woensdag, november 28, 2007

Fini le blocage

De Sorbonne is terug vrij toegankelijk voor studenten en proffen. Na een paar concessies (15 miljard euro op 5 jaar om het engagement van de overheid te onderstrepen; vaste nationale omkadering van de diploma's om te vermijden dat bedrijven enkel specifieke opleidingen zouden creëren, zonder algemeen-wetenschappelijke waarde) van de minister van Onderwijs is de rust teruggekeerd. Gezien hetgeen ze verkregen hebben, was de actie voor de studentenvakbonden wel de moeite. Hun anarchistische collega's zijn er blijkbaar niet meer in geslaagd om de boel plat te leggen.




Ik heb zo nog eens 5 uur les gehad op een dag. Zij het wel 4 van de vijf op andere locaties (het ravissante Maison de la Recherche in de Rue Serpente en een even moderne zaal in de Archives Nationales). Drie keer een uur praten over de contrareformatie in Bohemen, Moravië en Neder- en Opper-Oostenrijk, de maîtresses van Lodewijk XV, of de pré carré van Vauban. De Franse universiteit op haar best.




Na afloop van zijn cursus "Paléographie Moderne" heeft de hyperactieve en absoluut onvergelijkbare Bruno Galland ("président de la salle de communication" in de AN) zijn studenten meegenomen voor een (gratis) privé-rondleiding in de dépôts van het Hôtel de Soubise. Drie kilometer archief van het Parlement de Paris van de middeleeuwen tot 1790, alle akten van de Conseils du Roi (Conseil des Finances, Conseil d'Etat), de kisten met de originelen van de door de Assemblée Législative (tot 1792, voor de executie van Louis XIV) gestemde wetten (met de originele zegels-in-metalen-dozen)... Hét geheugen van Frankrijk. Meteen ook een aanwijzing waarom het soms anderhalf uur duurt voor je in de Archives Nationales een stuk uitgehaald krijgt. Achteraf ook de tentoonstelling "Les 50 documents qui ont fait la France" in hetzelfde Hôtel gedaan.



Ander tijdverdrijf: tussen de deadlines door (nu de universiteit gedeblokkeerd is, verwacht men allerlei werkjes van de studenten, ik moet nog knippen in mijn tekst voor het Oudenaarde-boek) was ik met een dertigtal andere studenten uitgenodigd voor een babbel over 20 jaar Erasmus op de Permanente Vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Frankrijk (boulevard St-Germain, vlak bij de Seine, in een mooi 18de-eeuws hôtel). Een interessante brainstorm annex werknamiddag over het programma (voordelen, administratieve nadelen en suggesties tot verbetering) en uiteraard ook de toekomst van de Unie met het nakende verdrag van Lissabon, gevolgd door een zeer gezellige receptie, was het resultaat. Dinsdagvoormiddag volgt een persmoment met commissaris Wallström, bevoegd voor externe communicatie en vice-voorzitster van de Commissie.



Vanavond ook (samen met drie andere collega's uit het Maison des Belges) geïnterviewd door een journaliste van RFI over... de situatie in België. De uitzending ("les visiteurs du jour") gaat morgenvoormiddag op antenne tussen 11 en 12. Uit 20 minuten gebabbel zou iets van een 2,5 moeten overblijven met een paar quotes. De speciale België-editie van Liberation vandaag bevat overigens een aantal zeer genuanceerde artikels.



dinsdag, november 27, 2007

zondag, november 25, 2007

Vauban, bâtisseur du Roi Soleil



Wie in Parijs passeert, heeft nog een paar maanden de kans om de Vauban-tentoonstelling in het Palais de Chaillot (cité de l'architecture) te bezoeken. In 1707 overleed de maarschalk. Hoewel Vauban pas vrij laat tot de waardigheid van maarschalk van Frankrijk werd verheven (1703), is het een figuur van kapitaal belang om de territoriale politiek van Lodewijk XIV goed te begrijpen. Op zijn initiatief ("Sérieusement, le roi devrait songer un peu à soigner son pré carré", 1673) begint men aan het "afpalen" van Frankrijk, waardoor versterkingen rond Parijs niet langer nodig zijn. De hertog van Marlborough zal 35 jaar later zijn tanden stukbijten op de gordel van Vauban, die Frankrijk de hele 18de eeuw lang vrijwaart van buitenlandse invasies. 300 jaar later wordt de vader van alle ingenieur-architecten herdacht met grote festiviteiten, waaronder een tentoonstelling die in alle Parijse metrostations geafficheerd wordt (elke dag open tot acht uur, € 5 voor studenten).



