woensdag, mei 30, 2007

Charleroi

Een electorale geschiedenis van de provincie West-Vlaanderen

Wat voorafging: percentages
West-Vlaanderen is traditioneel een bolwerk van de christen-democratische partij. Net als in Limburg scheert de CVP er ook na de jaren ’80 steevast hoge toppen. De meeste gemeenten worden met absolute meerderheid bestuurd. Ook in de steden (Kortrijk, Brugge, Ieper) zwaait de oranje partij de plak. Enige uitzondering is Oostende. Vroeger ook een CVP-bastion, maar sinds de komst van Johan Vande Lanotte begin jaren ’90 omgetoverd tot een rode burcht.


De SP was in West-Vlaanderen steevast een waardige tweede. 21% in 1981, 24% in 1984, 27% in 1987. Na het wegvallen van Frank Van Acker nam Vande Lanotte er de draad terug op (23% in 1995 ó 20% in 1991). Na het dipje van 1999 werd er in 2003 bijna 25% gehaald, amper 1 procent verschil met de voorheen almachtige CD&V. Bij de Vlaamse verkiezingen haalden CD&V en N-VA (in 2003 net geen 7%) samen 33%. Niet echt verpletterende winst, maar toch genoeg om de kloof met de socialisten terug uit te diepen tot 13%.


De liberalen schommelen in de jaren ’80 rond de 20%, een uitslag die over de jaren 91-95-99-2003 nagenoeg constant blijft. Bij de Vlaamse verkiezingen gaat er 2% af tot 18,6%. Het verlies van Jean-Marie Dedecker (21.000 voorkeurstemmen) doet daar misschien nog een schepje bovenop.
Het VB bleef in West-Vlaanderen –net als in Limburg- lange tijd hangen onder de 10% (in 1995 haalde men bijvoorbeeld 8%, waar het nationale gemiddelde op 12 lag, ook in 1999 zat de 11% West-Vlaamse stemmen ver onder de nationale 15,5%). Pas in 2004 maakte de lijst van Frank Vanhecke een (zij het gigantische) inhaalbeweging: van 14% in 2003 ging het naar 20%. De zwarte partij is nu nipt derde na de socialisten.
Groen! bleef vooralsnog steken op de scores van het VB. In 1999 flirtte men met de 10%, maar de 3,22% uit 2003 sloeg de dromen aan diggelen. Groen heeft in West-Vlaanderen geen in de kijker lopende “koppen”. Oost-Vlaming Jef Tavernier werd in 2004 van stal gehaald om een zetel in West-Vlaanderen veilig te stellen. 6,73% was het resultaat. sp.a graait dan ook stevig in de groene ideeëntrommel (cf. de overstap van ex-groene mandataris Jan Dhaene naar de rode partij in 2004).
De Volksunie haalde in 1981 nog 16%, maar die uitslag halveerde geleidelijk tot 8,2% in 1999. Geert Bourgeois haalde nog bijna 7% binnen in 2003 (goed voor de enige N-VA-kamerzetel, nu ingenomen door opvolger Patrick De Groote uit Oostkamp). Als het democratisch-rechtse Vlaams-nationalisme nog een overlevingskans heeft, dan is het hier.

Zetelverdeling
In 2003 veranderde er eigenlijk niets. De Socialisten behielden 4 zetels, de CD&V 5, de N-VA 1, de liberalen 4 en het VB 2. Enige pineut was agalev, dat haar enige zetel kwijtspeelde. Toevallig viel dit ook samen met een demografische correctie, die –net als in Oost-Vlaanderen- een zetel schrapte in de provincie.
Naar de huidige verwachtingen verliezen sp.a en openVLD elk een zetel. CD&V en N-VA blijven op 6, VB en Groen! lopen er met eentje weg.

Personen
Yves Leterme, de gedroomde CD&V-kopman (118.000 stemmen in 2004), trekt de Senaatslijst. Door het verbod op dubbele kandidaatstelling (arrest Arbitragehof nr. 73/2003) worden de honneurs waargenomen door het ambitieuze kamerlid Hendrik Bogaert (30.000 stemmen bij de Vlaamse verkiezingen). Hij trekt, voor Nathalie Muylle (schijnt in de Kamer te hebben gezeten voor CD&V), Luc Goutry (ACW-man uit Brugge), Roel Deseyn (jong kamerlid uit Kortrijk), Els De Rammelaere (wie?), Stefaan De Clerck (vorige CD&V-voorzitter, traditioneel een stemmenkanon – 98.000 in 2003) en Hilde Veulemans (schepen Oostende). Geert Bourgeois duwt de lijst en hoop zo op eigen kracht opvolger Patrick De Groote in de Kamer te krijgen. Van een schijnkandidaat gesproken.

In het verleden haalde Stefaan De Clerck in Kortrijk-Roeselare-Tielt de kastanjes uit het vuur (71.000 stemmen in het “rampjaar” 1999, in een kiesomschrijving van 342.000 geldige stemmen = zeer goed). Figuren als Goutry trekken nog steeds stemmen binnen de grenzen van hun oude arrondissement (18.000 in Brugge 1999, 28.000 voor de hele provincie in 2003).

De SP had vroeger Eric Derycke in het Kortrijkse, Renaat Landuyt in Brugge en Vande Lanotte in Oostende. Bij ontstentenis van de laatste, trekt Landuyt de kamerlijst. Het is nooit een electorale hoogvlieger geweest (11.000 stemmen in 1995, 15.000 in 1999). In de schaduw van Vande Lanotte haalde hij plots 44.000 stemmen in 2003, maar in 2003 waren het er goed 8.000 minder. Ook in Brugge zelf is hij niet echt populair: 8.798 stemmen op de provincielijst is niet om over naar huis te schrijven. Vande Lanotte haalde 89.950 stemmen in 2003, evenveel is onmogelijk voor Landuyt, die geen al te briljante legislatuur achter de rug heeft op het “kl***-departement” Mobiliteit.

In Kortrijk vervangt voormalig schepen Philippe De Coene (ook ex-reclameman, geestelijke vader van het idee om poëzie op de stadsvuilzakken aan te brengen) Eric Derycke. Oudgediende Gilbert Bossuyt blijft in de kast (toch altijd goed voor 10.000 stemmen). De West-Vlaamse lijst oogt een beetje problematisch. Om hieraan te verhelpen zijn een aantal Oostendse mandatarissen in positie gebracht: OCMW-voorzitter Franky De Block trok meer dan 11.000 kiezers voor de provincie. Ook gemeenteraadslid Nancy Bourgoignie staat erop. Eeuwig-opvolger-van-Johan-Vande-Lanotte-in-de-Kamer Patrick Lanssens, de burgemeester van Koekelare, staat opnieuw als eerste opvolger gerangschikt (in 2003 was die plaats nog voor Geert Lambert van Spirit, die nu een spurtje heeft getrokken naar de Senaatslijst).

Bij openVLD trekt Staatssecretaris Q wat er nog overschiet van de plaatselijke liberalen. In 2004 stond hij ook al bovenaan (toen nog als volleerd schijnkandidaat, 37.699 stemmen op een lijst in volle neergang). Het kan persoonlijk enkel beter gaan. Van Quickenborne krijgt overal goede rapporten. Hoewel niet mijn type politicus, is hij duidelijk. De laatste tijd komt daar ook weer wat sérieux bij. Waar is de tijd dat hij nog bij Luk Alloo met een natte dweil in de mond en Tanja Dexters (of een andere babe, u neemt het ons wellicht niet kwalijk)… ?

