deze legislatuur beslisten te realiseren met de Sociale Huisvestingsmaatschappij Vlaamse Ardennen. Het OCMW gaf de gronden in opstal in 2007. Toen begon het lange wachten... tot nu.14 sociale huurwoningen worden gerealiseerd. Hoog nodig voor wie op de reguliere markt niets vindt. We voorzien bovendien specifiek plaats voor personen met een fysieke beperking.

Sociale woningen en een goede "mix" in de woonvormen in de gemeente zijn een belangrijke prioriteit voor de Vlaamse Regering, en uiteraard ook voor Samen. Ondanks het lange wachten (vijf en half jaar...), zijn we opgelucht dat we eindelijk van start zijn gegaan. Meer informatie hier.

Grotere kaart weergeven

Website samengelukkig.be online


De website van Samen staat sinds kort online op www.samengelukkig.be. Allen daarheen !

Opening AV Verenigde Naties

Interview met Olivier Corten (ULB), een van de meest vooraanstaande internationalisten van dit koninkrijk, op de RTBf, over de openingszitting van de Algemene Vergadering van de VN. Traditioneel een moment voor staatshoofden of regeringsleiders om een groot discours te houden (zie bijvoorbeeld dat van Hollande, of onze premier). Het orgaan geeft elke staat één stem en reflecteert dus perfect de gelijkheid tussen soevereine staten. Omgekeerd zijn de bevoegdheden veel minder ingrijpend dan die van de Veiligheidsraad. Corten overloopt met Bertrand Henne de belangrijkste uitstaande internationale dossiers (Mali, Syrië...). Zie link hier.

maandag, september 24, 2012

ARTIKEL: "Dertig jaar vrede, driehonderd jaar later: De Zuidelijke Nederlanden, Frankrijk en Europa in de Vrede van Utrecht (1713) - Trente années de paix, trois cents ans plus tard: l'Europe, la France, les Pays-Bas méridionaux et la paix d'Utrecht (1713)". De Franse Nederlanden-Les Pays-Bas français. XXXVII (2012), pp. 32-53. (ISSN 0251-2408)

(bron afbeelding: Ons Erfdeel)


Ik schreef een historische bijdrage voor een breder publiek over de Vrede van Utrecht, die volgend jaar uitgebreid wordt herdacht naar aanleiding van haar driehonderdste verjaardag. Zowel vanuit het perspectief van mijn eerder verschenen boek Op Zoek naar Glorie in Vlaanderen. De Zonnekoning en de Spaanse Successie (1707-1708), als mijn lopende doctoraatsonderzoek over het internationaal recht van de "trente heureuses" (1713-1740), is de Vrede hét scharnierpunt bij uitstek.

De Nederlandse bijdrage ("Dertig jaar vrede, driehonderd jaar later : de Zuidelijke Nederlanden, Frankrijk en Europa in de Vrede van Utrecht (1713)"), rijkelijk geïllustreerd, en Franse samenvatting vind je in het jaarboek De Franse Nederlanden - Les Pays-Bas Français (pp. 20-41).

De folder van de publicatie vindt u hier.

Kandidatenboek Samen




 Vandaag ten laatste vallen de kandidatenboeken met de 19 Samen-ploegleden in alle bussen van Zingem. We brengen die zelf rond, dus het kan wel wat verschillen van straat tot straat. Voor wie desondanks toch geen fysiek exemplaar kan bemachtigen, volgt hieronder mijn deeltje van de folder:

Beste inwoner van Huise, Ouwegem, of Zingem,

Ik ben Frederik Dhondt, 27 jaar, en voor de tweede keer kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen voor Samen. Dankzij uw grote steun zes jaar geleden, heb ik een bijzonder boeiend mandaat als OCMW-raadslid kunnen uitoefenen. Je vindt me in onze gemeente meestal ergens in een vergadering, of op de fiets, tussen mijn werk als onderzoeker aan de UGent door.   