Wie de plan-reliefs in Les Invalides al bezocht of de biografie van Anne Blanchard gelezen heeft, zal niet zoveel bijleren op de twee niveau's van de tentoonstelling. Men mikt op het grote publiek, en legt alles uit met heel eenvoudige woorden. Wat natuurlijk niet betekent dat het niet de moeite zou zijn. Vauban is zodanig veelzijdig dat je onmogelijk alle aspecten goed kan kennen. Er bestaan boeken over zijn constante reizen langs de grenzen van Frankrijk, besprekingen van zijn "projet pour une dîme royale"... In deze tentoonstelling is een aanzienlijk stuk besteed aan de maritieme verdedigingswerken (Duinkerken -in 1662 gekocht van de Engelse koning Karel II, de projecten voor Toulon). Ook de "nieuwe" steden van Vauban (Sarrelouis, Nieuw-Breisach) hebben een aparte plaats. "Belgische" vestingen worden niet getoond. Hoewel de maquette van Rijsel wel enigszins dichtbij is, natuurlijk.







Heel goed is de 3D-simulatie met de grenzen van Frankrijk tussen 1648 (vrede van Westfalen) en 1713 (verdrag van Utrecht). In een deel over "Vauban vandaag" kijkt men naar wat plaatselijke besturen, universiteiten, rechtbanken... in Frankrijk aanvangen met hun militair erfgoed (de interviews met burgemeesters in hun bureau zijn hilarisch). Eveneens aan te bevelen is de visuele voorstelling van "l'art d'attaquer des places" of de manier waarop Vauban een standaardbeleg wil zien verlopen, aan de hand van een DVD-projectie over een plaatsje in de Dauphiné. In normale omstandigheden moet je je maar wat inbeelden bij statische 2D-schema's in boeken. Een tentoonstelling kan natuurlijk het fysieke belang van een "contrescarpe" of de "tir à ricochet" duidelijk maken.



Ook aanwezig: een video-interview met Nicolas Faucherre (professor Kunstgeschiedenis, die voor het in 2008 te verschijnen boek over de Slag bij Oudenaarde een bijlage zal leveren) over de kunsthistorische en culturele invalshoek (niet alleen meer technische bezigheid van gepensioneerde officieren), die gecombineerd met de territoriale decentralisatie (regio's meer bevoegdheden, mogelijkheid tot andere accenten) in Frankrijk de laatste decennia een vernieuwende interpretatie van 's mans architecturele bijdragen hebben gebracht. Het deel over Vauban vandaag bevat ook een aantal inkijkexemplaren van recente werken (o.a. de uitgave van zijn "Oisivetés", zijn correspondentie, of nog de tentoonstellingscatalogus, waar namen als Joël Cornette -Paris VIII, auteur van het veel geprezen "Le Roi de Guerre" en een chronologie van de regeerperiode van Louis XIV- aan hebben meegewerkt).









De blog van Louis Van Dievel

Een aanrader! Journalist schrijft grappige commentaarstukken over Belgische politiek. Zonder zuur te zijn of mensen (herhaaldelijk) persoonlijk te pakken (Koen Meulenaere). Alles op http://multiblog.vrt.be/louisvandievel/.

Citaat (16/10):

"De Rode Duivels

Ik hoop dat het er in uw brein anders aan toe gaat, maar bij mij kwamen al die herinneringen naar boven toen ik op de maatschappelijk verantwoorde sportpagina’s van De Standaard het commentaar las van Luc Van den Bossche over de huidige gang van zaken bij de Rode Duivels. Héhé, dat was een zin die er qua lengte mocht zijn.

Het NTG

Overigens had ik nauwelijks een maand eerder ook al diep de wenkbrauwen gefronst toen ik in dezelfde Standaard las dat Luc Van den Bossche het Gentse theater NTG ging saneren. En tegelijk samen met Johan Simons een paar kaskrakers zou gaan regisseren. Hoe gaat het daar overigens in Gent? Alles prima in orde, mag ik geredelijk veronderstellen?

