maandag, maart 25, 2013

Zetelverdeling peiling Ipsos/Le Soir/De Morgen



Op zich allemaal niet revolutionair (de verschillen liggen binnen de foutenmarge van 3 procent t.o.v. de peiling van La Libre Belgique/Dedicated Research vorige maand).

CD&V ligt wat hoger (2 zetels meer).
sp.a ligt wat lager (2 zetels minder).
openVLD wat hoger (1 zetel meer).
groen ongeveer gelijk
het VB wat hoger (2 zetels meer)
N-VA wat lager (3 zetels minder)

Zou dit te maken hebben met een subjectieve inschatting door de peilers ? Je krijgt zo het gevoel dat beide peilingen met dezelfde ruwe data gewerkt hebben, maar telkens de wind een beetje anders zat bij het nattevinger-gedeelte. In elk geval lijkt het nog steeds een uitputtingsslag tussen N-VA en de regering-Di Rupo, die wacht tot wanneer de oppositie haar momentum verliest en de realisaties van de meerderheid ingang vinden bij de bevolking. Er lijkt voorlopig geen spoor van PVDA/PTB-alternatieven ter linkerzijde. Uiteraard met de nodige voorzichtigheid: als de 3% van de PTB in Wallonië sterk geconcentreerd zijn in het Luikse, bijvoorbeeld, kan dit de PS een zetel kosten. Idem voor Antwerpen.

I. Zetelverdeling Kamer
A. Nederlandstaligen
Groen 7 (+2) (Limburg < kartel; Oost-Vlaanderen)
sp.a 12 (-1) (West-Vlaanderen)
CD&V 15 (-2) (Limburg, Vlaams-Brabant)
N-VA 35 (+7) (West-Vlaanderen, +2 Oost-Vlaanderen, +2 Antwerpen, +2 Vlaams-Brabant)
openVLD 10 (-3) (Oost-Vlaanderen, Antwerpen, Vlaams-Brabant)
LDD 1 (=)
VB 7 (-5) (Vlaams-Brabant, Limburg, Antwerpen, -2 Oost-Vlaanderen)

B. Franstaligen
Ecolo 8 (=)
PS 24 (-2) (deze peiling is eigenlijk beter voor de PS dan die van de Libre, hoewel Le Soir vandaag titelt dat de MR de PS -licht- voorbij steekt in Brussel)
cdh 9 (=)
MR 20 (+1 Henegouwen, +1 Waals-Brabant, +3 Brussel, als je de 3 FDF-zetels van vorige keer in mindering brengt)
FDF 2 (-1 of +2, naargelang je het kartel van vorige keer bekijkt)

C. Meerderheden Federaal
Olijfboom: 75/75 (geen meerderheid)
Rooms-Rood: 60/90 (geen meerderheid)
Paars-Groen: 81/59 (meerderheid, PS/sp.a sterkste familie, PS sterkste fractie)
Tripartite: 90/60 (meerderheid, PS/sp.a sterkste familie, PS sterkste fractie)
Rooms-Blauw: 54 (geen meerderheid)
Rooms-Blauw-Geel: 89/61 (meerderheid, N-VA sterkste fractie)

II. Zetelverdeling Vlaams Parlement
Een meerderheid van de V-partijen ligt hier minder binnen bereik dan bij eerdere peilingen.


A. Fracties
groen 9 (+2: Limburg < kartel; Vlaams-Brabant)
sp.a 17 (-2) (Antwerpen, Vlaams-Brabant)
CD&V 22 (-9) (West-Vlaanderen; 2 Oost-Vlaanderen; 3 Antwerpen; 2 Limburg; Vlaams-Brabant)
N-VA 47 (+31) (+3 Brussel, +5 Vlaams-Brabant; +4 Limburg; + 7 Antwerpen; + 7 Oost-Vlaanderen; + 5 West-Vlaanderen)
openVLD 15 (-6) (-2 Oost-Vlaanderen; -1 Antwerpen; -1 Limburg; -1 Vlaams-Brabant; -1 Brussel)
LDD 1 (-7) (overal weg, behalve West-Vlaanderen)
VB 12 (-9) (-2 West-Vlaanderen; -1 Oost-Vlaanderen; -2 Antwerpen; -1 Limburg; -2 Vlaams-Brabant; -1 Brussel)
UF 1 (=) (hypothetisch, moeilijk te peilen)

V-partijen samen: 47 + 1 + 12 = 60/124 = geen meerderheid

B. Meerderheden
Olijfboom: 48/76: geen meerderheid
Rooms-rood: 39/85: geen meerderheid
Tripartite: 54/70: geen meerderheid
Rooms-blauw: 37/87: geen meerderheid
Geel-rooms-blauw: 84/40: meerderheid