De rest zijn oprapertjes: Pierre Chevalier (12.687 stemmen op zijn hoogtepunt, 12 jaar geleden in Brugge; bij de laatste verkiezingen amper nog 1.000 stemmen; nooit helemaal duidelijk waar hij nu weer precies zit), Karlos Callens (de obligate lijstduwer-burgemeester, 11.400 in 2004), Bart Tommelein (8.106 = all-time high) en Sabien Lahaye-Battheu (schijnt in de Kamer te hebben gezeten deze legislatuur, 15.000).

Grote verrassing bij het VB. Door het verbod op dubbele kandidatuurstelling trekt niét voorzitter Frank Vanhecke de lijst. De honneurs worden waargenomen door een minder bekende vreemdelingenliefhebber: de heer Koen Bultinck (haalde ooit net iets minder dan 7.000 stemmen). Toen Frieda “mijn neefje is een Gothic” Van Themsche besloot met politiek te kappen, werden de mottenballen van eeuwige kandidate mevrouw Agnes Bruyninckx-Vandenhoudt (in 2004 anoniem in het Vlaams Parlement verkozen) weggetoverd.

Groen!-lijsttrekker Wouter Devriendt is een nieuweling (ongeveer 2.000 stemmen in 2004).

maandag, mei 28, 2007

De wraak van de MR

Het zit er goed op in Wallonië.

Feiten:
De Charleroi-vaudeville ("de zwarte kas van de derde leeftijd") leidde deze week tot het ontslag van schepen Demacq. Zaterdag komen Léon Casaert (tweede meeste stemmen op de lijst na de aangehouden burgemeester Van Gompel), Jean-Jacques Viseur en Olivier Chastel aankondigen dat er geen probleem meer is, nu hij ontslag neemt. In hetzelfde journaal van de RTBf wordt gemeld dat mijnheer Demacq, schepen van Onderwijs, wacht tot het einde van het schooljaar voor hij gaat. Op zich is dat een nogal vreemde regeling, maar niemand maakte bezwaar. Een maand is tenslotte niet zoveel.
Vandaag: coup de théâtre: een verontwaardigde Chastel heeft moeite om zich te beheersen als hij aankondigt dat de MR zijn twee schepenen uit de tripartite terugtrekt wegens "deloyaal gedrag" van de PS. Reden: het akkoord voor het ontslag van Demacq was intern onderhandeld met onmiddellijke ingang, terwijl het extern "eenzijdig door de PS" gecommuniceerd werd als ingaande eind juni. Terwijl de PS bij het begin van de legislatuur een akkoord had getekend, waarbij in beschuldiging gestelde schepenen er direct zouden uitgaan.



(de drie partijen van het college voor Van Gompel in voorarrest ging op verdenking van schriftvervalsing)

Interpretatie?
Zijn liberalen echt zo dom en duurt het twee dagen voor ze realiseren dat ze een akkoord getekend hebben dat over iets anders gaat? Of hadden ze echt niets door op zaterdag, tot Didier Reynders en Louis Michel (op campagnebezoek in Charleroi) even passeerden, merkten dat de mensen op de markt (andere onderdanen komt een politicus nu eenmaal niet tegen) redelijk kwaad waren op de PS. Prompt mocht Chastel een vergadering van de lokale MR bijeenroepen en een nummertje opvoeren.

Zoals ik al eerder dacht, mikken de MR-mannen voornamelijk op Luik (15 zetels) en Henegouwen (19, de andere omschrijvingen zijn te klein voor echte shifts in de verdeling). Doelstelling in Luik is groter te worden dan de PS van "zatte" Daerden en Mathot junior. Met Reynders als kopman kan dat nog lukken ook. In 2003 was het nog 6/6. In Henegouwen heeft de PS 10 van de 17 zetels, met ongeveer 40% van de stemmen. De MR is oneindig veel kleiner, maar een verschuiving in stemmen zal ongetwijfeld direct twee of drie rode zetels kosten. Waarom staat Di Rupo niet op de Senaat, denkt u? In de schandalenstroom werd Olivier Chastel (lijsttrekker in Henegouwen) bijna even populair als Jacques Van Gompel bij de gemeenteraadsverkiezingen. Dat de PS-affaires aanslepen tot voor de verkiezingen, is een godsgeschenk voor de man met het "cleane" imago.

Ook in Brussel (22 zetels B-H-V, 12 à 13 franstalig) gaat het niet goed. Een paar "affaires" met vastgoed onder het vorige kabinet-Picqué worden ijverig uitgespit door het gerecht. Meer algemeen plukt de MR, dankzij het FDF, de vruchten van het communautaire klimaat. Onkelinx en Di Rupo mogen nog zo luid roepen dat Leterme gevaarlijk is, ze kunnen het toch nooit halen van Maingain. Blauwe zondag in Wallonië?

De liberalen willen wraak voor wat na 13 juni 2004 gebeurd is: het partijbureau van de PS bonjourde hen nogal sec uit de coalitie in Brussel, de Franse Gemeenschap en Wallonië. Een zeer kwade Louis Michel gaf toen op TV nog te kennen dat dit voor een "minder begripvolle houding" in de federale regering zou zorgen. Dat is er niet echt van gekomen, maar de MR stelt zich nu in elk geval in op het moment van de revanche...

Doe de stemtest...


Eerste test ooit die me niet bij sp.a doet uitkomen. Soit, veel zal het niet veranderen. Ben ik overigens de enige die zich blauw geërgerd heeft aan Geert Lambert gisteravond (o.a. bij de vreselijk slechte uitleg bij beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd, waar sp.a mordicus tegen is, spirit blijkbaar voor is, maar met een uitleg die eerder naar het standpunt van sp.a neigt....) ?

Geheelonthoudersbond PS-mandatarissen dankt Standard

/>

zondag, mei 27, 2007

zaterdag, mei 26, 2007

Een electorale geschiedenis van de provincie Antwerpen


Wat voorafging: percentages

Antwerpen was lange tijd bij uitstek de CVP-provincie. In de jaren ’80 haalden de christen-democraten met gemak 35% in Antwerpen, Mechelen en Turnhout. Zelfs bij de “dreun” van 1981 bleef dat percentage staan. De vroegere “fief” van Leo Tindemans stemt traditioneel oranje. De SP stond dan weer sterk in Antwerpen-stad, lange tijd een echt rode burcht. De macht was op die manier mooi verdeeld tussen de rooms-rode partners. De liberalen hingen zowat rond de 15%, net boven de VU.

Tot Zwarte Zondag. Het Blok springt in de provincie ineens naar 15%. In het arrondissement Antwerpen staat het plots op 21%, nipt voor de CVP en 3% boven de socialisten. Jean-Pierre Van Rossem laat zich (vanuit de gevangenis) overigens verkiezen tot kamerlid in Antwerpen, met maar liefst 27.000 stemmen (Rossem haalt maar liefst 8%). Het arrondissement Turnhout, traditioneel een CVP-bastion met percentages in de 40% (de eenzame socialist Jef Sleeckx niet te na gesproken), wordt in 1995 samengevoegd met Mechelen tot een kieskring van 10 kamerleden.

