Nieuwe OCMW-voorzitter Mireille De Vos, nieuw OCMW-raadslid Stephanie De Ruyck

Een wissel in het Zingemse OCMW: voorzitter René Knops neemt om medische redenen ontslag na 2,5 jaar mandaat en bijna 10 jaar trouwe dienst als raadslid. Meer hierover op de sp.a Zingem-site.

Vlaamse middeleeuwse geschiedenis met Jacques Le Goff

 

Twee uitzendingen van 'les lundis de l'histoire' (France Culture) die interessant kunnen zijn, over highlights uit de geschiedenis van het graafschap Vlaanderen, gepresenteerd door sterhistoricus Jacques Le Goff:
- over de guldensporenslag (7 mei, naar een recent boek)
- over de moord op Karel de Goede en Galbert van Brugge (12 maart, idem; zie ook hier)

Briljant politiek beest steekt geld in de zakken

Bijzonder interessante uitzending van Concordance des temps (podcast) over Talleyrand, de onverslijtbare diplomaat van revolutie, keizerrijk en monarchie. Zijn biograaf Emmanuel de Waresquiel overloopt met Jean-Noël Jeanneney de leukste citaten en diplomatieke wapenfeiten van de meesteronderhandelaar van het Directoire, Napoleon, of Lodewijk XVIIII op het congres van Wenen, die nog in 1830 een belangrijk aandeel had in de Belgische onafhankelijkheid (Talleyrand was mordicus tegen interventie, wat onze revolutie gered heeft).

Wat minder bekend is: Talleyrand (uitgetreden clericus) had niet alleen een tumultueus liefdesleven, maar ook een grote honger naar geld (opnieuw gelijkenissen met het politieke genie in mijn eigen onderzoek, kardinaal Dubois). Financiën was volgens de Waresquiel nog meer 'zijn ding' dan buitenlandse betrekkingen. De minister nam zonder verpinken geld aan van vreemde mogendheden of ondernemers en ritselde erop los...

Hoe dan ook blijven 's mans citaten bijzonder bruikbaar om een tekst mee op te frissen ("Si cela va sans dire, cela ira encore mieux en le disant."; "Agiter le peuple avant de s'en servir, sage maxime."; "Le meilleur moyen de renverser un gouvernement, c'est d'en faire partie."; "On peut violer les lois sans qu'elles crient."...).

Parijs: 'drie swing states' naar Hollande

(bron: libération.fr)

Altijd boeiende kaart: de electorale geografie van Parijs-stad (20 arrondissementen). De clichés worden bevestigd: traditioneel rechts blijft traditioneel rechts, links ook. Maar: de swing states op de Parijse electorale kaart (IV/V/XIV/IX) staan dit keer duidelijk in het PS-kamp. Parijs komt meteen voor het eerst in het rood voor de presidentsverkiezingen.

Rechts:
-XVIe (rijke oude dametjes, OESO): Sarko 64,85%, Hollande 14%
-VIIIe (wijk van het Élysée, ambassades): Sarko 58,28%, Hollande 17%
-VIIe (Rachida Dati, Champ de Mars, Parlement, Matignon): Sarko 58,18%, Hollande 18%

Het Ve (fief van Jean Tiberi, opvolger van Chirac als burgemeester van Parijs, betrokken in diverse schandalen) is naar links gekanteld. Sarko had er met 33% nog de eerste plaats in 2007, nu is dat Hollande met 35%. Ook het IVe (Marais/Hôtel de Ville) ging over (34% Sarko in 2007 <=> nu 35% Hollande).

Links:
-XXe (populair): Hollande 43%, Sarko 19%
-XVIIIe (populair, Montmartre): Hollande 43%, Sarko 18%
-IXe: Hollande 42%, Sarko 20% (<=> in 2007 stond Sarko hier nog op 1, met 35%)
-XIe (Bastille): Hollande 42%, Sarko 22%
-XIXe (populair): Hollande 41%, Sarko 22%
-XIIIe (BnF): Hollande 40%, Sarko 22%
-IIIe (Marais): Hollande 40%, Sarko 28%

Le Pen doet het slecht in Parijs, overigens.

Uitslagen

 (bron: Le Figaro)

1.