III. Zetelverdeling Brussels Parlement



A. Franstaligen
Ecolo 12 (-4)
PS 21 (=)
cdH 10 (=)
FDF 8 (-3)
MR 21 (+7)

B. Nederlandstaligen
groen 1 (-1)
sp.a 3 (-1)
CD&V 3 (=)
N-VA 6 (+5)
openVLD 4 (=)
VB 0 (-3)

C. Meerderheden
In Brussel moet er in beide taalgroepen een meerderheid zijn om te kunnen besturen.  Nagenoeg alles kan.

IV. Zetelverdeling Waals Parlement
Is iets ingewikkelder < men werkt met kleinere kieskringen. Desondanks kan er op provinciaal niveau verdeeld worden (cf. apparentering verstoort proportionaliteit binnen een provincie niet). Dit houdt -opnieuw- geen rekening met een eventuele doorbraak van de PTB (die op ongeveer 3% gepeild wordt voor heel Wallonië; als deze score gelijk verdeeld is, raakt de PTB nergens in het parlement).


A. Fracties
Ecolo 10 (-4)
PS 32 (+3)
cdH 13 (=)
MR 20 (+1)

De verschuivingen zijn, met andere woorden, klein. Herinner de hype in 2009 rond Ecolo, vandaar ook de relatieve terugval van de groenen. Ondanks de verrassing dat de PS nog de grootste was toen, haalde de partij toen geen echt briljante score, vandaar de vooruitgang ten opzichte van het peilingsresultaat, dat evenwel nog onder de score van de federale verkiezingen van 2010 ligt (toen de PS ongeveer 38% haalde). 

B. Meerderheden
Rood-groen: meerderheid 42/33
Olijfboom: meerderheid 55/20
Tripartite: meerderheid 65/10
Oranje-blauw: geen meerderheid 32/43
Paars: meerderheid 42/35
Paars-groen: meerderheid 64/13
Oranje-blauw-groen: meerderheid 45/32

Met andere woorden: in Wallonië moet iedereen tegen de PS een coalitie vormen, zoniet is de partij incontournable.

vrijdag, maart 22, 2013

L'art de se faire remarquer: de diplomatie van de Golfstaat Qatar (Les Enjeux Internationaux)

(bron afbeelding: quizz.biz.)

Een doorgaans discrete Golfstaat doet er alles aan om op te vallen op het wereldtoneel: op een paar jaar tijd heeft Qatar zich flink in de kijker gewerkt, niet in het minst in Frankrijk. Paris Saint-Germain, tot dan toe eerder zieltogende voetbalclub, werd opgekocht en getransformeerd tot een sterrenploeg met Zlatan en Beckham. De uittredende Franse president zou gelobbyd hebben voor de emir en daar nu -na afloop- financieel voor beloond worden. Zelfs in de banlieues (waar tot voordien enkel de Amerikaanse ambassade zich gewaagd had) investeert de oliestaat. "Le Prince du Qatar" en de Braziliaanse PSG-manager Leonardo zijn zelfs vaste poppetjes in Les Guignols de l'Info geworden. In de Assemblée Nationale maken politici van alle strekkingen zich zorgen over het zonder twijfel niet puur altruïstisch geïnvesteerde oliemanna.


Leonardo et le prince du Qatar aux Guignols - Video

Buiten Frankrijk kent iedereen Al-Jazeera, de Arabische variant op CNN, en bood Qatar aan om te bemiddelen in internationale conflicten van het Midden-Oosten tot Centraal-Azië. Les Enjeux Internationaux wijdden dan ook vanochtend terecht een interessante uitzending aan het onderwerp met een Franse specialiste, besloten met de boutade "de Emir zou het liefst Saint-Germain zien verdwijnen uit de naam PSG. Zo kan hij aan de hele wereld tonen dat hij Parijs heeft opgekocht." Agnès Levallois ziet in het interview de opgang van Qatar vooral als een gevolg van het tanende aanzien van een verdeeld Saoedi-Arabië en wijst op de regionaal gekleurde berichtgeving van Al-Jazeera (veel over Syrië, niets over de opstanden in Bahrein).