Trainerspraat

Hopelijk beter dan met de Rode Duivels. U moet echt niets van voetbal afkennen om te weten dat het vaderlandse voetbal niets meer voorstelt, dat we niet eens kunnen winnen van voetbaldwergen als Kazakstan. Dat is allemaal de schuld van a) de voetbalbond en b) de trainer. Ik vat de teneur van het artikel in De Standaard enigszins ruw samen, maar het komt er wel op neer.

Dat soort uitspraken komen doorgaans van voormalige trainers van de Rode Duivels, die al dan niet voortijdig en onvrijwillig het veld moesten ruimen voor een nieuwe en een betere. En zo ook in De Standaard: Walter Meeuws zit erbij, Wilfried Van Moer, Aimé Anthuenis en Robert Waseige. The usual suspects, quoi.

Maar dus ook Luc Van den Bossche. Nu werd die op een blauwe maandag wel genoemd als voetbalbobo, net als Jean-Luc Dehaene overigens, maar hier moet toch meer achterzitten.

Veel zal u duidelijk worden

Als ik één uitspraak van Luc Van den Bossche citeer, zal veel u duidelijk worden: ‘Vandereycken (de coach dus, noot van de blogger) beschermt zijn spelers te veel door telkens het positieve te benadrukken. Daardoor worden we soms een beetje naïef. Als het crisis is, kom je eruit door ook het negatieve te durven uitspreken. Nu ontwijkt men te veel wat fout loopt.’

Of met andere woorden: iemand moet die verwende spelers van de nationale ploeg eens goed afblaffen, hun misplaatste zelfvertrouwen ondermijnen, hun veelvuldige fouten in de verf zetten, de teamspirit de grond inboren, jong tegen oud opzetten, zwart tegen blank en Waal tegen Vlaming. Pas na een louterende scheldtirade van Luc Van den Bossche kunnen de Rode Duivels als feniksen uit hun as verrijzen.

De Parijse situatie evolueert inmiddels als volgt:
1) Tramstaking: gedaan. Alles rijdt terug zoals het hoort. Geen foefjes meer voor archieven, bibliotheken en ander instellingen om twee uur vroeger te sluiten. Arbeit muss sein! De commentaar van Les Guignols (klikken op de uitzending van donderdag 22/11) op de afloop van de onderhandelingen is overigens van een ongekend hoog niveau ("le calendrier" de la RATP) en zegt m.i. wel ongeveer waar het op staat.


2) Studentenblokkade: niet duidelijk. Sorbonne gesloten tot morgenochtend wegens geweldplegingen vrijdag vroeg. Het is alweer niet duidelijk wat daar gebeurd is, maar naar verluidt is het blokkerings-comité slaags geraakt met anti-blokkeringsstudenten. Waarop het rectoraat maar besloten heeft om alles gedurende het weekend dicht te doen (wat de afgelasting van de meeste evenementen van het Envie d'Amphi-festival heeft veroorzaakt). Door de sluiting van de bibliotheek van de Sorbonne is er natuurlijk een overrompeling in de Sainte-Geneviève (wachtrijen van een goede 40-50 meter buiten). Er is intussen ruzie gekomen binnen de nationale studentenkoepel. Het UNEF (een van de studentenvakbonden) wordt er door de collega's van verdacht te weinig radicaal te zijn, omdat het wenst te onderhandelen met de minister van Onderwijs. Zwaar aangedaan door de verdachtmakingen hebben de mensen van Bruno Julliard de deur dichtgeslagen. Als je googlet op Julliard vind je overigens direct een verwijzing naar zijn actieve lidmaatschap bij de MJS (jongeren van de PS). Ik gok erop dat hij gewoon te maken heeft met een fractie van de studenten (als ik me op die van de Sorbonne kan baseren) die gewoon zodanig radicaal is, dat er ook voor socialisten niet mee te praten valt. Niets lonender bij de achterban dan het verlies van de "strijd" toe te schrijven aan een "verrader" uit het eigen kamp, omdat hij wil onderhandelen over een wet die misschien toch net niét het einde van het huidige systeem zal betekenen...


3) De PS houdt inmiddels een congres dat door de eigen mensen onder vuur wordt genomen. Er wordt links (Laurent Fabius) en rechts (Manuel Valls) gezegd dat de partij eigenlijk niet meer bestaat en dat de consensusstandpunten van François Hollande ertoe leiden dat ze niet gehoord wordt in het debat rond de stakingen. We zien wel. De eerste stap naar de wederopstanding van de PS is de eliminatie van de krokodillen à la Fabius. Wat het inhoudelijke discours betreft, zal het wel juist zijn dat het huidige compromis allesbehalve bevredigend is. De vraag is natuurlijk of de mensen die zich op een gebrek aan inhoud beroepen, dat niet gebruiken als een schild om hun eigen zwaktes te verbergen... Zoals dat wel vaker het geval is in politieke bewegingen.

woensdag, november 21, 2007

Voor de zoveelste keer geblokkeerd...