Wat een sfeerbederver, de uitslag van Marine Le Pen gisteren. Moeilijk voor te stellen dat de anti-vreemdelingenpolitiek van de afgelopen vijf jaar (circulaires die buitenlandse studenten verbieden in Frankrijk te werken, massale uitwijzingen, constante uithalen naar vreemdelingen, ministers die veroordeeld worden voor racistische beledigingen) nog niet radicaal genoeg zijn voor 17,9% van het electoraat....

Sarkozy haalt uiteindelijk ook nog veel stemmen (27,18%), anderhalve procent onder de (bijzonder goede) uitslag van Hollande (28,63% = drie procent beter dan Ségolène Royal in 2007, vijf procent beter dan Jospin in 1995, 12 procent beter dan in 2002). Uiteindelijk verliest Sarkozy niet zo veel tegenover 2007 (4%) en haalt vooral Hollande een zeer mooie uitslag, in de categorie van Mitterrand.

Ik hoopte dat Bayrou (9,1%) overbodig zou worden. Wie zegt links noch rechts te zijn, is uiteindelijk toch altijd rechts, wat ook in 2007 duidelijk was. De kans is zeer groot dat Bayrou volgende week na het debat zich achter Sarko schaart, al was het maar om goed geplaatst te zijn bij een eventuele splitsing van de UMP tussen 'la droite populaire' (dicht bij het FN) en beschaafd rechts in de gaullistische traditie.

2.

 

Le Figaro brengt een interessant kaartje met de departementen die gekanteld zijn (eerste plaats):
- de PS wint er 35 bij ten opzichte van 2007 (o.a. Parijs voor de eerste keer, de Nord en de Pas-de-Calais werden heroverd; Royal hield in 2007 enkel het Zuid-Westen en Bretagne over, waar men traditioneel links stemt)

- de UMP wint niets
- het FN wint de Gers in het Zuid-Oosten, traditioneel een nogal "zwarte" regio

Frankrijk ziet dus er een stuk roder uit dan in 2007. 

3.

De uitgangspositie van Hollande blijft sterk, ook al had ik dus liever Mélenchon (11,11%) en Joly (2,3%) wat hoger gezien. De sterk gecompliceerde uitslag kan vertaald worden in een tweede-ronde uitslag via de Fondapol-simulator, die toelaat om het electoraat van de eerste ronde te herverdelen (links/rechts/onthouding). 

Bij een toepassing van de simulator op de uitslag van gisteren kom ik zowaar op... 50/50 tussen Hollande en Sarkozy:

- de kiezers van Arthaud (0,56%), Poutou (1,1%), Joly (2,3%) en Mélenchon (11,1%) gaan aan 90% voor Hollande, 10% blijft thuis

- de Cheminade-kiezers verhuizen terug naar de planeet Mars

- Nicolas Dupont-Aignan (1,8%) en Le Pen (17,9%) gaan aan 60% naar Sarkozy, de rest blijft thuis (30%) of gaat (10%) naar Hollande (Het FN-electoraat zal grotendeels naar Sarkozy gaan, maar een aanzienlijk deel (30% volgens exit-polls gisteren) zal thuisblijven)

- Bayrou splitst in het voordeel van Sarkozy (60%), 20% blijft thuis en evenveel gaat voor Hollande

De peilingen gisteravond gaven 54/46 voor Hollande aan. Wat zou betekenen dat ook (extreem-)rechtse kiezers voor hem willen stemmen, uit afkeer voor Sarko.

'Exit-poll'

Nu de officiële campagne beëindigd is, wordt er nog wat nagepraat in de Franse media over de publicatie van de verkiezingsuitslag zondag. In Frankrijk gelden strikte regels. Zo mag er vandaag en morgen geen campagne gevoerd worden en staan strenge boetes (boven de 100 000 euro) op het bekendmakingen van schattingen voor acht uur.

Reden ? Heel eenvoudig: in de steden blijven de stembureau's open tot dat moment. Enkel in de plattelandsdistricten zijn ze dicht om zes uur of half zeven. Het zoals het bij ons verboden is om indicaties over de uitslag te verspreiden voor iedereen gestemd heeft, mag je ook in Frankrijk het stemgedrag niet beïnvloeden op de verkiezingsdag zelf. Vooral in een verkiezing met twee rondes, waar zondag 8 van de 10 kandidaten moeten afvallen, kan strategisch stemgedrag belangrijk zijn. Zo kan je toch nog op Mélenchon of Le Pen stemmen, als je zeker bent dat Hollande of Sarkozy hun doelstellingen behaald hebben. Of omgekeerd: de kandidaat in nood snel-snel redden.