Zie ook de passage van Christian Chesnot, auteur van een boek over de Qatarese diplomatie "du chéquier" (van het chequeboekje), op Le Grand Journal, en verklaart dat Qatar in de eerste jaren van Sarkozy's presidentschap 400 miljoen euro heeft betaald om gijzelaars uit Libië los tr krijgen (Canal+, link hier).

woensdag, maart 13, 2013

Quai d'Orsay

 (afbeelding: Congres van Parijs, 1856; bron: Wikimedia Commons)

Zeer interessante uitzending van Les Lundis de l'Histoire (France Culture) over de Quai d'Orsay, de materiële sedes van de Franse diplomatie, en meer bepaald over de diplomatie van het Tweede Franse Keizerrijk (1849-1871) (cf. onder Louis XIV en Louis XV zitten de bureaux des Affaires Étrangères in Versailles). Een hoop gebeurtenissen passeren de revue: de conferentie van Parijs (1856), die een einde maakte aan de Krimoorlog en het Ottomaanse Riji 'opnam' in het Concert van Europa, de opkomst van Pruisen onder Bismarck, de interventie in Syrië, die in Mexico, de Italiaanse eenmaking... Philippe Levillain ontvangt drie eminente specialisten van de negentiende eeuw, onder wie ambassadeur-historicus Jacques-Alain de Sédouy.
Link naar de podcast hier.

maandag, maart 11, 2013

Rockoxhuis


DSCN9640
Originally uploaded by Frederik Dhondt
Gisteren stak ik de grens van ons dierbare graafschap over, om de schilderijen van het MSK Antwerpen in het Rockoxhuis te bekijken. Zoals de weergegeven afbeelding illustreert, probeerde men er een 17de-eeuws schilderijenkabinet te evoceren, door de zalen van de stadswoning van de 17de-eeuwse Antwerpse burgemeester druk en intiem te behangen met werken die in een klassiek 19de-eeuws tentoonstellingspand rationeel en los zouden worden geëxposeerd. Zo zijn er nog positieve kanten aan werkzaamheden in musea (cf. de digitale collectie van het Amsterdamse Rijksmuseum, een opportuniteit gegroeid uit een praktisch probleem). (zie flickr)

woensdag, maart 06, 2013

Heden en verleden in de buitenlandpolitiek van Jacques Chirac (1995-2007)

(Jacques Chirac en George W. Bush in 2005; bron afbeelding: Wikimedia Commons)
 
Interessante Enjeux internationaux vanochtend, met Prof. em. Maurice Vaïsse (mijn masterproefpromotor in Sciences Po een paar jaar terug). Hij bracht onlangs een collectief werk uit over wel heel recente geschiedenis: de buitenlandpolitiek van Jacques Chirac, die amper zes jaar geleden nog in het Élysée zat. Deels op gedeclasseerde documenten (waarvoor onderzoekers persoonlijk aan de fameuze dérogation bij de gevreesde Archives Nationales zijn geraakt) wordt het recente verleden in perspectief geplaatst. Een paar voorbeelden:
  • Continuïteit (door de neo-gaullist Chirac zelf beklemtoond) met het buitenlandbeleid van de Gaulle (waarvan Vaïsse de grote specialist is) ? In werkelijkheid stuurde Chirac zelf al aan op de reïntegratie in de commandostructuur van de NAVO (iets wat Sarkozy uiteindelijk heeft doorgevoerd; zie daarover de vlammende "open brief aan Hubert Védrine" van Régis Debray in Le Monde Diplomatique van de maand maart, pp. 1 en 6-7)
  • Uitwerking van de regels voor de euro (uitdieping), eigenlijk een project van Mitterrand, uitvoering van de grote uitbreiding van de EU naar het Oosten (2004, 2007), ondanks initiële Franse terughoudendheid
  • De Europese Grondwet (2005): breuk met de Franse bevolking in het referendum (zowel uitdiepen als uitbreiden waren een brug te ver), die ook vandaag de debatten in Frankrijk nog bepaalt
  • Herintegratie van Rusland in het "Concert international": Franse steun voor opname in de G8, WTO...
  • Irak: vers onderzoek uitgevoerd door Pierre Melandri toont aan dat Frankrijk eigenlijk niet over de middelen beschikte om consequent te zijn in zijn verzet tegen de Amerikanen; Chirac was vrij snel verplicht om de betrekkingen te herstellen (zie alweer het artikel van Régis Debray in Le Monde Diplomatique p. 7, waar hij verwijst naar de interventies van de socialisten Moscovici en Rocard op de Amerikaanse ambassade in Parijs)
De uitzending (een dikke tien minuten) kan hier herbeluisterd worden.

dinsdag, maart 05, 2013

Rechtshistorische courant, maart 2013

De collega's Debaenst, Vandenbogaerde en Vankeersbilck werkten een nieuwe Rechtshistorische Courant af. Blikvanger is zonder meer het droevige nieuws van het overlijden van prof. em. dr. h.c. mult. Robert Feenstra (Leiden), een monument van de rechtsgeschiedenis in Nederland en ver daarbuiten.

Meer informatie op de site van het Instituut voor Rechtsgeschiedenis.