Het VB zal ook in de Kempen doorbreken, maar pas echt in 2003. In 1995 blijft het bij 13% in M-T, de 16% in 1999 is boven het landelijke gemiddelde maar nog niet verpletterend veel. Bij de laatste kamerverkiezingen werd het plots 25% in Mechelen, 27% in Boom, 22% in Lier, 22% in Mol en 24% over de hele provincie. 2004 bracht nog slechtere uitslagen: in een keer 30% zwarte stemmen.

Hoe evolueren de scores van de traditionele partijen? CD&V houdt min of meer stand op het niveau van 1991: de 25% van toen wordt in 2004 terug gehaald met de N-VA erbij. De sp.a heeft het niveau van 1987 (22%) enkel in 2003 bereikt (21,8%), maar ook 2004 was een eerbaar resultaat (18%). In 1999 was het echt dramatisch gesteld met de SP (12,82% over de provincie, lijsttrekkers Fred Erdman en Jan Peeters). De liberalen klommen gestaag tussen 1995 (15%) en 2003 (22%), maar in 2004 donderde Bart Somers alweer naar 17%. Antwerpen, het is hun ding niet.

Groen! is een buitenbeentje in Antwerpen. De Scheldestad is een historische bakermat voor de ecologisten, die met Mieke Vogels als fietsende rondborstige mascotte vlot 13% haalden over de hele provincie in 1999. In 2003 nam men een diepe duik onder de kiesdrempel (4,5%), maar in 2004 scoorde de vrij onbekende Rudi Daems bijna 8% voor het Vlaams Parlement (met Vogels opnieuw als lijstduwer). Ook Jos Geysels woont overigens in de provincie (maar echt heroïsche resultaten wist hij in Mechelen-Turnhout niet neer te zetten).

Uiteraard mogen ook de recentste gemeenteraadsverkiezingen vermeld worden. In Antwerpen kreeg het VB voor het eerst te maken met een overwinningsnederlaag: bijna 35% van de stemgerechtigde stadsbewoners heeft geen problemen met een racistische partij. Toch was hij voor het eerst sinds lang (1988) niet meer de grootste: bijna 100.000 kiezers liepen naar sp.a-Spirit. Bij de slachtoffers Groen! (herleid tot 4,89%), VLD (10%) en CD&V (11,6%). In Mechelen hield Bart Somers dan weer stand (32% voor een lijst met overgelopen CD&V’ers en Groen!-mensen) tegen het oprukkende VB (28%).

Zetelverdeling 2003

2 VU&ID-zetels uit 1999 en 3 agalev-plaatsen vielen de vorige verkiezingen te verdelen. sp.a-Spirit was de gulzigste: 3 mandatarissen extra vertrokken naar Brussel (6). CD&V bleef constant op 5 (een evenaring van het dieptepunt uit 1999), de VLD won er eentje (6), het VB ook (7 zetels).

Bij de liberalen mogen we ons aan een aderlating verwachten. In Antwerpen lijken ze een vogel voor de kat (al lijkt minder dan 15% wel zeer veel verlies). Minimum twee zetels kwijt (= nog 4 over, misschien worden het er drie). sp.a-Spirit verliest 1 à 2 zetels, afhankelijk van de aantrekkingskracht van Van Broeckhoven (dat zullen er dus wel twee zijn = nog 4 over). Groen! pakt 1 of 2 zetels. CD&V en VB zullen onder elkaar de overschot verdelen. Het kartel wint er 1 à 2, naargelang het VB stabiel blijft of niet en de VLD 1 of 2 zetels kwijtspeelt. In de VRT-peiling zet men CD&V/N-VA op 1 met 7 (+2) zetels, maar dat lijkt ons overdreven. Samengevat kan paars in Antwerpen nog méér verliezen dan elders, door de zwakke lijsten. CD&V en VB moeten eigenlijk gewoon niets doen om daar de vruchten van te plukken.

Personen

Filip Dewinter was in 2004 de koning van de Antwerpse verkiezingen: meer dan 148.000 Antwerpenaren stemden voor hem. CD&V-lijsttrekker Inge Vervotte volgde met 134.000 (ongeveer wat Tindemans op zijn eentje haalde in het arrondissement Antwerpen, maar dat waren andere tijden). Vooral de score van Dewinter is verpletterend: een Dewachter van 342,90. In 2006 haalt hij minder stemmen dan Janssens, maar… eigenlijk gaat hij nog vooruit ten opzichte van de vorige gemeenteraadsverkiezingen: 62.000 Antwerpenaren zeggen “JA!” tegen Filip. Dat zijn er 10.000 minder dan bij Patrick Janssens. Jammer genoeg geldt dit niet voor de parlementsverkiezingen. Zet Dewinter op kop, en hij haalt gegarandeerd meer stemmen binnen over de hele provincie. In 2004 zat er 100.000 stemmen verschil tussen beide heren. Een jaar eerder was Janssens dan weer de betere, maar een niet-onbelangrijk detail is dat Dewinter toen lijstduwer stond en geen trekker (89.000 ó 77.000). In elk geval is Dewinter er dit jaar niet bij (zijn plaats wordt ingenomen door Marijke Dillen, na wat interne verschuivingen door het overlopen van Verstrepen naar LDD).


De rode lijst wordt dit jaar getrokken door Christine Van Broeckhoven. Na haar deprimerende debuut in het debat op TerZake 07 eerder deze week, houdt iedereen wat zijn adem in voor de score. De ondergrens voor Antwerpen had zowat bereikt moeten zijn met Marcel Bartholomeussen (4.339), Fred Erdman (14.500, ondanks partijvoorzitterschap), Lucien Suykens (9.535) en Tuur Van Wallendael (18.000, 1999), maar je weet maar nooit. Onze kustbewoner-partijvoorzitter zou beter niet meer op konijnenjacht trekken in grote arrondissementen.

Andere opgemerkte figuur is Fauzaya Talhaoui. Bij de gemeenteraadsverkiezingen haalde ze zowaar het tweede meeste voorkeurstemmen op de lijst, maar toch werd ze geen schepen. Blijven haar 6.000 kiezers voor de gemeente en 14.000 voor de provincie trouw, dan kan er niets misgaan om naar de Kamer te trekken. Ook Maya Detiège zal wel een mooie uitslag halen. De dochter van “ons Leona” kreeg in 2003 (in de nasleep van de Visa-affaire, waar de mama brutaal opzij gezet werd door Janssens) 23.000 stemmen. Dat moet opnieuw haalbaar zijn.


Caroline Gennez (fractieleider in het Vlaams Parlement) heeft blijkbaar een nieuwe wending gepland in haar reeds rijk gevulde carrière: als eerste opvolger heeft het er veel van weg dat ze graag naar de Kamer zou willen. Het is niet echt een stemmenkanon (3.900 stemmen in Mechelen, 8.600 voor Somers), maar als je eerste opvolger bent, is dat ook geen probleem. Kathleen Van Brempt (28.000 stemmen in 2004) zet haar schouders onder de lijst, samen met Patrick Janssens.