Jean-Michel Apathie, die ik bijzonder apprecieer omwille van zijn ochtendlijke interviews, waarin hij altijd kritisch is, zowel tegenover linkse als rechtse genodigden, stelt zich in dit debat op aan de kant van de Franse wet. Hij vindt dat buitenlandse media die ook zouden moeten respecteren, uit pure courtoisie. 

Om te vermijden dat, zoals in 2007, de RTBf de uitslag al de ether (en het net) ingooit om half zeven, is afgesproken tussen de peilingbureau's dat niets mag worden gecommuniceerd naar buitenstaanders, ook niet informeel, voor acht uur. Hopelijk lukt dat. De bekendmaking met de wegtikkende seconden om acht uur is een televisie-hoogtepunt dat veel pluimen verliest door lekken op voorhand. Het is altijd een mooi spektakel hoe plots de steunpilaren van de belangrijkste kandidaten (die de uitslag natuurlijk al kennen van 18:30) hun eerste strategieën voor de tweede ronde of voor allianties met de overgebleven kandidaten, komen verkopen, wanneer de bom gevallen is.

Nu goed: hoe kan het eigenlijk dat die uitslag al om 18:30 kan vastliggen, terwijl de tientallen miljoenen (papieren!) stembiljetten nog lang niet geteld zijn ? In België duurt het vaak tot een stuk in de nacht voor bijvoorbeeld de uitslag van het kanton Gent binnen is. Apathie legt op zijn blog uit hoe de peilingbureau's werken voor de 'estimations de sortie des urnes' (exit-poll, niet te verwarren met een peiling), die een onberispelijk track record hebben.

'I am not dangerous'

 Interessante lezing van Dominique Moisi (IFRI, een van de meest geconsulteerde Franse experten in de Anglo-Amerikaanse wereld) afgelopen maandag voor Chatham House over de présidentielles. In het publiek onder andere de redacteur van The Economist die eerder Sarko en Hollande in le déjeuner sur l'herbe op de cover zette met de titel "A country in denial - the West's most frivolous election". 

Ik ga akkoord met de analyse: Hollande wint, door persoonlijke, emotionele rejet van Sarkozy bij brede categorieën van de bevolking; eens aan de macht, voert hij een gematigd beleid, met aandacht voor sociale rechtvaardigheid, hoewel de ondertoon (het publiek terwille ?) nogal denigrerend is ten opzichte van de economische oriëntatie van de PS. 

Hollande bracht een tijd terug een bezoekje aan Ed Milliband, en eerder nog aan de financiële wereld. Hij zou er verteld hebben "not dangerous" te zijn. Prompt hernomen door Mélenchon als "votez pour moi, because I am véry dangerous" (helaas laten de lettertekens van dit bericht niet toe om de juiste intonatie en klemtonen weer te geven). 

Moisi herhaalt uitentreure dat Hollande een sociaal-democraat is (wat natuurlijk klopt), om zijn voorgenomen beleid te verdedigen. Frankrijk zou helemaal niet 'in denial' zijn, maar zeer goed beseffen dat er nu enkel offers komen, en dat die maar beter gebeuren onder een rechtvaardig bewind. 'Met deze man geen avonturen'. De fiscale emigratie naar België of Zwitserland zal meevallen. Hollande is eigenlijk Europeser dan Sarkozy. En geniet (in de interpretatie van Moisi) het meeste steun in Engeland, waar de financiers niet zouden kunnen kiezen tussen iemand die onhoudbare beloftes doet (Hollande) en iemand die in het verleden bewezen heeft de zijne toch nooit na te komen (Sarko).

Integraal terug te vinden hier en hier (Q&A achter, met onder andere een vraag van de Belgische ambassadeur in Londen).

Volgtip militaire geschiedenis

Volgtip: de blog 'Skulking in Holes and Corners' van Jamel Ostwald, auteur van een bijzonder interessant boek over Vauban als offensieve belegeraar en spreker op het congres 'Louis XIV Outside/In: Reactions and Responses to the Sun King beyond France', waaraan ik binnen een paar weken deelneem.