Daar gaan we weer! Dag 8 van de transportstakingen. Gisteren een aanzienlijke betoging in Parijs (aangezien ook de leerkrachten en andere ambtenaren het werk hadden neergelegd). Maar Sarkozy zal (uiteraard) niet toegeven... Gevolg: vanochtend voor een gesloten deur in de Sorbonne. Na een half uur (9:00, uur van mijn les) binnengelaten. Resultaat: 6 van de 90 studenten aanwezig, professor Chaline in geen velden of wegen te bekennen. Het gerucht gaat dat hij vorige week (toen de universiteit werd gesloten om 8:30) op café heeft lesgegeven, aan de groep die ook het voorgaande uur van hem les had. Niemand die weet wàt hij gezien heeft (cursussen bestaan hier niet).
Volgende etappe: inschrijvingen in Cujas (rechtenbib) en St-Geneviève (bib met 19de- en 18de eeuwse bronnen voor thesis) voltooien. Telkens een half uur aanschuiven. Drie veiligheidscontroles... Pays de merde. De les van 13h is inmiddels verplaatst naar de Rue Serpente (een andere campus, vlakbij). Wat er daarna gebeurt, is niet duidelijk. Er is opnieuw een boodschap van mijnheer Pite (de rector van Paris IV) dat de campus Sorbonne geopend is, maar een kwartier nadat hij zijn bericht verzond, werd er alweer "gefiltreerd" geblokkeerd. Vlak na het openen van de deuren om 9.00 zag ik overigens drie anarchisten/bloqueurs gehaast door de gangen hossen... Het zou me niet verbazen mocht alles straks opnieuw potdicht zijn.

Overigens: gisteren werd ik, bij het verlaten van de alweer wegens transportstaking vroeger sluitende archieven van Vincennes, opgebeld door Eline Strik van het Nieuwsblad, wat resulteerde in dit artikel. Hoewel mijn woorden correct zijn weergegeven, zou ik toch willen opmerken dat de parafrase (ik zat in de metro toen ik werd opgebeld, wat ervoor gezorgd heeft dat ik niet altijd even duidelijk verstaanbaar was) een aantal nuances heeft doen sneuvelen, die onterecht de indruk zouden kunnen geven dat ik als een blok achter Sarkozy sta.

Quod non:

1. De "meeste studenten willen nog verder gaan dan Sarkozy": is enkel juist als je het leest in die zin, dat er meer studenten tegen de staking dan voor zijn. Het grootste deel is gewoon onverschillig. De hervorming van de universiteiten kan dus niet echt op steun van een meerderheid rekenen, wat door het artikel gesuggereerd wordt. Desondanks zijn de meesten niet bereid om er de huidige miserie (geen inhaallessen, complete onduidelijkheid en verwarring rond de lessen) voor te riskeren.

2. De pensioenhervorming voor de spoorwegen en de metro, dat is een andere zaak. Wordt gesteund door meerderheid van de Fransen en ben ik ook niet tegen. De weergegeven ergernissen en ongemakken zijn 100% correct. Vooral niet-stakende instellingen (bibliotheek, universiteit, archief) die er hun werking voor verminderen, zijn een ongelooflijke ergernis.

3. De problemen van koopkracht en de daaraan gelieerde ambtenarenstaking, geven ander beeld. Als ik "niet echt indrukwekkende betogingen" vermeld, gaat dat wel om de betogingen van de RATP en SNCF-vakbonden voor hun pensioen. De betogingen van gisteren lijken wat ruimer gemobiliseerd te hebben en hameren weldegelijk op de juiste nagel: de koopkracht van de Franse bevolking. Het leven is hier zeer duur, maar mensen verdienen veel minder dan in België (de helft van de Fransen moet rondkomen met minder dan € 1 500). Bovendien is de sociale ongelijkheid ook veel groter, wat nog verergerd wordt door een gebrek aan sociale mobiliteit: mensen uit lagere sociale klassen geraken op eigen verdienste nog maar moeilijk aan de top. Promotie maken in de particuliere sector is zeer moeilijk, binnengeraken aan de prestigieuze "grandes écoles" (privé-scholen, die niet door de overheid worden ondersteund en dus ook niet staken) wordt zeldzamer en zeldzamer.