Bij CD&V huldigt men het motto “krassende platen blijven het langst hangen”. Inge Vervotte wordt voor de vierde keer op vier jaar van stal gehaald. Samen met collega Kris “Ministerke” Peeters (voor het eerst uitgespeeld in een provinciale kieskring, 10.000 stemmen voor de provincie in het district Mechelen 2006) moet ze de degelijkheid annex waslijst aan indrukwekkende realisaties van de Vlaamse Regering uitspelen.Goed besturen, en vooral de hele boel splitsen: dat wil Bart De Wever (all-time high: 17.665 stemmen) het liefst van al. In zijn onverdroten strijd voor de Vlaamse ontvoogding wordt hij bijgestaan door Vlaamse beweging-man Jan Jambon, die via opvolging (tiens, welke partij zij ook weer dat al haar kandidaten zouden zetelen?) de Kamer binnenmag om er elke dag een Franstalige tussen de boterham te leggen. Olivier Maingain zal er uren plezier aan beleven.

Ook op de lijst: Servais Verherstraeten (de man die tot in het diepste van zijn ziel beroerd kan worden door verkeerd geplaatste komma’s in wetsartikelen), Mia De Schamphelaere (had ze in de Middeleeuwen geleefd, overklaste ze zo Hildegard van Bingen), Harrie Hendrickx (de “held” die in Schoten nipt Marie-Rose “Helga” Morel van het VB voorbleef) en Cathy Berx (de gebrilde ijverige mus van CD&V, professor mensenrechten aan de UA). Meer van hetzelfde dus, bij de plaatselijke CDU.

openVLD trekt met een van de meest triestige lijsten aller tijden naar de kiezer. Lijsttrekker Bart Somers (45.000 stemmen in 2004 ó meer dan 1 miljoen kiezers in de provincie) is al niet om over naar huis te schrijven, lijstduwer Ludo Van Campenhout mag sinds 8 oktober een kruis trekken over zijn Antwerpse dromen, Yolande Avontroodt schijnt zeer degelijk te zijn als parlementair en zal ongetwijfeld de Schildense kiezer weten te overtuigen (best ever = 13.000 stemmen), nieuwkomer Willem-Frederik Schiltz is een grote onbekende. Martine Taelman en Claude Marinower (de man van de joodse lobby) werden door de pers niet onverdienstelijk bevonden, maar mogen de hoop om terug te keren gewoon opgeven. Noël Slangen heeft als lijstduwers bij de opvolgers gekozen voor het trio Sterckx-Vanderpoorten-Van Mechelen. Boven hen staat Margriet Hermans (onlangs nog voorstander van het castreren van drugsverslaafden). Ex-wielrenner Edwig Van Hooijdonck moet na het vertrek van Dedecker dan weer voor het nodige sportsérieux in de blauwe partij zorgen. Ook VTM-vedette Walter Grootaers (verkrijgbaar voor al uw Vlaamse kermissen) is beschikbaar. Niemand weet precies voor wat, maar ik hoop niet voor een parlementair mandaat. Annick ‘klein en ambetant’ De Ridder staat ook ergens tussen de opvolgers. Luc Beaucourt (23) kan straks met gruwelfoto’s van afgestrafte VLD-kandidaten naar de Vlaamse middelbare scholen trekken.

Nu we toch over liberalen bezig zijn, we vergaten bijna Lijst Dedecker. Overigens onze excuses dat we Martine De Maght en Boudewijn Bouckaert niet besproken hebben in Oost-Vlaanderen. In Antwerpen hebben de “meest sociale en liberale van allemaal”-mensen een parlementslid van het Blok verleid: Jurgen Verstrepen (28.000 stemmen in 2004) trekt een lijst die met spuug en plaktouw aaneen hangt. Mimount Bousakla (zelf opgestapt wegens gebrek aan aandacht bij de sp.a, 4.700 stemmen bij de provincieraadsverkiezingen) mag ons eens uitleggen wat haar bindt met het rechts-populisme van Dedecker. Soit, 1 of 2 zetels in de kamer is hen van harte gegund. Zolang ze die maar van het VB afpakken. Divide et impera!

Over het VB kunnen we kort zijn: iedereen die al eens op een lijst heeft gestaan, staat er terug op. Gerolf “geweerkolf Annanas” Annemans mag voor de zoveelste keer naar de Kamer om Verhofstadt wat te ambeteren vanuit de tribune (2003: 76.000 stemmen). Nieuwkomer en havenbaas Bruno Valkeniers lijkt ons al even zwart als de rest. Alexandra “Wees gegroet, Maria” Colen kruipt als tweede op de lijst vrijwel zeker terug de Kamer in. Het VB is altijd al zeer sociaal geweest als het gaat om uitkeringen voor mensen die geen klop uitsteken.

Tenslotte zijn er nog onze Groene vrienden. De Lokerse Meryem Almaçi wordt uitgestuurd om de Antwerpse lijst te trekken. De snedige dame voert onder meer campagne rond het hoofddoekenverbod voor ambtenaren. Het wordt afwachten hoe goed ze het doet . 2.300 stemmen in de provincie Oost-Vlaanderen was tot nogtoe de top voor haar. Normaal moet "Mie Vogels" wel een duwtje kunnen geven (in 1999 nog 216.581 stemmen voor de Senaat, in 2004 12.864 als lijstduwer in het Vlaams Parlement, waar ze onlangs de "overspelige" Yves Leterme op schitterende manier op zijn plaats wist te zetten :)).

zondag, mei 20, 2007

Een electorale geschiedenis van de provincie Limburg



In aanloop naar de federale verkiezingen (die binnen amper drie weken plaatshebben), is het mijn intentie een soort miniserie te maken in de lijn van die rond de gemeenteraadsverkiezingen. Elke Vlaamse provincie zou toch een keer moeten behandeld raken (voor de Waalse beloof ik voorlopig niets). Om niet al te zeer in detail te moeten treden, zal ik het qua terminus a quo telkens houden op de kamerverkiezingen van 1987 (de stembusslag waarbij de CVP/PVV-regering Martens-VII strandde en de socialisten terug in de regering kwamen na 8 jaar oppositie). Vandaag bijt het meest Oostelijke electorale gewest Limburg de spits af.

Wat vooraf ging: percentages

Voor de kieshervorming van 1995 bestond Limburg uit twee kiesomschrijvingen: Hasselt (8 zetels) en Tongeren-Maaseik (8 zetels). Van oudsher was de CVP de dominante kracht in beide kieskringen (zie grafiek): christen-democratische politici controleerden… ongeveer alles. De SP van Willy Claes wierp zich vanaf de jaren ‘60 evenwel op als een stevige challenger. In 1985 halen de socialisten 27%, in 1987 opnieuw. CVP en SP verliezen broederlijk ongeveer 3 à 4% op zwarte zondag. In ’95 verliest de SP dan weer licht, terwijl de CVP-lijst (Karel Pinxten, Jo Vandeurzen) vlotjes over de 30% gaat. In 1999 gaan CVP en SP alweer broerderlijk naar beneden (7 resp. 4%).