Op de herdenking van 300 jaar Slag bij Oudenaarde

Politiek heeft me altijd al gefascineerd: hoe mensen samen hun lot kunnen bepalen, hoe macht wordt uitgeoefend en hoe je tot een rechtvaardige samenleving komt door ze in te perken waar nodig. Politiek is de kunst van het mogelijke, maar we ze bedrijft, droomt wel best van het onmogelijke. Politiek is ratio, beheren, en emo, overtuigen en gedreven blijven.  Politiek is de botsing van grote, meeslepende, woorden, maar ook de subtiele kracht van een compromis. 
 
Eigenlijk draait ook mijn huidige job als onderzoeker daarrond: ik bestudeer de Europese diplomatie, driehonderd jaar geleden en vandaag, en kijk naar de manier waarop het recht ten dienste wordt gesteld van de politiek om compromissen te sluiten.  Onze streek heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van mijn huidige onderzoek. Het prachtige landschap rond Huise was 300 jaar geleden het theater voor een van de grootste veldslagen uit de Europese geschiedenis: de slag bij Oudenaarde (11 juli 1708), waar 170.000 soldaten uit alle windrichtingen in actie kwamen. Dit jaar publiceerde ik een boek over de samenhang tussen oorlog, diplomatie en politiek in deze uiterst boeiende periode (Op Zoek naar Glorie in Vlaanderen. De Zonnekoning en de Spaanse Successie, 1707-1708). Net zoals vandaag, werd toen ook in het buitenland mee bepaald wat er hier gebeurde. Net als vandaag, was het toen waanzin geweest om je als Vlaming op te sluiten in je eigen hok. 

Mijn studies (rechten, geschiedenis en internationale betrekkingen) in Gent en Parijs hebben altijd rond politiek gedraaid: de regels, het verleden en de contacten tussen verschillende systemen. Ik heb die kennis ook (bescheiden) in praktijk gebracht, als studentenvertegenwoordiger aan de UGent, bij animo, de jongerenbeweging van sp.a, en in het parlement van de Cité Internationale Universitaire de Paris, een campus van 5000 internationale studenten. Toen ik in 2006 de kans kreeg om, op vraag van oud-burgemeester Jean Pierre Cnudde, in onze eigen gemeente mee te stappen in het verhaal van Samen, heb ik niet geaarzeld. Mijn overgrootvader, Remi Dhondt, had een café in Huise (“Het Gemeentenhuis”, waar nu het gemeentecomplex staat), mijn grootvader, Jozef Dhondt, was er onderwijzer, mijn vader, wijlen dr. Luc Dhondt, heeft er als historicus met plezier en passie over geschreven. 

 Op een sp.a-activiteit, met gastspreker Bruno Tuybens

De afgelopen zes jaar (hoe lang dat ook klinkt, want de tijd is gewoon voorbij gevlogen) zetelde ik in de OCMW-raad, de laatste drie jaar als vervangend voorzitter. Een bijzonder boeiende en leerrijke ervaring. De gemiddelde Zingemnaar komt, in een redelijk welstellende gemeente, niet in aanraking met het OCMW. Op de Universiteit had ik geleerd dat het OCMW het laatste stationnetje is voor wie niet meer in de normale sociale zekerheid terecht kan. Een eenzijdig en administratief verhaal van inkomensmaatstaven, aanvragen en uitkeringen.

            De werkelijkheid is natuurlijk anders. Het OCMW is meer dan een loket en biedt bijzonder veel diensten aan (poetsdienst, schuldbemiddeling en budgetbeheer, kinderopvang, opvang van asielzoekers). De laatste zes jaar zijn er trouwens alleen maar bijgekomen ! Op 1 september ons nieuwe IBO (initiatief voor buitenschoolse kinderopvang), dankzij Vlaamse subsidies voor onze zorgregio, waar we tijdig op intekenden. In 2007 al de strijkwinkel, een handige en snelle service waar veel mensen graag gebruik van maken.            
 
De raad behandelt individuele dossiers. Dat wil zeggen dat concrete gevallen uitgebreid aan bod komen, en je zo inzicht krijgt in de manieren waarop mensen, soms buiten hun wil, in grote problemen raken. Bijzonder boeiend. In plaats van de statistieken op het nieuws zie je de concrete verhalen en komt veel dorre materie tot leven. In ons land is steun absoluut niet royaal: met een leefloon van 755 euro (de meest gekende uitkering) is het -niet alleen in de stad- bijzonder moeilijk rondkomen. Eens huur en verwarming betaald zijn, blijft er niet veel meer over. Een instelling als het OCMW is er om mensen een minimale, essentiële waardigheid te garanderen, en hen uitzicht te geven op beterschap, door hen naar werk te leiden.