Overigens: het stakingsrecord van de metro uit 1995 staat op drie weken, dat van de universiteiten uit 2006 (CPE) op twee maand...

maandag, november 19, 2007

Staking (2)

"Message du président de l’université Paris-Sorbonne (Paris IV)

Lundi, 19 novembre 2007

Une minorité d’agitateurs cherche depuis maintenant près de trois semaines à bloquer le fonctionnement normal des universités françaises. Nous en pâtissons tous et je tiens à remercier l’immense majorité d’entre vous, enseignants-chercheurs, étudiants et personnels administratifs, des bibliothèques et de la recherche pour votre présence et votre volonté d’assurer le bon déroulement de l’année universitaire.

Je regrette profondément que certains amphithéâtres et certains sites aient été interdits d’accès dans des conditions choquantes. Le Conseil d’Administration de l’Université a pu se tenir vendredi matin en Sorbonne malgré les agissements d’un petit groupe. Je condamne ces pratiques indignes d’une démocratie et d’un État de droit.

Comme la Conférence des Présidents d’Université l’a rappelé, la loi sur l’autonomie a été votée par le Parlement et permet de réelles avances ("kuch"). Elle était attendue depuis des années et entre en vigueur dès maintenant.

J’appelle toute la communauté à être présente sur tous les sites dès ce lundi matin et de ne pas céder aux intimidations de groupuscules qui dégradent l’image déjà affaiblie des universités françaises. J’ajoute qu’aucun rattrapage de cours ne pourra être organisé et que les examens du premier semestre porteront sur les programmes qui figurent dans les maquettes habilitées par le Ministère. C’est la règle de délivrance des diplômes nationaux.

Je vous demande la plus grande détermination et de ne pas répondre aux provocations. J’ai bien conscience des efforts qui vous sont demandés, alors que les grèves de transports rendent difficile l’accès de beaucoup d’entre vous au centre de Paris. Je vous souhaite bon courage et un optimisme à toute épreuve. Il y va de l’avenir de notre université et des valeurs de liberté et de démocratie auxquelles nous sommes attachés.

Jean-Robert PITTE
Président de l’Université Paris-Sorbonne"



Ok. We weten dus meteen waar het op staat. Hopelijk nadert het einde van de metrostaking. Vandaag om 11.55 (griep, anderhalf uur verloren met metro's) aangekomen in het archief van Vincennes. Geen communicatie tussen 12 en 13. Wegens transportstaking sluiting om 15:00 ipv 17:00.




Vanavond debat gepland over "la direction de la France après les présidentielles" in het Heinrich Heine-huis. Met een ex-lid van de Conseil Constitutionnel en prof in Paris-I en 4 vooraanstaande Duitse journalisten. Ingang gratis. Afgelast, "à cause de la grève". Morgen volgt overigens de "superstakingsdag", waarbij alle ambtenaren het werk neerleggen. Pays de m...

L'unité de la Belgiek en marche

zondag, november 18, 2007

Musée Carnavalet








Bizet




Het bureau van Michelet (een beetje fout, maar goed, het blijft toch een grote naam)




Karel X bezoekt een vrouw "opérée des yeux"


Paul Pius VII


(de jonge) Napoleon


Feestelijke verbranding van koninklijke parafernalia tijdens de Revolutie


Het kladschrift van de kleine Lodewijk XVII in de Conciergerie






Déclaration des droits de l'homme (lectuur strekt tot aanbeveling voor bepaalde personen).






Het volk plundert het Hôtel des Invalides.


(Danton, uiteraard)


Eed op de kaatsbaan


La lecture.








Bezoek van de ambassadeur van de sultan onder Louis XV.



Twee schepenen van de stad Parijs (bemerk de gelijkenis met deze twee)



(zaalwachter, aangesloten bij de communistische vakbond)




Louis XIV op de binnenkoer van het musée Carnavalet (waar Mme de Sévigné overigens gewoond heeft).

De arcades van de Place des Vosges.


Uitleg: het personeel staakt niet echt. Toch zouden ze graag op tijd thuis geraken. Oplossing: het museum blijft gewoon minder lang open...