In 2003 zijn de rollen volledig omgekeerd: onder Stevaert springt sp.a-Spirit van 18,9 naar bijna 1/3 van de stemmen, terwijl de CD&V verder wegzakt naar 22%. Intussen zijn er natuurlijk ook de Vlaamse verkiezingen (2004) geweest, waar CD&V/N-VA terug de grootste werd (27 ó 26%).

Wie heeft nu baat bij de sterke achteruitgang van de oranje en rode families? In eerste instantie het Vlaams Belang. Op Zwarte Zondag wint het Blok in een klap bijna 7%. Sindsdien komt er elke verkiezing weer een goede drie procent bij. In 2003 stonden ze op 15,65%, in 2004 werd het een verschrikkelijke 22,35%.

Ook de VLD profiteert van het afkalven van de CVP-stemmen, maar niet zoveel als je zou denken. In 1981 staan de liberalen op 17,7%. Na twee legislaturen-Martens/Verhofstadt wordt het bijna 14%. Pas sinds 1991 wordt er elke verkiezing “iets” bijgewonnen: 18, 20, 22. In 2003 verliest men zelfs een procentje tegen het Stevaert-geweld. Bij de Vlaamse verkiezingen zakken de liberalen van Jaak Gabriëls zelfs terug naar 18%.

Het verhaal van de VU is vrij eigenaardig in Limburg. In ’87 halen de Vlaams-Nationalisten 18,4%, waarmee ze een stuk groter zijn dan de PVV. Sindsdien is het een miserie van jewelste. Provinciaal boegbeeld Gabriëls vlucht naar de VLD na de verkiezingen van 1991 (15%). In 1995 blijft er nog 7,9% over. 1999 brengt ongeveer stabilisering (9,3%), maar na het uiteenvallen van de VU blijft er voor N-VA amper 4,27% van het electoraat over. Exit VU.

De groenen klauteren in ’85 over de 5%-grens, blijven ter plaatse grazen in ’87, kruipen moeizaam naar 6,2% in 1991, verliezen weer een half procent in ’95, beleven de tijd van hun leven in ’99 (10%), maar worden in 2003 weggeveegd (2,39%, wat amper 12.761 stemmen is). Ook bij de Vlaamse verkiezingen was er weinig reden tot groene verkneukeling: lijsttrekker Flor Orij (ik hoop dat het juist geschreven is) strandt op een half procent van de kiesdrempel.

De zetelverdeling

Limburg is de kleinste van de vier volledig “Vlaamse provincies” bij de federale verkiezingen en van de 5 kieskringen voor de regionale. Bijgevolg ligt de kiesdrempel er vrij hoog. Wie een zetel in Limburg wil, mikt best op een score van boven de 8%. De 12 Limburgse zitjes zijn dus zo goed als onbereikbaar voor kleine partijen genre agalev/N-VA. In 1987 haalt de VU weliswaar nog 3 zetels, maar dat is nog met 18% en 16 te verdelen zetels met groen pluche. In 1995 en 1999 houden ze nog 1 kamerlid over. agalev haalt enkel in het “wonderjaar” 1999 een zetel. In Limburg is een stem voor Groen! dan ook echt een weggesmeten stem.

Vandaar ook, dat de grote partijen alles in Limburg onderling verdelen in 2003. sp.a-Spirit haalt 174.864 van de 535.022 stemmen binnen. Meteen goed voor een jackpot: 4 van de 12 zetels worden bezet door drie rode personeelsleden en een paarse collega. De vijfde zetel is net iets te ver weg. CD&V haalt drie zetels, maar is slechts nipt groter dan de VLD, die evenveel weet binnen te halen. Het VB wint een zetel bij met 16% (2 zetels).

Gelet op de bovenstaande paragraaf, moet je er wel rekening mee houden dat de stemmen van N-VA en agalev integraal verloren gaan (dat was overigens ook al zo geweest zonder de “wettelijke” kiesdrempel van 5% - overigens is de “feitelijke” kiesdrempel, waar we hier over spreken, even wettelijk als de zogenaamd “wettelijke”, aangezien hij evengoed impliciet in de toepassing van het Systeem-D’Hondt in het Kieswetboek besloten ligt). 35.587 stemmen tellen niet mee bij de zetelverdeling. Dat zal, wat de N-VA-stemmen betreft, wel enigszins anders liggen op 10 juni.

Lijsten 2007: kansen, bedreigingen

Als we de recentste opiniepeiling (Le Soir) en de regionale verkiezingen er even bij nemen, kunnen er twee zetels verschuiven. De VLD, die nu de laatste zetel houdt, verliest zo goed als zeker het derde kamerzitje. In concreto mag ene Georges Lenssen (in 2003 nog bijna 13.000 voorkeurstemmen) zo goed als zeker uitkijken naar ander politiek emplooi. Ook de vierde zetel van sp.a-Spirit gaat zo goed als zeker verloren. Wie wint hierbij? CD&V/N-VA en Vlaams Belang. Op zich logisch, gezien de score van het VB in 2004 en de N-VA-bonus (die voor CD&V in 2003 niet zou volstaan hebben voor een vierde zetel, maar nu, gezien de te verwachten terugval na Stevaert, ruimschoots zou moeten voldoen). Hoe de procenten draaien of keren, deze twee verschuivingen lijken onafwendbaar.

Mensen

Nog even een woord over de plaatselijke stemmentrekkers. Voor 2003 hoeft er alvast geen tekeningetje te worden gemaakt: Stevaert (130.339 stemmen = meer dan 1 Limburger op vier) vervangen is gewoon onmogelijk. Tweede man Peter Van Velthoven trok toen 20.269 rode stemmen. Dat zijn er 6.000 minder dan gedeputeerde Hilde Claes (jawel, dochter van). De voorgangers van Stevaert als lijsttrekker deden het niet onaardig, maar toch nooit even goed: Louis Van Velthoven (1995, 40.082), Eddy Baldewijns (30.142)… het komt niet echt in de buurt. Bovendien deed Stevaert zelf het in 1999 voor het Vlaams Parlement 2% beter met de lijst dan Baldewijns voor de Kamer (om nog maar te zwijgen over de voorkeurstemmen: Steve haalde er twee keer meer).



De CVP heeft altijd kunnen grossieren in de plaatselijke boegbeelden: Theo (zei er iemand “Milieubox?”) Kelchtermans (1995: 54.846, 1999, 40.232), Karel Pinxten (1995, 58.665), Jo Vandeurzen (2003: 43.088)… zelfs een zekere Leo Delcroix (30.885 in 1995) brachten het er goed van af. Overloper Johan Sauwens deed het met een gekunstelde grijns ook niet slecht in 2004 (42.723). Wie er ook op kop staat bij de Limburgse “tsjeven”, hij zal veel stemmen halen.


Bij de liberalen is het heel eenvoudig: Patrick Dewael is de baas. Bijna 50.000 voorkeurstemmen in 1995, 55.000 in 1999, 60.000 voorkeurstemmen in 2003… de Don Juan van de Federale Regering zat duidelijk in de lift. Collega Jaak Gabriëls mocht de kastanjes uit het vuur halen voor de Vlaamse Verkiezingen (1995: 38.000, 1999: 40.000, 2004: onder de 30.000). Dewael riskeert fameuze klappen te krijgen. Het gaat slecht met zijn partij en bij zijn passage op Binnenlandse Zaken leek hij wel een ander man dan als Minister-President. Opvolger Marino Keulen moet nog veel boterhammetjes eten (25.000 stemmen in 2004).