            De ongeveer zeventig zittingen die ik heb bijgewoond waren ook een oefening in menselijke relaties: overleg met onze fractie, met de voorzitter en met de administratie leerde hoe politiek in de praktijk werkt. Hoe je een akkoord sluit, hoe een realisatie geboren wordt in een idee en van voorstel, over beslissing, uitvoering en inhuldiging van papier tot baksteen en glas wordt. De OCMW-raad wordt als instelling door politici soms afgeschilderd als een klasje gebuisden van de gemeenteraad, waar niet echt grote problemen aan bod komen en de budgetten eerder beperkt zijn. Ik zou zeggen, gelukkig maar, dat het OCMW kleiner is dan de gemeente ! Anders hadden we veel meer sociale miserie gehad. Dat er minder geld omgaat, wil echter niet zeggen dat de dossiers eenvoudiger zijn. Integendeel: net doordat de raad zich bezighoudt met heel concrete, individuele gevallen, in het oerwoud van onze sociale zekerheids- en bijstandswetgeving, vereist het veel meer aandacht en inspanning om alles goed mee te volgen. Onze beslissingen hebben ook veel meer rechtstreekse impact: dringende steun voor wie geen huisbrandolie meer kan kopen, of eten voor de kinderen, is van het meest ingrijpende dat je je kan inbeelden ! Het was dan ook een voorrecht om elke eerste maandag van de maand, samen met de andere leden van de Samen-fractie (Carine, René, Mireille, Stephanie, Trui, Katrien en Dirk) en de burgemeesters na te denken over concrete oplossingen voor mensen met soms echt schrijnende problemen.

            Ik heb mijn mandaat af en toe uitgeoefend vanuit het buitenland, toen ik in Parijs studeerde (2007-2008, 2008-2009) of voor langere tijd onderzoek verricht heb in Londen, Frankfurt en weer Parijs. Ik ben dan ook bijzonder dankbaar dat ik die drukke activiteiten kon blijven combineren met een mandaat in de eigen gemeente, en zo een eigen steentje bijdragen tot het werk van Samen. Ook al omdat het OCMW je met beide voeten op de grond houdt en ervoor zorgt dat je niet vervreemdt. Met uw steun in het stemhokje zou ik dat graag herhalen.

Frederik Dhondt
°29/11/1984
Oost Beertegemstraat 12
T: 09/384 48 69
E:
Frederik.Dhondt@UGent.be
Blog:
http://herakleitosonmondays.blogspot.com

zondag, september 23, 2012

Samenwerken kan werken...

Vandaag een druilerige bordjeszet-tocht in alle uithoeken van Zingem, die slechts schijnbaar kil was. Samen met de collega-kandidaten Mireille De Vos (OCMW-voorzitter, 15) en Roland Goedhuys (meer dan actief gepensioneerd politieman, 14) bundelden we de krachten, om onze individuele bordjes in bosjes van drie te droppen op de voornaamste uitstalplaatsen. Gezellig en efficiënt tegelijk. 







zaterdag, september 22, 2012

Sing for the Climate

Ook in Zingem werd er gezongen voor het klimaat (actie van Nic Balthazar, opgepikt door het plaatselijke Wereldfront), op de tonen van het bijzonder socialistische Bella Ciao (dat me deed denken aan de ECOSY-kampen in Figuera da Foz en Carpentras...). Een bont gezelschap aan Zingemnaren zette de kelen open voor de planeet.









Een school die gezien mag worden !

Vandaag was ik getuige van de plechtige inhuldiging van een langlopend Samen-project in Zingem: de vernieuwing van de Gemeentelijke Basisschool De Bosrank. Een werf van 4 jaar en van 4 miljoen euro (waarvan 70% gesubsidieerd). Het resultaat is ronduit fantastisch: slaapklasje, snoezelruimte, digitale borden in alle klassen van de lagere school, ergonomische meubelen...  Voor een verslag, klik hier.