Over Groen! kunnen we kort zijn: ze hebben nooit iemand gehad. Ook in 2004 niet.

Het Vlaams Blok wordt in Limburg hoofdzakelijk bemand door schertsfiguren. Kent u mevrouw Marleen Govaerts-Beckers? Het is de dame die bij een interview op Villa Politica declameerde geen eigen mening te hebben. Ze is intussen afgevoerd, maar het zegt veel: in 2003 stemden meer dan 14.000 Limburgers voor haar. Eeuwige lijsttrekker Bert Schoofs haalt een obligaat cijfer voor een lijsttrekker (24.000 in 2003, 17.000 in 1999). Hij wordt vergezeld door oudgediende Jean Geraerts (minder dan 9.000 in 1995, 13.000 in 1999, bijna 25.000 in 2004).

exit Blair = exit Irak

"Nieuwe Britse premier trekt meteen alle Britten terug uit Irak"

De aankomende premier van Groot-Brittannië Gordon Brown zal in de eerste honderd dagen van zijn bewind de terugtrekking van alle Britse troepen uit Irak bekendmaken. De Amerikaanse president George Bush zou al op de hoogte gesteld zijn van de ommezwaai in het Britse beleid, meldt de Britse zondagskrant The Sunday Telegraph.

Groot-Brittannië is de belangrijkste bondgenoot van de Verenigde Staten in Irak. De verwachting is dat Brown het Amerikaanse beleid in Irak niet langer kritiekloos zal steunen. De huidige premier Tony Blair heeft veel van zijn populariteit ingeboet door de Amerikaanse president Bush blindelings te volgen in de oorlog. (anp/dm)

(De Morgen). Jolly.

zaterdag, mei 19, 2007

Yves Leterme in debatten... een mager beestje



Boenk baf klop... 1-0 Di Rupo.

(fragment toont reactie op aanval van Yves Leterme over werkloosheidsgraad in Bergen; zelfs al is Di Rupo niet helemaal correct in zijn antwoord, de CD&V-kopman wordt wel weggeveegd en krijgt enkel zure reacties over de lippen)

Mia Doornaert bij de sp.a (!)

Klik hier.
"Ik ben voor de sociale vleugel van de CD&V... ik heb nog zelf piket gestaan aan de deuren van mijn bedrijf... altijd al rooms-rood met vleugje groen geweest."
"Tegen het nationalisme en het separatisme."

Niet te missen :).

20% de traitres

Ze blijven geméén grappig :). Spijtig van de twee minuten gemiste Chirac (blijkbaar had degene die de fragmenten capteert, last met zijn schotelantenne).

Overigens: de terugkeer van Rosalyne "Ah Bon" Bachelot in de regering lijkt bij deze wel bevestigd.





Deze vrolijke man is er ook weer bij.

donderdag, mei 17, 2007

God niet in de Grondwet

Merkel gives up on God in EU treaty

15.05.2007 - 17:44 CET | By Andrew Rettman
EUOBSERVER / BRUSSELS - German chancellor and Christian Democrat Angela Merkel has voiced regret there will be no reference to Christian roots in the revised EU treaty, amid controversial remarks about damage to churches in Turkish Cyprus at a meeting of religious VIPs in Brussels.

"You know what my personal view is. I would have liked the constitution to deliver such a reference. But as president of the European Council, I see there is not much of a chance," she said on the prospects of God appearing in a preamble to the EU text. "I can't hold out any hope," she added.

Her statement comes in the context of Germany's push to fix the broad outlines of a new EU treaty - still called a "constitution" by some - in late June, following months of bilateral consultations with EU states after the rejection of the original EU constitution in 2005.

The God debate is at least as old as the 2002 EU convention that wrote the original constitution, with Roman Catholic states like Poland and the Vatican pushing for the reference, but with France and the UK worried over national secularist traditions or damaging relations with Islamic EU candidate Turkey.

The EU's 50th birthday declaration in March rejuvenated the discussion. But in the end the birthday text made no reference to Christianity, while praising "identities and diverse traditions of member states" and how the EU is "enriched" by a "variety of languages, cultures."

Universal values
When the German chancellor, European Commission president Jose Manuel Barroso and European Parliament president Hans-Gert Poettering met Christian, Jewish and Muslim leaders at the EU capital on Tuesday (15 May), they stuck to safe ground on "universal" EU values such as "human dignity."

"Human dignity is at the basis of the values we share in Europe," Mr Barroso said. "We have discussed the need to respect freedom of religion not just in the EU but in all the countries that want to be part of the EU and in the wider world."

Earlier at lunch, Mr Barroso told his guests that every time he talks with Turkish prime minister Recep Tayyip Erdogan he stresses the importance of freedom of worship. Mr Poettering also voiced concern over the murder in April of three Christian publishers in Turkey and praised Ankara's handling of the incident.

But the meeting was not entirely free of controversy, with Ms Merkel at the final press conference saying the EU "can't close its eyes" to violations of "human dignity" in "particular terms" such as "the fact religious property is being damaged in Northern Cyprus."

The Archbishop of All Cyprus
Her comment relates to her conversation with His Beatitude Chrysostomos II, the Archbishop of Nova Justiniana and All Cyprus, who criticised Turkish Cypriot authorities at Tuesday's religious seminar. An EU official later played down Ms Merkel's words, saying she was merely trying to reflect the day's debate.

About 500 Orthodox Christian churches fell under Turkish Cypriot control following the Turkish-Greek conflict on the island in 1974. The past 33 years have seen widespread reports of looting and vandalism of priceless, Byzantine-era frescos and icons in the region.

But the Turkish Cypriot community refuses to take the blame, saying that non-recognition of the Turkish Republic of Northern Cyprus by the international community means crucial aid from bodies like UNESCO cannot get through. The republic recently sent a letter to MEPs that also complains of damage done to Islamic sites in southern Cyprus.

"There are issues relating to this on both sides," a Turkish Cypriot representative told EUobserver.

(bron: EUObserver)

zondag, mei 13, 2007

Open brief aan Jo Vandeurzen

13/05/2007 - Geachte Heer Voorzitter, Beste Jo,

Zoals het hoort in een electoraal ideeëndebat hebben we ook uw kiesprogramma met aandacht gelezen en in het bijzonder uw voorstel met betrekking tot, wat u noemt, de actie Waarheid Begroting.



(foto: Reporters )
We willen er geen enkele onduidelijkheid over laten bestaan: dit is een bijzonder goed voorstel. In die mate zelfs dat wij ons willen engageren, ongeacht of we bij de regeringsonderhandelingen betrokken worden of niet, voluit uw actie te ondersteunen.

Ook uit het verleden blijkt hoe nuttig zo een onderzoek wel kan zijn. Op 28 april 2004, net voor de verkiezingen van juni 2004 voor het Vlaamse parlement, drukte Vlaams begrotingsspecialist Eric Van Rompuy in De Standaard de grote ongerustheid van de Vlaamse bevolking uit, de begrotingscontrole was immers met een goed resultaat afgehandeld. “Na de verkiezingen zal plots blijken dat er een gat is van enkele honderden miljoenen,” waarschuwde Van Rompuy.

Enkele maanden later, toen CD&V tot de Vlaamse regering toegetreden was en na een soort van interne Actie Waarheid, luidde het op 8 oktober 2004 geruststellend: “De Vlaamse regering heeft een overschot van 664 miljoen in 2004 en 602 miljoen euro in 2005.” De Vlaamse bevolking herademde.

Niet voor lang echter. Want begin 2006, in het zicht van de gemeenteraadsverkiezingen, waarschuwde federaal begrotingsspecialist Hendrik Bogaert voor een nieuwe nachtmerrie: de begroting 2005 was structureel in onevenwicht! In februari 2007 stelde de Nationale Bank in het definitieve rapport over 2005 dat er een structureel overschot van 0,3 procent was. De Belgische bevolking herleefde.

Het is duidelijk dat dergelijke objectieve rapporten een heilzaam effect hebben, vandaar onze volledige steun voor uw voorstel.

We vinden wel dat we wat ambitieuzer moeten zijn in de samenstelling van de commissie die deze studie moet uitvoeren. We denken dat daarbij zowel het Rekenhof, de Nationale Bank, het Instituut voor Nationale Rekeningen, de Hoge Raad voor Financiën en ook Eurostat moet betrokken worden, zodat het onderzoek op topniveau en in alle onafhankelijkheid kan gebeuren.

Ten slotte herinneren we u nog even dat wij de huidige begrotingssituatie als volgt zien : in 2007 leidt de uitvoering van de begroting er toe dat we een structureel evenwicht halen. Om aan de streefcijfers van de HRF te komen, moeten we bij gelijkblijvende fiscale druk, een inspaning van een goed procent van het BNP leveren, inclusief de verlaging van de interestlast.


Johan Vande Lanotte (Voorzitter sp.a) en Freya Van den Bossche (Federaal Minister van Begroting)

:) hehe

(bron: www.s-p-a.be)

Scriptiemuziek

Voorwaar een leuk afscheidscadeautje van de StuGentmensen ;). Ideale begeleiding bij het finaliseren van scripties.

zaterdag, mei 12, 2007

Politiek kompas (De Standaard)


Goede test van De Standaard. Lijkt sterk op die van Political Compass.

Blijk ik toch wel het dichtst bij de PS en sp.a (in die volgorde) te staan... Elio Di Rupo is mijn favoriete premier, dan Verhofstadt, dan Vande Lanotte.

Wel spijtig dat je de Vlaamse Regering niet op beleidsdomeinen kan beoordelen.

Bruno Tuybens beste sp.a'er in regering (De Standaard)



Kijk eens naar onderstaand tabelletje :). Nu goed, De Standaard is nogal oneerlijk geweest tegenover Peter Van Velthoven. Onkelinx en Demotte krijgen eigenlijk ook minder dan ze verdienen.

Naam De Standaard 07 Le Soir 07
Karel De Gucht 73% 69%
Vincent Van Quickenborne 67% 69%
Guy Verhofstadt 63% 71%
Rudy Demotte 60% 72%
Bruno Tuybens 53% 58%
Patrick Dewael 53% 46%
Laurette Onkelinx 52% 70%
Didier Reynders 52% 60%
Renaat Landuyt 52% 31%
Freya Van den Bossche 51% 49%
Peter Vanvelthoven 50% 56%
Bruno Tobback 49% 51%
Sabine Laruelle 48% 62%
Christian Dupont 45% 68%
Hervé Jamar 45% 60%
Els Van Weert 39% 47%
André Flahaut 33% 65%
Didier Donfut 33% 55%
Armand De Decker 31% 60%
Marc Verwilghen 29% 2%
Gisèle Mandaila 25% 37%

vrijdag, mei 11, 2007

Avanti nr. 4 is uit!


Vanaf heden te vinden in de Brug, de Boekentoren, de Blandijn en overal waar u komt op de UGent: de Vierde Avanti !


Inhoud:

- De eisen van animo StuGent voor de federale verkiezingen: "Student? JA!"

- Interview Laurette Onkelinx & Dirk Van Der Maelen
- Test uw groene gehalte

- Een analyse van de Franse presidentsverkiezingen

- Opiniestukken rond de prijzenpolitiek in de resto's (Mattias&Olivier), de Vervlaamsingspolitiek van de Vlaamse Regering, sp.a en het leefmilieu (uw dienaar), tewerkstelling en de financiering van de sociale zekerheid (Issam Benali), geweld tegen holebi's (Sam Vande Putte)

- Een nieuw Rund van de Maand en Bonusgenie van het Jaar !

donderdag, mei 10, 2007

Het spel begint :)

A l'université parisienne de Tolbiac, parfois surnommée "la rouge", les partisans de la méthode dure contre Nicolas Sarkozy l'ont emporté, mercredi 9 mai, en votant la grève et le blocage du site, mais sans obtenir l'adhésion de tous les étudiants. En début de soirée, ils ont voté l'occupation du site, quelques heures après avoir décidé une grève et le blocage des accès, contre la politique de Nicolas Sarkozy. La décision d'occupation a été prise lors d'un vote à main levée dans un amphithéâtre de l'université où des étudiants avaient réuni un "comité de mobilisation", pour décider des modalités pratiques de la grève et du blocage.


"L'occupation est décrétée", a déclaré à la tribune un des organisateurs, William, membre de la FSE (Fédération syndicale étudiante) devant environ 300 participants. Les organisateurs ont invité les participants à se retrouver à 7 h 30 jeudi matin pour organiser le blocage des accès au site. Vers 19 heures les lieux étaient encore accessibles et on ignorait si les occupants allaient pouvoir y passer la nuit.

PAS D'UNANIMITÉ SUR LA DÉCISION DE BLOQUER TOLBIAC

Plus tôt dans l'après-midi, lors d'une l'assemblée générale, le blocage du site et la grève avaient été votés par une majorité des 600 à 800 étudiants (selon les sources) rassemblés dans l'amphithéâtre. Selon un membre du syndicat SUD-Etudiants, les revendications débordent les seules réformes universitaires et concernent toutes les "réformes antisociales (service minimum, contrat unique, sans-papiers) qui devraient passer pendant l'été".

Mais ce mouvement ne fait pas l'unanimité au sein des étudiants. Yann Ledenemat, étudiant en 2e année d'AES (administration économie et social), s'est par exemple abstenu lors du vote sur le blocage de la fac et la grève alors qu'il avait participé aux manifestations anti-CPE du printemps 2006. "Je ne voulais pas voter contre car s'il y a des gens qui s'estiment légitimes pour porter ce mouvement, je ne vais pas m'y opposer mais je trouve cela contre-productif", a-t-il indiqué.

Même son de cloche du côté de l'UNEF, principal syndicat étudiant. Son président, Bruno Julliard, estime qu'"il faut prendre acte de la victoire de Nicolas Sarkozy, qui est incontestable". Si M. Julliard dit partager les "craintes" des étudiants sur les annonces de M. Sarkozy pendant la campagne – "concurrence entre universités, poids de plus en plus important du privé ou encore sélection à l'entrée de l'université" –, il estime que ce mouvement "va donner à l'opinion publique une image anti-républicaine de la jeunesse étudiante". "Cela hypothèque nos chances demain quand il faudra se mobiliser", a-t-il ajouté.

"UNE MINORITÉ D'EXTRÉMISTES"

Les étudiants de l'UNI (droite universitaire), qui ont fait la campagne du candidat UMP, ont pour leur part "condamné sans appel" cette décision, la jugeant "irresponsable et anti-démocratique". L'UNI a déploré "la prise en otage de plus de 15 000 étudiants par une poignée d'activistes qui menacent une nouvelle fois d'empêcher les étudiants de passer leurs examens en temps et en heure".

François Goulard, ministre délégué à l'enseignement supérieur, a demandé au président de l'université de Paris-I de "prendre toute mesure pour assurer la liberté d'accès au site et la continuité du service public". Il considère dans un communiqué "comme profondément inadmissible qu'une minorité d'extrémistes, manifestant leur mépris de la démocratie, prétendent s'opposer à la mise en œuvre du programme du président de la République".

Le Monde.fr

woensdag, mei 09, 2007

aaargh

"De droite ? sûrement. Démocrate ? évidement." Ce jugement est signé Jacques Attali. Dans le numéro spécial que L'Express consacre cette semaine à l'élection présidentielle, l'ancien conseiller de François Mitterrand revient sur son "amitié" paradoxale avec Nicolas Sarkozy : "Il aurait dû détester tout ce que je représentais, pourtant il n'hésitait pas à me dire son admiration pour François Mitterrand et son mépris pour la plupart de ses amis politiques."


A l'heure où M. Sarkozy a promis des "surprises" et une "ouverture à gauche" dans son prochain gouvernement, l'hommage d'un des principaux mitterrandiens n'est pas inutile. Ce sont d'ailleurs ceux-là qui regardent le prochain chef de l'Etat avec le plus d'indulgence. Roger Hanin et Max Gallo l'ont rejoint.

FRANÇOIS MITTERRAND "QUI AVAIT DES LETTRES"

L'écrivain et éditorialiste Georges-Marc Benamou, qui fut le confident du président socialiste, a travaillé pour lui au cours de la campagne. Anne Lauvergeon, ex-sherpa de François Mitterrand, l'a chaleureusement guidé lors d'une visite chez Areva à Chalon-sur-Saône. Le sénateur PS du Puy-de-Dôme, Michel Charasse, l'a reçu dans sa mairie de Puy-Guillaume.

"Il y a de l'homme d'Etat en Sarkozy", explique M. Benamou pour expliquer l'attraction qu'exerce le président de l'UMP sur les proches de l'ancien président. En retour, M. Sarkozy a vanté dans certains meetings François Mitterrand - "qui avait des lettres" - pour mieux enfoncer le Parti socialiste de François Hollande et de Ségolène Royal qui s'offusquait de ses références à Jean Jaurès et à Léon Blum.

D'autres contacts ont eu lieu avec des jospinistes. Claude Allègre, ancien ministre de l'éducation nationale et opposant de l'intérieur à Ségolène Royal, a été photographié en sortant du QG de la rue d'Enghien à la veille du second tour.

"LE SECRET DU VOTE"

Dimanche 6 mai, M. Sarkozy a évoqué devant ses visiteurs les noms de Jean-Pierre Jouyet, ancien directeur de cabinet de Jacques Delors et proche du couple Hollande-Royal, et Denis Olivennes, patron de la Fnac et réputé proche de Laurent Fabius, en affirmant qu'ils l'avaient "rejoint" après avoir affiché leur soutien à François Bayrou pendant la campagne.

Cités dans un article du Figaro expliquant qu'ils voteraient Sarkozy au second tour de la présidentielle, ils s'étaient tous deux abrités derrière "le secret du vote" pour corriger, sans la démentir, cette information.

Des liens ont également été noués avec certains autres des signataires de l'appel des Gracques, ces hauts fonctionnaires qui avait appelé le PS à s'ouvrir au centre.

Ces approches et ces amabilités suffiront-elles à faire aboutir son projet d'"ouverture à gauche" ? Pour l'heure la constitution du "pôle gauche" confié à l'ancien responsable des questions économiques du PS, Eric Besson, n'a produit aucun ralliement. M. Besson a animé dans l'entre-deux-tours deux réunions avec des hauts fonctionnaires et des anciens membres de cabinet de ministres de gauche. Il a également réfléchi à l'organisation d'une structure commune avec l'association La Diagonale, qui regroupe les "sarkozystes de gauche".

BERNARD KOUCHNER FAIT RÊVER LES SARKOZYSTES

"Je gère ceux qui viennent à moi, mais je ne cherche à débaucher personne", explique le député de la Drôme, assurant qu'"aucun grand élu" ne l'a contacté. Donné comme possible ministre d'un premier gouvernement Fillon, il explique que M. Sarkozy "ne lui a rien proposé" et qu'il "ne lui a rien demandé".

Mais l'homme qui fait rêver les sarkozystes s'appelle Bernard Kouchner. Ils ont noté avec satisfaction que l'ancien "French Doctor" s'était élevé contre le procès en diabolisation intenté contre le candidat de l'UMP.

Pour l'heure, M. Kouchner prône "un programme commun avec le centre". Mais si le Mouvement démocrate que s'apprête à lancer François Bayrou échouait ? "Kouchner, je trouverais ça formidable !", s'enthousiasme M. Benamou. "Il n'a pas dit de saloperies", s'est déjà félicité M. Sarkozy. M. Besson n'a pas entendu parler d'un éventuel rapprochement entre les deux hommes : "S'il existe, il m'échappe totalement." Porte-parole du candidat de l'UMP, Rachida Dati, qui entretient des liens d'amitié avec M. Kouchner, pourrait se charger d'une mission de reconnaissance.

Un autre proche de M. Sarkozy évoque des "contacts" avec Martin Hirsch, le directeur de l'association Emmaüs. Il explique toutefois qu'il y a "d'autres façons pour des gens de gauche de servir Sarkozy qu'en entrant au gouvernement". Un élu ironise : "L'ouverture au centre marche trop bien, nous avons plus de candidats que de postes. A gauche, c'est plus problématique : il y a plus de postes que de candidats déclarés."

(bron: Le Monde)




maandag, mei 07, 2007

Finally Final

100% geteld

Sarkozy 53,06% 18 799 721
Royal 46,94% 16 634 269

Rood: Pas de Calais, Banlieue rond Parijs, Bretagne, Centrum, Zuid-Westen
Blauw: de rest

Troost: de laatste dagen van Jacques Chirac in het Elysée + de grote Guignols show van de tweede ronde.







zondag, mei 06, 2007

23.00



91% geteld (het gaat bijzonder vlug)

Sarko 53,29% 17 533 542
Ségo 46,71% 15 367 163

(Gironde is binnengekomen, vandaar Royal wat naar omhoog, straks waarschijnlijk weer naar beneden < Parijs, Zuid-Oosten)

22.30



Sarko 53,36% 16 400 401
Ségo 46,64% 14 335 548

(nagenoeg status quo)

85% geteld

nog niet binnen: Parijs, Zuid-Oosten, Gironde, wat brokjes in Normandië en Bretagne